Η ερωτική ανασφάλεια: Τι θα κάνω αν βρει άλλη;

11 Σεπτεμβρίου 2014

Αναγνώστριά μας ζητά τη συμβουλή των ειδικών μας:

Είμαι ανασφαλής γενικά σαν χαρακτήρας και πολλές φορές αυτό φαίνεται το θέμα είναι ότι φαίνεται και στις ερωτικές σχέσεις και πολλές φορές νομίζω ότι αυτό μπορεί να είναι κουραστικό. Πολλές φορές η ανασφάλεια έχει να κάνει με μένα δηλαδή αν έχω παχύνει ή όχι, αν νιώθω ερωτική και όμορφα με το σώμα μου αν αρέσω στον άλλο αλλά έχει να κάνει και με τον σύντροφό μου αν δηλαδή είναι πιστός αν κοιτάει άλλες γυναίκες αν με επιθυμεί. Τον τελευταίο καιρό επειδή καταλαβα πόσο άσχημο είναι αυτό προσπαθώ να καταπιέζχω τις σκέψεις μου και να μη μιλάω. Αλλά αυτό δε σημαίνει ότι βελτιώθηκε η ψυχολογία μου, μπορείτε να μου πείτε πώς να το χειριστώ αυτό το θέμα με την ανασφάλεια;

Xριστίνα, 33 ετών 

Στο ερώτημά σας απαντά ο ψυχολόγος- ομαδικός θεραπευτής, Δημήτρης Κατσαρός.

Δημήτρης Κατσαρός

Αγαπητή αναγνώστρια:
 
Ο ερωτισμός είναι κάτι σαν ένα φουσκωμένο μπαλόνι. Όλοι έχουμε από ένα τέτοιο μπαλόνι το οποίο έχει ελαστικότητα. Όταν την πιέζει κάτι απ'έξω τότε αυτή υποχωρεί προς τα μέσα και αυξάνει την πίεση του "μέσα". Αυτή η αύξηση πίεσης μπορεί να μεταφραστεί είτε ως διάθεση για έρωτα (απελευθέρωση κάποιου από τον πιεσμένο αέρα με σκοπό την ηδονή) είτε ως ανασφάλεια (χρήση της πίεσης για προσαρμογή στην εξωτερική απαίτηση).  Αν η ανασφάλειά σας είναι πως έχετε περιττά κιλά τότε ένα μάτι που σας κοιτά "περισσότερο" ή "διαφορετικά" είναι πιο πιθανό να μεταφράσετε το βλέμμα ως κάτι που "πρέπει" να κάνετε παρά ως κάτι που θέλετε. Έτσι βιώνετε μπορεί να αδικείτε τον εαυτό σας μεταφράζοντας ως "πρέπει" κάτι το οποίο στην ουσία είναι η αυξημένη πίεση από έξω προς τα μέσα, χωρίς όμως να ξέρετε ποιος είναι ο πραγματικός της λόγος. Αυτό αλλιώς το λέμε και "ντροπή". Είναι η αίσθηση πως κάτι εξωτερικό έχει τη δυνατότητα να καθορίσει το σχήμα μας, τον τρόπο που είμαστε. Είναι δηλαδή μια απαίτηση συμμόρφωσης με την πραγματικότητα ή με τη φαντασίωση που έχει κάποιος για μας. Αυτό δεν είναι ερωτικό. Απαιτεί από μας να καταναλώσουμε ενέργεια (εδώ τον πιεσμένο αέρα μας) για να προσαρμοστούμε. Αν όμως τελικά επιτύχει η προσαρμογή μας, εμείς θα έχουμε δώσει το ανάλογο ποσό ενέργειας το οποίο θα λείπει από τη "διάθεσή μας" για ερωτισμό. Δεν πρόκειται για εκδίκηση ακριβώς, ούτε για θυμό, παρά για μια σχέση του "μέσα" με το "έξω". Η "ντροπή" είναι μια ευαίσθητη διαδικασία η οποία όταν ενεργοποιηθεί χρειάζεται αρκετή προσπάθεια για να χαλαρώσει. Σκεφτείτε το ίδιο μπαλόνι να πιέζεται αρκετά συχνά στο ίδιο σημείο. Κάποια στιγμή ενδέχεται να χάσει την ελαστικότητά του σ'αυτό το σημείο. Είναι το σημείο στο οποίο η πίεση μπορεί να προκαλέσει απελευθέρωση ροής με ανεξέλεγκτο αποτέλεσμα. Μπορεί ακόμα και να σημάνει το σκάσιμο του μπαλονιού. Εσείς μοιάζει να χρειάζεστε κάποιον να αγγαλιάσει το τι είστε. Δηλαδή να περιέξει το δικό σας προσωπικό μπαλόνι απαλά και εξίσου, χωρίς ιδιαίτερη πίεση για να βρείτε το "κέντρο βάρους" σας. Να δείτε τα αδύνατα σημεία που έχουν πιεστεί παραπάνω και έχουν χάσει την ελαστικότητά τους και να είστε τρυφερή μ'αυτά. Να τα χαϊδέψετε με τρυφερότητα και στοργή πρώτα και μετά με σκοπό τον έρωτα. Ο έρωτας είναι το πιο παράξενο απ'όλα τα παιχνίδια άλλωστε γιατί έχει να κάνει πολύ με τη σοβαρότητα ή τη σοβαροφάνεια της ζωής. Πολλοί δε, λένε πως ο έρωτας δεν είναι παιχνίδι αλλά μια μίμηση της καρδιακής λειτουργίας. Τί πιο σοβαρό και καταναγκασμένο από την καρδιά άλλωστε; Απ'αυτήν εμπνεύστηκε ο Freud τον όρο του για τον "καταναγκασμό της επανάληψης". Αυτό που θέλω να πω είναι μην απογοητεύεστε αν οι προσπάθειές σας δεν οδηγούν σ'αυτό που ονομάζετε ιδανικό. Επαναλάβετε. Ξανά και ξανά και ξανά και ξανά. Να είστε ελαστική με τον εαυτό σας γιατί η ελαστικότητα στην ψυχή μεταφράζεται σε σωματικό σφρίγος. Τί εννοώ μ'αυτό: Αν κάνετε αυστηρή δίαιτα θα'ναι λογικό να σας "ερεθίζει" την επόμενη βδομάδα περισσότερο ένα λαχταριστό σάντουιτς που έχει όλα τα παχυντικά υλικά του κόσμου, παρά ένα καλογυμνασμένο αρσενικό. Συγκεκριμένα, πολλές γυναίκες που τυχαίνει να βρίσκονται σε σκληρή δίαιτα και να βλέπουν ταυτόχρονα έναν ωραίο άνδρα και ένα νόστιμο σάντουιτς μιλάνε για μια αίσθηση απελπισίας. H απελπισία αυτή προκύπτει από το ότι το σώμα είναι κουρασμένο, ταλαιπωρημένο, όχι ιδανικό, αδύναμο και γεμάτο επιθυμία ανικανοποίητη! Αυτή η αίσθηση μπερδεύει πολύ τις κινήσεις σας στη συνέχεια γιατί δε σας αφήνει να τις προγραμματίσετε με σκοπό ένα μελλοντικό στόχο. Έτσι καθιστά την ηδονή κάτι σαν ένα "κακομαθημένο παιδάκι" που ζητά ικανοποίηση "εδώ και τώρα". Όσο λιγότερο αυστηρή είστε με τον εαυτό σας, τόσο μικραίνει η πιθανότητα να μεταφράζετε τις κινήσεις των άλλων ως επικριτικές και τόσο πέφτει η αίσθησή σας ότι "κάτι πρέπει να κάνετε". Αντικαταστήστε την αυστηρότητα με τη σταθερότητα και το ιδανικό με το ρεαλιστικό. Έτσι το "πρέπει" θα γίνει ένα όριο που σας προστατεύει από το να πάθετε κάτι παρά σας αναγκάζει να "μη χαίρεστε". 


ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ