Ας χαλαρώσουμε με τη… Nouvelle Vague

18 Σεπτεμβρίου 2014

Ο Ανδρέας Βλαχομήτρος με την εμφάνισή του στο φιλικό με την ΑΕΛ και το δεύτερο γκολ σε ισάριθμες συμμετοχές με την πρώτη ομάδα «υποχρέωσε» όλο το ρεπορτάζ της ΑΕΚ να ασχοληθεί μαζί του. Όχι άδικα. Απολύτως δικαιολογημένα γίνεται ο ντόρος γύρω από το όνομα του 17χρονου επιθετικού τον οποίο γνωρίσαμε στα τέλη του περασμένου Μαΐου όταν μας… συστήθηκε με το γκολ που πέτυχε στο 3-1 επί του Πανναξιακού, στο «αντίο» της ΑΕΚ στη Γ’ Εθνική.

Ο μικρός ξεχωρίζει για αρκετά πράγματα μέσα στο γήπεδο, μα πρώτα από όλα για το ποδοσφαιρικό του θράσος. Η «εκτέλεσή» του στο γκολ με την ΑΕΛ θύμισε τελείωμα έμπειρου στράικερ. Μάλιστα λίγη ώρα νωρίτερα, ένας συμπαίκτης του με πολλές περισσότερες παραστάσεις, ο Μάρκος Ντούνης, σε τρεις περιπτώσεις δεν κατάφερε να κάνει τα… απολύτως απαραίτητα. Αυτό το κομμάτι όμως είναι μία διαφορετική περίπτωση και θα την εξετάσουμε άλλη φορά.

Για να επανέλθουμε στον Βλαχομήτρο, το θετικό είναι πως ένα παιδί 17 ετών δείχνει πως αξίζει να πάρει επιπλέον ευκαιρίες. Σταδιακά όμως για να μην «καεί». Η ΑΕΚ οφείλει να κάνει πολλά πράγματα. Να τον προσέξει, να τον δουλέψει ακόμα περισσότερο για να τον εξελίξει τακτικά και ατομικά (κάτι που για παράδειγμα πέρσι δεν έγινε με σχεδόν κανέναν παίκτη), να τον προφυλάξει από πάσης φύσεως κακοτοπιές (και πειρασμοί υπάρχουν πολλοί), να τον βάλει συνετά στην πρώτη ομάδα, δίχως να του προσθέσει βάρος στις πλάτες.

Διότι από τις Ακαδημίες της ΑΕΚ, έχουν περάσει πάρα πολλά παιδιά, τα οποία είχαν ανάλογο ή και περισσότερο ταλέντο, όμως κάποια από αυτά κινδύνεψαν να «σβήσουν» από τον ποδοσφαιρικό χάρτη και κάποια άλλα «εξαφανίστηκαν». Θέλετε ένα απλό παράδειγμα; Ο Παναγιώτης Κονέ . Έφυγε από την ΑΕΚ ως αποτυχημένος, πήγε στον Ηρακλή όπου σοβαρεύτηκε και από εκεί στην Ιταλία, την Εθνική Ελλάδος και πλέον την Ουντινέζε. Υπάρχουν και άλλοι πολλοί. Ο Παναγιώτης Ταχτσίδης, ο Σάββας Γκέντσογλου, ο Περπαρίμ Χετεμάι, ο Ταξιάρχης Φούντας, ο Βαλεντίνος Βλάχος, ακόμα και ο Γιώργος Κατίδης, ή ο Τρύφωνας Καζβιρόπουλος, ήταν παίκτες με προοπτικές που πέρασαν αλλά δεν… ακούμπησαν. Άλλοι με δική τους ευθύνη, άλλη με ευθύνη των ατζέντηδων που τους εκπροσωπούσαν, κάποιοι εξαιτίας των προπονητών που δεν τους στήριξαν – βελτίωσαν – ανέδειξαν ή ακόμα και λόγω της ανύπαρκτης διοίκησης των προηγούμενων ετών, που δεν μπορούσε να παρέχει ούτε τα απολύτως απαραίτητα.

Οι Ακαδημίες της ΑΕΚ δουλεύουν από πέρσι σε ένα συγκεκριμένο πλάνο. Υπάρχουν αρκετά θετικά δείγματα γραφής, αλλά… that’s all. Η δουλειά που κάνουν οι άνθρωποι που έχει επιλέξει ο Άκης Ζήκος θα φανεί την επόμενη διετία. Όταν κάποια από αυτά τα παιδιά θα κληθούν να ανέβουν στην πρώτη ομάδα και να αντεπεξέλθουν στις απαιτήσεις της φανέλας της ΑΕΚ.

Ότι προανέφερα για τον Ανδρέα Βλαχομήτρο ο οποίος έδειξε πως το έχει, ισχύει και για τα υπόλοιπα παιδιά τα οποία ανέβηκαν από την U-20 (Γιαννούτσο, Καρβουνίδη, Τσέλιο, Κυριαζή και Τζάθα), αλλά και για τον Στράτο Σβάρνα και για τον Άνταμ Τζανετόπουλο (ο οποίος όσο αγωνίστηκε άφησε πολύ καλές εντυπώσεις). Χρειάζονται όλοι βελτίωση τόσο τακτικά, όσο και σωματικά και όποιος δεν το βλέπει ή κλείνει τα μάτια ή πουλάει παραμύθι.

Η ΑΕΚ έχει στο ρόστερ της β’ ομάδας της μία εξαιρετική μαγιά ποδοσφαιριστών την οποία ουσιαστικά ανέδειξε ο Άγγελος Χατζόπουλος. Ο Στέλιος Μανωλάς που είναι φέτος στο τιμόνι της U-20, καλείται να τους «πλάσει» και να τους «ανεβάσει» επίπεδο για να έρθει στη συνέχεια ο Τραϊανός Δέλλας να τους διαχειριστεί, φροντίζοντας να μην επαναληφθούν τα λάθη του πρόσφατου παρελθόντος.

Η προοπτική είναι εξαιρετική, αλλά προς το παρόν ας κάνουμε υπομονή. Υπέρ των παιδιών θα είναι…

Πηγή: www.pamesports.gr

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ