Quidam από το Cirque du Soleil στη Θεσσαλονίκη

19 Σεπτεμβρίου 2014

«Ονειρευόμαστε το αδιανόητο και καταφέρνουμε το απροσδόκητο». Όταν μια καλλιτεχνική ομάδα συστήνεται έτσι, φαντάζεστε τι έχει ετοιμάσει για να γιορτάσει περιοδεύοντας τον κόσμο τα τριάντα της χρόνια. Το επετειακό «Quidam», λοιπόν, με το οποίο έρχεται στην πόλη μας το Cirque du Soleil για τρίτη φορά, ­είναι φτιαγμένο από τα υλικά των πιο όμορφων πραγμάτων. Σε αντίθεση με τις περισσότερες δουλειές του σχήματος, αντλεί την έμπνευσή του από τον πραγματικό κόσμο και οδηγεί σταδιακά τον θεατή στην αποκάλυψη ενός μαγικού τοπίου αγγίζοντας και αφυπνίζοντας όλες τις αισθήσεις. Όλα αυτά από 30 Σεπτεμβρίου έως 5 Οκτωβρίου στο PAOK SPORTS ARENA.

 

«Έίμαστε εδώ για να κινήσουμε τη φαντασία, να προκαλέσουμε τις αισθήσεις και να απελευθερώσουμε τα συναισθήματα. Είμαστε οι εφευρέτες των ονείρων. ένα εργαστήρι για αληθινούς δημιουργούς». Αυτά τα λόγια συνόδευαν τον περασμένο Απρίλιο το ολιγόλεπτο βιντεάκι που ταξίδεψε από το Μόντρεαλ του Καναδά, τη βάση του Cirque du Soleil, σε όλο τον κόσμο με αφορμή τον εορτασμό των 30 χρόνων του ασυναγώνιστου καλλιτεχνικού σχήματος. Η ομάδα του Γκι Λαλιμπερτέ μας θυμίζει πως πέρα από τη φαντασμαγορία επιδιώκει και τα θεάματα που παρουσιάζει να είναι μεταφορείς συναισθημάτων. Πράγματι, όπως έχουμε ξαναπεί, με αφορμή τις προηγούμενες δύο παραστάσεις που παίχτηκαν στην Αθήνα, το «Alegria» (2012 ) και το «Dralion» (2013 ), το Cirque du Soleil καταφέρνει με κάποιον τρόπο να μας συντονίσει σε άλλη συχνότητα, να αγγίξει την εποχή της αθωότητας μέσα από πολυπρόσωπα θεάματα που αποκαλύπτουν τις πολλαπλές διαστάσεις των παραστατικών τεχνών σε συνδυασμό με την τεχνολογία.
Όμως το «Quidam» έρχεται να μας δείξει, μέσα από μια ανθρωποκεντρική ιστορία, και κάτι ακόμη: τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να συμπλεύσουν φαντασία και πραγματικότητα, φιλοσοφία και ποίηση, αφήνοντας τη μουσική, τα σώματα και κυρίως τη σιωπή να μιλήσουν. Άλλωστε ο Γάλλος μετρ της παντομίμας Μαρσέλ Μαρσό έλεγε: «Αν δεχtούμε πως το γέλιο και τα δάκρυα είναι τα χαρακτηριστικά της ανθρωπότητας, τότε ασφαλώς όλες οι παιδείες επηρεάζονται με έντονο τρόπο από την τέχνη μου».

Ένα μικρό κορίτσι, η Ζωή, νιώθει παραμελημένη από τους γονείς της, οι οποίοι δεν διατηρούν και την πιο υγιή σχέση μεταξύ τους. Ένας ανώνυμος περαστικός, ο Quidam, θα της χαρίσει το μαγικό του καπέλο και θα την καλέσει σε ένα ταξίδι στον κόσμο της φαντασίας, σε έναν τόπο γεμάτο κλόουν, παράξενα πλάσματα, ιπτάμενους ποδηλάτες και άλλες υπάρξεις. Η παράσταση έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο Μόντρεαλ τον Απρίλιο του 1996. Από τότε μέχρι σήμερα η παραγωγή έχει περιοδεύσει στις πέντε ηπείρους και την έχουν απολαύσει εκατομμύρια άνθρωποι.
«Το “Quidam” δεν έχει να κάνει με όντα και χαρακτήρες εξωπραγματικούς, αντιθέτως πραγματεύεται το δικό μας κόσμο, την ίδια την ανθρώπινη ζωή, έναν κόσμο στον οποίο κατοικούν αληθινοί άνθρωποι με χειροπιαστά προβλήματα, όνειρα και ανησυχίες. Αυτή είναι η μοναδικότητά του σε σχέση με τα άλλα θεάματα που έχετε δει. Η ιστορία θυμίζει έντονα την “Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων”, απλώς οι χαρακτήρες που συναντά η ηρωίδα δεν είναι τόσο σκοτεινοί. Τα κοστούμια είναι πανέμορφα και υπάρχει ένα πολύ έντονο εικαστικό χρώμα», μας είπε ο Γιώργος Μουστάκας της εταιρείας παραγωγής Λάβρυς, που ανέλαβε να φέρει και πάλι το Cirque du Soleil – αυτήν τη φορά όχι μόνο στην Αθήνα αλλά και στη Θεσσαλονίκη.

 Η λέξη «Quidam» (σημαίνει «ανώνυμος περαστικός» ) ακούγεται σαν ξόρκι από παραμύθι και κάπως έτσι λειτουργεί. Είναι το κλειδί για να ταξιδέψουν οι θεατές μαζί με τη Ζωή σε έναν κόσμο που εξυμνεί την ανθρώπινη θέληση, τη ζωή και την τέχνη μέσα από χορευτικά και τολμηρά ακροβατικά. Το «Banquine» είναι ένα βραβευμένο νούμερο από την ιταλική ακροβατική παράδοση του Μεσαίωνα, που αναδεικνύει την απίστευτη ευελιξία του σώματος και την αίσθηση ακρίβειας μέσω μιας πρωτοποριακής χορογραφίας με 15 καλλιτέχνες.
Εντυπωσιακό είναι και το «Diabοlo» ή «κινέζικο γιο-γιο», βασισμένο σε ένα πανάρχαιο παιδικό παιχνίδι με δύο ραβδιά κι ένα κορδόνι, όπου ισορροπεί αλλά κι εκσφενδονίζεται στον αέρα ένα ξύλινο καρούλι. Στο «Hand to hand», πάλι, ο Σάσα και η Νατάλια, ζευγάρι στη ζωή και στη σκηνή, εμφανίζονται με «βαμμένα» σαν με άργιλο σώματα κι εντυπωσιάζουν με την περίτεχνη, αργή χορογραφία τους, η οποία είναι αδύνατο να εκτελεστεί αν δεν υπάρχουν απόλυτη συγκέντρωση, αίσθηση ισορροπίας και μυϊκού ελέγχου. Θα δούμε και αρκετά ακόμη νούμερα στην παράσταση, καθένα από τα οποία είναι μια μαρτυρία κι ένας ύμνος στην ικανότητα και στη φυσική ομορφιά του ανθρώπινου σώματος.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ