Τι κάνει μια γυναίκα με μικρό παιδί να απατήσει τον άνδρα της;

9 Σεπτεμβρίου 2014
Σωτήρης, 35 ετών ρωτά

Aναγνώστης μας ζητά τη συμβουλή των ειδικών μας: 

Πριν 2 βδομάδες ανακάλυψα ένα απλό μήνυμα στο κινητό ότι η σύζυγός μου με απατά. Μετά από πίεση εξομολογήθηκε ότι έχει παράλληλο δεσμό με έναν άλλο . Επίσης όταν ήμασταν αρραβωνιασμένοι έμαθα ότι μιλούσε

Σε έναν άνδρα επί 6- 7 μήνες και μέσω chat και μέσω διαδικτύου. Στο διάστημα αυτό ορκίστηκε ότι τον έχει δει μόνο 2 φορές και έχουν φιληθεί. Ας το πσιτέψουμε. Στη δεύτερη περίπτωσηείχαν βρεθεί κανονικά 5- 6 φορές. Είμαστε παντρεμένοι και εγώ πίστευα ότι ήμασταν ένα ευτυχισμένο ζευγάρι. Όταν τη ρώτησα γιατί το έκανε και τι της έλειψε από μένα μου είπε ότι τίποτα δεν της έλλειψε και ήταν ευτυυχισμένη απλά δεν ήξερε γιατί το έκανε.

Όταν το έμαθα πήρε χάπια να αυτοκτονήσει την πρώτη φορά . Παρακαλάει για μια δεύτερη ευκαιρία αλλά πλέον δεν την εμπιστεύομαι και μουν φαίνεται ότι δεν είναι αυτήξ που αγάπησα. Σκέφτομαι ότι πρέπει να δώσω μια ευκαιρία για την 3χρονη κόρη που έχουμε αλλά θεωρώ ότι είμαστε πολύ νέοι για να μένουμε μαζί απλά για το παιδί. Δε νιώθω τίποτα μέσα μου αν της δώσω δεύτερη ευκαιρία μπορεί να το ξανακάνει και τότε η μικρή θα είναι μεγαλύτερη σε ηλικία και θα είναι πιο δύσκολο. Θα ήθελα να μου πείτε τι συμπεράσματα βγάζετε από την όλη ιστορία. Είμαι 35 και εκείνη είναι 30 είμαστε μαζί 7 χρόνια και ανεξάρτητοι οικονομικά. 

Στο ερώτημά σας απαντά ο ψυχολόγος- ομαδικός θεραπευτής, Δημήτρης Κατσαρός.

Δημήτρης Κατσαρός

Αγαπητέ αναγνώστη:
 
Είναι δύσκολο να εμπιστευτείτε τη σύζυγό σας ξανά και μάλλον έχετε δίκιο που είστε επιφυλακτικός. Τα πράγματα είναι γι'αυτήν δύσκολα έτσι όπως παρουσιάζονται από την αφήγησή σας. Είναι επίσης λογικό να σκέφτεστε τι αντίκτυπο θα έχει στην κόρη σας αυτό το θέμα στη σχέση σας αλλά σ'αυτό σας απαντώ με αρκετή βεβαιότητα: Κρατήστε την έξω από τα θέματα της συζυγικής σας σχέσης όσο μπορείτε. Μιλήστε της ειλικρινά αλλά όχι συγκεκριμένα. Μπορείτε να της πείτε ότι έχετε κάποια προβλήματα σαν ζευγάρι αλλά χωρίς λεπτομέρειες για το "ποιος ξεκίνησε τα λάθη, ποιος έκανε υπομονή και ποιος φταίει". Τα παιδιά έχουν έντονη την ανάγκη να εμπιστεύονται και είναι καλό να απαλλάσσονται απ' το δίλημμα "ποιον προτιμώ" εφόσον οι γονείς αποφασίσουν ότι δεν γίνεται να είναι άλλο μαζί. 
 
Τώρα όσον αφορά στη σχέση σας με τη σύζυγό σας, για μένα μοιάζει η σύζυγος να μην είχε ιδιαίτερα την αίσθηση της ιδιωτικότητας, ενός χώρου στον οποίο μπαίνει όποτε κουράζεται και βγαίνει όποτε νιώθει δύναμη, δηλαδή κατά βούληση. Έτσι αφού αυτό το μοτίβο δεν υπάρχει στο χαρακτήρα της, εφόσον η ανάγκη παραμένει, αναγκαστικά θα την εκδραματίσει με κάποιο τρόπο. Στην περίπτωση αυτή το έκανε μέσα από την εξωσυζυγική σχέση. Είναι τόσο δε σημαντικό να έχει ο καθένας μας τον προσωπικό του χώρο (νοητικό, φαντασιακό ή και πραγματικό) που έτσι μπορεί να εξηγηθεί ενδεχομένως η απόπειρα αυτοκτονίας της. Σχηματικά έχει ως εξής: Ένιωθε ήδη ενοχές για τον αμφιλεγόμενο "χώρο" που δημιούργησε μέσα από αυτή τη μυστική σχέση. Μάλλον ένιωθε πως δε θα'ναι για πολύ. Εξού και ένα μεγάλο άγχος. Αφού αποκαλύφθηκε δεν της έμεινε πουθενά να γυρίσει παρά σε μια ανυπαρξία. Νομίζω συγκεκριμένα πως το αίσθημα κενού που βιώνετε έχει να κάνει με την δική της ενοχή ως προς αυτή την αποκάλυψη. Λέτε "πίστευα πως είμαστε ένα ευτυχισμένο ζευγάρι" σαν να "πέσατε από τα σύννεφα". Η ιδέα της ασφάλειας και της αμοιβαιότητας έτσι όπως είχε στηθεί, αφού αποκαλύφθηκε η πλαστότητά της, σας άφησε αυτό το κενό για το οποίο κάνετε λόγο. Σας προτείνω να συζητήσετε ως ζευγάρι με ένα ειδικό ψυχίατρο ειδικευμένο στα οικογενειακά δυναμικά. Εάν προβείτε σε αναζήτηση στο διαδίκτυο θα βρείτε κάποιον-κάποια που να σας εμπνέει.


ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ