Είναι αληθινός έρωτας ή απλά ένα κόλλημα; Η διαφορά τους

12 Σεπτεμβρίου 2014
Μαριάννα, 23 ετών ρωτά

Αναγνώστριά μας ζητά τη συμβουλή των ειδικών μας: 

Ονομάζομαι Μαριάννα και είμαι 23 χρονών. Είχα μια σχέση πέντε χρόνια η οποία έφτασε στο τέλος της. Εγώ ήθελα περισσότερο χρόνο μαζί του και όχι μόνο 2-3 φορές την εβδομάδα ή να φύγουμε για λίγο κάπου οι δυο μας έστω για ένα διήμερο που ποτέ δεν το είχαμε κάνει με τους φίλους του ωστόσο πήγαινε διακοπές σταθερά τρειςτέσσερις φορές το χρόνο ενώ εκείνος αναζητούσε περισσότερο χρόνο με τους φίλους του καινούριες εμπειρίες κλπ... Είχα φτάσει στο σημείο να γκρινιάζω. Πολύ. Με έπνιγε το δίκιο μου και ταυτόχρονα τον έπρηζα κι αυτόν. Το θέμα είναι πως εδώ και 14 μήνες που είμαστε χωρισμένοι στην ουσία είναι σαν να μην έχουμε χωρίσει. Δεν έχει περάσει βδομάδα που να μην έχουμε μιλήσει -βρεθεί. Λάθος. Και των δυο μας. Εγώ θέλω να τα ξαναβρούμε εκείνος από την άλλη δεν θέλει. Πιστεύει πως πρέπει να ηρεμήσω λίγο για να μπορούμε έστω να συνυπάρξουμε και δεν καταλαβαίνει πως τα αρνητικά συναισθήματα που μου δημιουργούνται κι επομένως του μεταφέρω πλέον συχνά είναι επειδή ζούμε αυτήν τη μετριότητα. Όμως από την άλλη δεν θέλει να με χάσει έχει έρθει και με κλάματα αλλά όταν τον ρωτάω τι είναι αυτό που θέλει λέει πως δεν ξέρει αρκεί το να με βλέπει. Είναι άρρωστο το να μην θέλει να τα ξαναβρούμε αλλά και ταυτόχρονα να μην με αφήνει σε ησυχία. Και κάνει και μένα πάλι να γκρινιάζω Και τον ταλαιπωρώ. Τον αγαπάω όπως κι εκείνος αλλά νοιώθω χάλια έχοντας χάσει κάθε αξιοπρέπεια κάνοντας και άσχημες σκέψεις και για τον ίδιο μου τον εαυτό. Αν ήμουν πιο δυνατή ίσως να είχα φύγει. Φοβάμαι όμως να τον αφήσω γιατί δυστυχώς η ζωή μου τα έχει φέρει έτσι που αυτό το διάτημα είμαι χωρίς καμιά φίλη δίπλα μου και οι δυο λείπουν για μεταπτυχιακά και θα λείπουν για χρόνια. Και πιο πολύ τρέμω στην ιδέα να χάσω για ακόμη μια φορά έχω χάσει τη μητέρα μου σε μικρή ηλικία έναν άνθρωπο τον οποίο θεωρώ σημαντικό στη ζωή μου. Τι με συμβουλεύετε να κάνω;

Στο ερώτημά σου απαντά ο  ψυχολόγος- ομαδικός θεραπευτής Δημήτρης Κατσαρός.

Αγαπητή αναγνώστρια:
 
 
Μου περιγράφετε έναν άνθρωπο ο οποίος φαίνεται να δείχνει μια συνέπεια και μια διαρκή παρουσία στη ζωή σας. Αυτό αποτελεί την ουσία της σταθερότητας που δίνετε κι εσείς επίσης, πράγμα στο οποίο βασίζεται η εμπιστοσύνη που έχετε ο ένας στον άλλο. Όλα αυτά φαίνονται από γεγονότα που εξιστορείτε παρά από λέξεις που λέτε ο ένας στον άλλο. Πολλοί άνθρωποι, σαν το φίλο σας, τρομάζουν περισσότερο με τις λέξεις παρά με τις πράξεις κι αυτό έχει να κάνει με τραυματικές εμπειρίες που είχαν στη ζωή τους, οι οποίες συνήθως βασίζονταν σε πράγματα που θεωρούσαν δεδομένα. Π.χ.: Εσείς χάσατε τη μαμά σας σε μια ηλικία όπου το "για πάντα" είναι βασική προϋπόθεση για την εμπιστοσύνη. Δεν αποκλείεται λοιπόν να ζητάτε από το φίλο σας να σας διαβεβαιώσει για κάτι το οποίο σας "άφησε κενό" ο θάνατος της μητέρας σας με το φόβο "ότι θα ξανασυμβεί" όπως εμμέσως λέτε και στο γράμμα σας. Ο φόβος σας για την απουσία είναι δηλαδή πιο έντονος από τις μικρές καθημερινές πράξεις που δηλώνουν έντονη παρουσία εκ μέρους του φίλου σας. Φαντάζομαι πως αυτό ίσως είναι τρομαχτικό γι'αυτόν με την έννοια ότι "κάνει ό,τι μπορεί" αλλά εσείς θέλετε να ορίσετε σαφώς τί κάνει, με ποιό σκοπό και για πόσο καιρό ακόμα. Είναι κατανοητός ο φόβος σας, καθότι οι περισσότεροι άνθρωποι υποφέρουμε απ' αυτόν και εξ αυτού απορρέει και ο φόβος κάποιων άλλων από μας για τη δέσμευση: Φοβούνται μήπως πληγώσουν ξανά, ανθρώπους που ήδη πληγώθηκαν στο παρελθόν από μια δέσμευση που δεν τηρήθηκε. Έτσι εξηγώ εγώ τις συμπεριφορές του ενός απέναντι στον άλλο στη σχέση σας και σας προτείνω να μιλήσετε για τους φόβους σας σαν άνθρωποι και όχι σαν αρσενικό και θηλυκό. Το "εγώ" έχει μεγάλο μέρος του βουτηγμένο στη χημεία του έρωτα, δηλαδή στην επιδίωξη της ηδονής. Όμως αυτή για να επιτευχθεί χρειάζεται ένα χώρο ασφαλή και ορισμένο. Κι αυτός ο χώρος ορίζεται στο νου μας από την ησυχία του. Η ησυχία αυτή έχει να κάνει με την έλλειψη νευρωτικών σκέψεων. Σκέψεων δηλαδή που μεταδίδουν μηνύματα φόβου και εμποδίζουν-αποπροσανατολίζουν τη διαδικασία της απόλαυσης. Αυτές οι σκέψεις φεύγουν με τη συζήτηση. Με την αυτοαποκάλυψη και την ειλικρίνεια. Συνεπώς αντικαταστήστε στη συζήτησή σας αυτό που ζητάτε, με αυτό που φοβάστε ως σενάριο και πείτε το στον φίλο σας. Ζητήστε του να σας πει κι αυτός τί φοβάται. Αγκαλιάστε τους φόβους ο ένας του άλλου. 


ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
χρισ***** ****
02:10 Τρίτη 16/09/2014
ονομαζομαι χριστινα και ειμαι 23 ετων πριν απο 6 χρονια ειχα μια 6μηνη σχεση απο αποσταση με ενα συνομηλικο μου που εληξε υστερα απο ενα καυγα απο τοτε μιλουσαμε οταν συναντιομασταν καπως τυπικα αλλα πολυ συχνα αφηνε διαφορα υπονοουμενα για μας το καλοκαιρι συναντηθηκαμε και απο τοτε μιλαμε σε καθημερινη βαση ολη μερα σχεδον στην αρχη φιλικα αλλα πολυ συντομα αρχισε να μου λεει πως με ηθελε και πως ηξερε οτι νιωθω κι εγω το ιδιο αν και δεν δεν το παραδεχομαι συναντηθηκαμε και περασαμε ενα υπεροχο βραδυ θυμηθηκαμε τα παλια και στο τελος καναμε ερωτα και κοιμηθηκαμε μαζι εχει περασει ενας μηνας απο τοτε συνεχιζουμε να μιλαμε αλλα δεν τον εχω ξαναδει αποφευγει να βγουμε εξω μαζι και αλλαζει συνεχως διαθεση και υφος ξερω πως εχει καποια οικογενεικα προβληματα αυτη την περιοδο και γιαυτο πολλες φορες τον δικιολογω τι πιστευετε πως θελει απο μενα
ΜΙνα***** ****
15:17 Κυριακή 14/09/2014
Καλησπεραονομαζομαι Μινα κ ειμαι 28 χρονωνΒρισκομαι σε διλλημα για ακομη μια φορα καθως χωρησα με τον συντροφο μου πριν 3 μηνεςΗ σχεση μας ειχε παρα πολυ εντασημε ισχυρο ερωταπαθοςτσακωμουςαγαπη κ καταθλιψη για 3 ολοκληρα χρονιαΜε σχεδον καθολου δυναμεις κ προσπαθεια να συνεχησουμε το δεσμο αυτοαποφασησαμε σιωπηλα να το τελειωσουμεΧωρις καμια επαφη για 23 βδομαδες μετα τον χωρισμοεγω μην νιωθοντας ετοιμη κ προετοιμασμενη για κατι νεο τελικα στο δρομο μου συναντησα εναν νεο ανθρωποΜε εκανε να νιωθω ξανα ζωντανη κ υγιειςκ απο μερια του το ιδιοΑφου ξεκαθαρισαμε το παρελθον μας ξεχωριστα αποφασισαμε να συνεχησουμε κ οπως βγεικ εκεινος ειχε χωρησει προσφατα απο σχεση 3 μηνωνΕτσι ενας μηνας περασεΗ επανενφανηση του πρωην συντροφου μου ομως ταραξε ξανα τα νερα κ τα συναισθηματα μου αλλα κ οι αναμνησεις εμφανηστηκαν μπροστα μουσαν ποτε να μην τα ειχα αφησει πισω μουΗ αγαπη κ ο ερωτας μου χαμογελουσαν ξανα ειρωνικαΔεν ηθελα να γυρησω πισω γιατι ηξερα οτι δεν θα το αντεχα αυτοηταν μια ολεθρια σχεσηΜα εκεινος γυρησε κ μ αγαπα ακολη πιο πολυ κ μου ζητα συγνωμηΤο ιδιο κ εγωαλλα φοβαμαι να γυρησωΟλα αυτα τα μοιραζομαι με τον νεο μου συντροφοκ δημιουργω εμποδιακ τοιχους στην νεα μου σχεσηΔεν μπορω να συνεχησω μαζι τουΠροσπαθω να μιλησω στον πρωην μου να του πω πως τον αγαπαω αλλα δεν μπορουμε να ειμαστε μαζιΕκεινος επιμενει κλαιει κ οδυρεται κ εγω το ιδιο αλλα δεν μπορωΔεν εχουμε επαφη για αλλον ενα μηναΣιωπη απ το παρελθονζωη στο παρονΟ νεος μου συντροφος παρονμ αλλαζει καθε μερα την ζωη νιωθω ευτυχισμενηΜα φοβαμαιοτι δεν εχω ξεπερασει το παρελθον μουΤο αφηνω στην ζωη μου κ περνει μερος καθε φορα μετα απο καποιο διαστημα κ με επιρεαζειΣημερα μετα απο τρεις μηνες δεν ξερω ποιον θελω στην ζωη μουΕκεινον που ξερω κ απ την καλη κ απ την αναποδη κ που αγαπαω η εκεινον που ακομη δεν ξερω κ που φοβαμαι οτι αν τον γνωρησω καλητερα θα τον αγαπησω κ εκεινονΝιωθω οτι δεν μπορω να ακουσω την φωνη της καρδιας μου κ οτι δεν μπορω να αποφασησω τι αγαπαω περισσοτερο
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Νέα επίθεση του ISIS αναμένει η ΕΕ
Τα νέα της ημέρας
11:39 Νέα επίθεση του ISIS αναμένει η ΕΕ
Γιατί δε φεύγουμε από σχέσεις που μας κάνουν κακό
Καλησπερα σας ειμαι 25 χρονων και εχω μια...
Σχέση: Όταν ο άνδρας δε θέλει να είστε συνέχεια μαζί
Καλησπερα σας ονομαζομαι εφη και ειμαι 33...