11 τρόποι να μένεις ψύχραιμη όταν το παιδί σε θυμώνει!

29 Σεπτεμβρίου 2014

Μπορείτε να ρυθμίσετε τα συναισθήματά σας;  Μπορείτε να συγκρατήσετε τα ξεσπάσματά σας;  Αυτό είναι το πιο δύσκολο για τους περισσότερους γονείς…  Πέστε μου, τι κάνετε όταν η συμπεριφορά του παιδιού σας σας κάνει να θέλετε να ουρλιάξετε;


Γράφει η Δρ Λίζα Βάρβογλη, Ph.D. Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, Νευροψυχολόγος (greekpsychologypages.blogspot.gr)


Έχετε τις εξής επιλογές:
α. Να αρχίσετε να ουρλιάζετε και μετά να το μετανιώσετε. 
β. Να αντισταθείτε στον πειρασμό να ουρλιάξετε και να καλμάρετε τον εαυτό σας.

Είτε το θέλουμε είτε όχι, είναι στο χέρι του γονιού είτε να χειροτερέψει την κατάσταση με περισσότερες φωνές είτε να κατευνάσει τα πράγματα, διατηρώντας την ψυχραιμία του.
Το σημαντικό είναι να επιλέξουμε μία θετική ενέργεια ΠΡΙΝ βάλουμε τις φωνές!  Τις περισσότερες φορές ο λόγος που οι γονείς ‘το χάνουν’ και βάζουν τις φωνές είναι επειδή δεν έχουν θέσει όρια: κρατιούνται, κρατιούνται να μη βάλουν τις φωνές και στο τέλος τα πράγματα εξωθούνται στα άκρα και οι γονείς ξεσπάνε βάζοντας τις φωνές!  Οπότε, όλη η καλή τους θέληση να κρατηθούν πάει χαμένη, γιατί εξαρχής έχουν επιλέξει λανθασμένη στρατηγική.  Χρειάζεται αα θέσετε όρια ΠΡΙΝ νευριάσετε! 
Αν νιώσετε κάτι να σας τσιγκλάει, να χάνετε την υπομονή σας, τότε αυτό είναι το σήμα να κάνετε κάτι, και, φυσικά, όχι να βάλετε τις φωνές!
Ποιο είναι λοιπόν το κλειδί;  Να παρέμβετε με θετικό τρόπο, ώστε να ικανοποιήσετε τις ανάγκες του παιδιού αλλά και τις δικές σας, χωρίς φωνές!
Συγκεκριμένα και πρακτικά!

1. Αν είναι απαραίτητο θα πρέπει να παρέμβετε σε μια επικίνδυνη για το παιδί κατάσταση.  Αυτό όμως μπορείτε να το κάνετε χωρίς περιττές φωνές και χωρίς να ουρλιάξετε στο παιδί που έκανε κάτι επικίνδυνο. Επικεντρωθείτε στην ασφάλεια, δαγκώστε τη γλώσσα σας και συζητήστε αργότερα τι έκανε λάθος το παιδί και τι θα έπρεπε να κάνει σωστά.

2. Όλα καλά, όλα υπό έλεγχο.  Τη στιγμή που το παιδί σας έχει νευριάσει, η αδρεναλίνη χτυπάει κόκκινο και η αίσθησή σας είναι ότι πρόκειται για κατάσταση κινδύνου και ότι πρέπει να δράσετε άμεσα.  Και δυστυχώς η δράση σε αυτές τις περιπτώσεις είναι κάτι αρνητικό, όπως το να ουρλιάξετε!  Επαναλάβετε στον εαυτό σας: «Όλα καλάόλα υπό έλεγχο».  

3. Κάντε διάλειμμαΈχετε αρχίσει να νευριάζετε, το νιώθετε ότι σε λίγο θα ξεσπάσετε…. Κάντε μια συνειδητή προσπάθεια να μιλήσετε σε ήρεμο τόνο, καταρχήν στον εαυτό σας, και μετά απευθυνόμενοι στο παιδί σας: «Πρέπει να ηρεμήσω.  Κάνω διάλειμμα και επιστρέφω σε ένα λεπτό».  Και, απλώς, ήρεμα, απομακρυνθείτε από το παιδί σας!  Αν το πρόβλημα είναι ότι το ένα παιδί σας τσακώνεται με το άλλο, πάρτε μαζί και το παιδί που έχει γίνει στόχος, ώστε να είναι ασφαλές.  
Αναρωτιέστε πώς θα σας ‘ακούσει’ το παιδί σας αν δεν υψώσετε τη φωνή σας και δεν του δείξετε ότι έχετε νευριάσει με αυτά που κάνει;

Την απάντηση τη δίνουν οι έρευνες: όταν οι γονείς νευριάζουν, τα παιδιά ‘αντιγράφουν’ τη διάθεσή τους και νευριάζουν ακόμα χειρότερα.  Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να ‘κλείσει’ το εγκεφαλικό κύκλωμα της μάθησης.  Τα παιδιά μαθαίνουν ότι οι μεγάλοι τους βάζουν με καλό και σταθερό τρόπο όρια, οπότε τους μειώνουν τα νεύρα και τη δυσφορία.  Είναι σημαντικό να ακολουθήσει μια συζήτηση για το πώς λύνουμε τα προβλήματα που μας παρουσιάζονται, ώστε το παιδί να έχει ένα υγιές και πρακτικό μοντέλο του πώς χειριζόμαστε ένα πρόβλημα (και σίγουρα αυτό δεν διδάσκεται με φωνές και ξεσπάσματα!).

4. Βρέστε τι σας ηρεμεί και διώχνει το θυμό σας.  Μάθετε να παίρνετε βαθιές αναπνοές στα δύσκολα  κοιτάξτε τον εαυτό σας στον καθρέφτη και επαναλάβετε: «Είμαι καλός γονιός, όλα θα πάνε καλά», «Είμαι καλός γονιός, μπορώ να χειριστώ την κατάσταση χωρίς νεύρα».

5. Αλλάξτε τις σκέψεις σας ώστε με αυτό τον τρόπο να αλλάξτε τα συναισθήματά σας.  Αν αρχίσετε αρνητικές σκέψεις τύπου «είναι παλιόπαιδο, δεν πρόκειται ποτέ να μάθει να φέρεται σωστά», «είναι παλιόπαιδο, μου σπάει τα νεύρα ή μου καταστρέφει τη ζωή» κλπ, κλπ, τότε είναι αδύνατον να ηρεμήσετε!  Θυμηθείτε ότι το παιδί σας έχει την προσωπικότητά του, είναι ένα ξεχωριστό άτομο και περνάει τα ζόρια του, κάτι που σας το δείχνει με την κακή του συμπεριφορά. 

6. Προσπαθήστε να αποκωδικοποιήσετε την κακή συμπεριφορά και να ανταποκριθείτε στο βαθύτερο αίτημα του παιδιού. Με αυτό εννοώ κάτι πολύ απλό: το παιδί σας έχει εκνευριστεί με κάτι το οποίο δε μπορεί να διαχειριστεί με λόγια και ηρεμία και καταφεύγει στην κακή συμπεριφορά.  Για παράδειγμα: το δίχρονό σας δαγκώνει τα άλλα παιδιά;  Εξετάστε τα βαθύτερα αίτια της συμπεριφοράς του: μήπως δυσκολεύεται στο να μοιραστεί πράγματα; Μήπως το άλλο παιδάκι του πήρε το παιχνίδι του;  μήπως το δικό σας παιδί νιώθει ότι απειλείται κοινωνικά;  Βρέστε το πρόβλημα και βοηθήστε το παιδί να αντιδράσει διαφορετικά.

7. Όταν ηρεμήστε, βάλτε στο παιδί σας όρια, αλλά με κατανόηση. Μη ξεχνάτε ότι τα παιδιά μαθαίνουν από αυτά που βλέπουν τους γονείς να κάνουν, και όχι από αυτά που οι γονείς τους λένε να κάνουν!   Δώστε στο παιδί σας το σωστό μοντέλο του πώς να κυριαρχεί στα συναισθήματά του.  Βοηθήστε το να εκφράσει με λόγια τα συναισθήματα που οδήγησαν στο ξέσπασμα και εξηγήστε ότι δε χρειάζεται να φερθεί έτσι άσχημα.

8.  Όταν και εσείς και το παιδί είστε ήρεμοι, συζητήστε γι’ αυτό που συνέβη.  Βοηθήστε το παιδί να επεξεργαστεί τα αρνητικά του συναισθήματα και να προσπεράσει, ώστε να μην οδηγήσουν στο μέλλον σε κακή συμπεριφορά.  Το κλειδί εδώ είναι να αισθανθείτε ως γονιός συμπόνια και συναισθηματική κατανόηση για το παιδί σας.  Μην ξεχνάτε: τα συναισθήματα επιτρέπονται (πχ ζήλεια), αλλά ΟΧΙ οι πράξεις (να χτυπάει το αδερφάκι του).  «Χτύπησες τον αδερφό σου… πρέπει να ήσουν πολύ θυμωμένη… ξέρω, νευριάζεις πολύ με τον μικρό σου αδερφό, σου χαλάει τα παιχνίδια και δεν ξέρει ακόμα να μοιράζεται… μμμχ.. μερικές φορές εύχεσαι να μην είχες μικρό αδερφό… όλοι νιώθουν κάπως έτσι μερικές φορές… να ξέρεις όμως ότι σε αγαπώ πολύ-πολύ και ότι έχεις τη δική σου σπέσιαλ και μοναδική θέση στην καρδιά μου και αυτή τη θέση δε μπορεί να την πάρει κανένας».

9. Όταν εσείς και το παιδί είστε ήρεμοι και νιώθετε κοντά, διδάξτε του το σωστό.  Συζητήστε με το παιδί πώς μπορεί να χειριστεί μια ανάλογη κατάσταση στο μέλλον.  Εσείς θα έχετε το ρόλο του προπονητή και συνεργατικά με το παιδί θα το βοηθήσετε να βρει αποδεκτές λύσεις και να είναι ο καλύτερος εαυτός του.

10. Η καλύτερη θεραπεία είναι η πρόληψη.  Προλάβετε τον δικό σας εκνευρισμό και τα δικά σας νεύρα με αυτοφροντίδα.  Βρείτε χρόνο για χόμπι, αθλητισμό ή πράγματα που σας δίνουν ευχαρίστηση.  Γίνετε μέλος μιας ομάδας γονέων.  Συζητήστε με φίλους που έχουν παιδιά κοντινής ηλικίας. Θυμηθείτε ότι φάση είναι θα περάσει και ότι τα παιδιά μεγαλώνουν πολύ γρήγορα! 

11. ΣΤΟΠ Και αν αρχίσατε να ουρλιάζετε;  Μην πτοηθείτε!  Σταματήστε τις φωνές στη μέση, κλείστε το στόμα σας, βγείτε από το δωμάτιο.  Ακόμα και έτσι δείχνετε αυτοέλεγχο και αυτοσυγκράτηση!  Είστε στη σωστή κατεύθυνση του να γίνετε ένας γονιός που δε φωνάζει!  

Θα με ρωτήσετε «και είναι εύκολα όλα αυτά;».  Θα είμαι ειλικρινής: «όχι».  Όμως, είναι δυνατό να γίνει αυτή η αλλαγή, αρκεί να το επιθυμείτε και να εξασκηθείτε!  

Διαλέξτε αγάπη, ηρεμία, χαρά!
Δρ. Λίζα
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
Χρισ***** ****
14:41 Παρασκευή 2/12/2016
Είμαι μια μαμά με 3 παιδάκια 7 χρονών κορίτσι και 45 και 3 χρονών αγοράκιαΤον τελευταίο καιρό νιώθω να πνίγομαι και ότι δεν μπορώ να τα βγάλω πέρα Τις περισσότερες ώρες είμαι μόνη μου στο σπίτι μαζί τους και έχω πολλά θέματα συμπεριφοράς και ψυχολογίαςνα διαχειριστώ Χρειάζομαι πολλή υπομονή και νιώθω να την χάνω σταδιακά Ο σύζυγος μου με βοηθά πάρα πολύ όσο μπορεί όταν είναι στο σπίτι Τ απογεύματα μόνη μου έχω τα μαθήματαδιαβάσματαενδιαφέροντα της μεγάλης και όλες τις υπόλοιπες ώρες παίζω με τους μικρούς ετοιμάζω το σπίτι φαγητό κλπ Κάποιες φορές τους παίρνω και σε φίλους ήκαι παιδότοπου ή τους κάνω εκπλήξεις για να μη βαριόμαστε Γενικά ποτέ δεν μπορούμε να τους αφήσουμε κάπου για να ξεκουραστούμε ή να κάνουμε κάτι προσωπικό Πάντα είμαστε όλοι μαζί σαν οικογένεια σε ότι κάνουμε Δεν έχω σχεδόν καθόλου προσωπικό χρόνο Όλα αυτά για να σας εξηγήσω ότι έχω κουραστεί όλα αυτά τα χρόνια Είχα φτάσει σε σημείο που από ήρεμη και πρόσχαρη μαμά έγινα νευρική και τους φώναζα και τους απειλούσα Δεν λέω πάλι επανέρχομαι μετανιωμένη αλλά πέρασα φάσεις που δεν με αναγνωρίζωέχει τύχει να τους τρομάξω απ τις φωνές και τις απειλές Ίσως όλα αυτά κι άλλα νιώθω ότι είναι πλέον φαύλος κύκλος Όλη μέρα διαβάζω βιβλία ψυχολογίας και εφαρμόζω μεθόδους πειθαρχίας αλλά πλέον έχω και απαιτήσεις Ο 45 χρονών γιος μου ήταν πολύ ήσυχος πλέον συχνά είναι άγριος Κτυπά τα αδελφάκια του ή αρπάζει παιχνίδια με το ζόρι Πρόσφατα έσπρωξε και 1 άγνωστο μικρότερο παιδάκι σε παιγνιδότοπο χωρίς λόγο και τσακώθηκε και με ένα άλλο γιατί τον ενοχλούσε Η κόρη μου στο σχολείο δείχνει πάντα πειθαρχία και γενικά δείχνει κορίτσι που ξέρει τι πρέπει να κάνει Όμως πλέον στο σπίτι τα περισσότερα πρωινά θα τσακωθούμε γιατί δεν ετοιμάζεται στην ώρα της και το κάνει επίτηδες ενώ ξέρει ότι βιάζομαι μου φωνάζει όταν της αρνηθώ κάτι και ενοχλείται εύκολα από τα αδέρφια της και τους φωνάζει Προσπαθώ να τηρούμε συμφωνίες αλλά όταν πάρει αυτό που θέλει και μετά δεν δείχνει να εκτιμά Κάποιες φορές θα είναι πεισματάρα για μικρά πράγματα που ξέρει ότι δεν ανέχομαι και μου χαλά ξαφνικά τη διάθεση Όλοι ζηλεύουν με όλους και συχνά ακούω γιατί ο Χ έτσι κι εγώ όχι Δεν ηρεμούμε σχεδόν ποτέ συνέχεια πρέπει να εξηγήσω κάτι σε κάποιον να δείξω κάτι κάποιου να ακούσω παράλληλα τι έμαθε ο μικρός τι ρωτά η μεγάλη κλπΔεν έχω την πολυτέλεια να κάνω διάλειμμα όταν νιώθω ότι αρχίζω να θυμώνωΠάντα προσπαθώ να παραμείνω ήρεμη αλλά δεν διαρκεί Δεν μπορώ να εφαρμόσω τακτικές του τύπου αλλάξτε δωμάτιο είναι μικροί να τους αφήνω και μόνους Όταν είμαστε ήρεμοι τους εξηγώ το σωστό τους βάζω όρια Όταν τα αθετούν όμως ή όταν δεν ακούνε δεν μπορώ να κάνω κάτιχάνω το έλεγχο και νιώθω ότι χάνω τα όρια μου και είμαι όχι απλά αυστηρή αλλά και επιβλητική Ελπίζω να με βοηθήσετε και εσείς να βοηθήσω τον εαυτό μου να αντέχει και να μεγαλώσω σωστά τα παιδιά μου
ΜΑΡΚ***** ****
09:37 Τρίτη 29/11/2016
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΕΧΩ ΜΙΑ ΚΟΡΟΥΛΑ 45 ΕΤΩΝ ΚΑΘΕ ΠΡΩΙ ΟΤΑΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΤΟΙΜΑΣΤΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΡΟΝΗΠΕΙΟ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΝΤΥΘΕΙ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΧΟΛΕΙΟ ΔΕΝ ΤΙΣ ΑΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΡΟΥΧΑ Μ ΕΧΕΙ ΚΟΥΡΑΣΕΙ ΑΥΤΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΧΑΝΩ ΤΗΝ ΥΠΟΜΟΝΗ ΜΟΥ Κ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΝΑ ΦΩΝΑΖΩ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ ΑΥΤΟ ΒΛΕΠΩ Κ ΤΗΝ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΣΤΙΣ ΦΩΝΕΣ ΜΟΥ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΛΕΙΝΕΙ Τ ΑΥΤΙΑ ΤΗΣ ΔΕ ΞΕΡΩ ΤΙ ΑΛΛΟ ΝΑ ΚΑΝΩ ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΧΕΙΡΙΣΤΩ
ΜΑΡΙ***** ****
17:38 Πέμπτη 4/02/2016
Το κοριτσάκι μου είναι 4 χρονών και 10 μηνών και είναι 285 κιλά Φέρνω μια ειδικευόμενη διατροφολόγο στο σπίτι και με πολύ προσπάθεια έχουμε καταφέρει κάτι Το πρόβλημα μου είναι ότι η μικρή μου έχει συνέχεια το μυαλό της στο φάει Δηλαδή θα φάει αυτό που είναι να φάει και μετά από 5 λεπτά να μου πειπεινάω τι θα φάμε Πώς μπορώ να βγάλω το φαγητό από το μυαλό της Τα πρωινά εργάζομαι
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Ανεστάλη η απεργία της ΠΝΟ
Τα νέα της ημέρας
10:17 Ανεστάλη η απεργία της ΠΝΟ