Υποχονδρίαση στο σεξ: "Φοβάμαι μην κολλήσω κάτι"

3 Οκτωβρίου 2014
Ντίνος, 27 ετών ρωτά

Αναγνώστης μας ρωτά: 

Είμαι 27 ετών και έχω και εγώ μικροβιοφοβία αλλά εδώ και πολύ καιρό όχι μόνο πλένομαι όπως διάβαζα στο άρθρο σας αλλά η όλη κατάσταση έχει χειροτερέψει όσον αφορά τις σεξουαλικές επαφές. Το πρόβλημά μου είναι ότι ειδικά μετά τη σεξουαλική επαφή νιώθω ότι είναι πολύ πιθανόν να έχω προσβληθεί από μια ασθένεια αλλά και πολλές φορές δεν  κάνω σεξ λόγω του ότι φοβάμαι- το αποφεύγω. Πρόσφατα γνώρισα μια κοπελα και ακομα δεν εχουμε ολοκληρωμενη επαφη τι να κανω για να το ξεπερασω αυτό βοηθηστε με. 

Ο ψυχολόγος ομαδικός θεραπευτής, Δημήτρης Κατσαρός απαντά

Αγαπητέ αναγνώστη:
 
Για να ξεπεράσετε τη μικροβιοφοβία χρειάζεται να είστε λίγο πιο πρόθυμος να το κάνετε. Μέχρι στιγμής όμως τα έχετε πάει πολύ καλά: Το να μπείτε σε ένα site και να κοιτάξετε ένα άρθρο δείχνει πως έχετε προβληματιστεί αρκετά ώστε να δείτε τι συμβαίνει. Το να στείλετε ένα γράμμα για προσωπική διερεύνηση δείχνει πως σας προβληματίζει έντονα και έχετε ευαισθητοποιηθεί. Όμως τώρα, ή και πιο μετά, -με το δικό σας ρυθμό- για να αλλάξετε τον τρόπο που αντιμετωπίζετε το θέμα σας, πράγμα που θα αποτελέσει και την αρχή της θεραπείας, θα πρέπει να τροποποιήσετε τον τρόπο που ζητάτε βοήθεια γιατί ως τώρα ομοιάζει με τον τρόπο που νιώθετε αβοήθητος στις επιθέσεις των μικροβίων: Μπαίνετε εκ νέου στην άμυνα που θέλετε να ρίξετε: Την απόσταση. Εξηγούμαι: Ορισμένα πράγματα, όπως το να ξεπεράσετε μία φοβία δεν γίνονται με οδηγίες μόνο. Έχετε ανάγκη να εμπιστευτείτε κάποιον ως θεραπευτή. Μαζί του θα δοκιμάσετε τον εαυτό σας, θα φοβηθείτε και λίγο. Τόσο ώστε όταν νιώσετε πως σας ξεπερνά ο φόβος να απομακρυνθείτε και πάλι. Την επόμενη φορά θα δοκιμάσετε λίγο ακόμα. Την μεθεπόμενη ακόμα περισσότερο. Έτσι θα αποκτήσετε τον έλεγχο του φόβου σας και κατ'επέκταση, σιγά-σιγά της φοβίας που σας διακατέχει. Η φοβία, δηλαδή το τραύμα, όταν μπείτε στη διαδικασία να το θεραπεύσετε, δεν μπορείτε παράλληλα να το αγνοείτε και να προβαίνετε σε "τεστ" που το χειροτερεύουν: Σκεφτείτε έναν αθλητή που έχει ρήξη χιαστού να κάνει εγχείρηση και σε μια βδομάδα να βγει πάλι να παίξει μπάσκετ. Δεν γίνεται να ασχολείστε με τη φοβία σας με θεραπευτικό τρόπο και παράλληλα να συμπεριφέρεστε σαν να μην υπάρχει. Είναι σαν να την υπονομεύετε και να αμφισβητείτε και τη θεραπεία και τον εαυτό σας. Αν νιώθετε μοναξιά ως προς τη φύση της φοβίας σας δοκιμάστε να μπείτε σε φόρουμ και ομάδες με άτομα που έχουν ανάλογο θέμα, να συζητήσετε μαζί τους ώστε να πάρετε κουράγιο και δύναμη.


ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ