Σχέσεις: Γιατί συνήθως δεν παντρευόμαστε τον μεγάλο μας έρωτα;

6 Οκτωβρίου 2014
Αναγνώστριά μας ρωτά: 

Τελικά στη ζωή παντρευόμαστε τη μεγάλη μας καψούρα ή όχι συνήθως; Γιατί στους περισσότερους ανθρώπους ο μεγάλος έρωτας δεν είναι και εκείνος που τελικά θα παντρευτούνε;

Ο ψυχολόγος ομαδικός θεραπευτής, Δημήτρης Κατσαρός απαντά

 
Στη ζωή δεν παντρεύονται όλοι. Από όσους παντρεύονται κάποιοι παντρεύονται με την "καψούρα" τους και κάποιοι όχι. Δεν γνωρίζω ποιοι είναι περισσότεροι αν και τείνω να δω αυτό που βλέπετε εσείς. Ότι δηλαδή οι μεγάλοι έρωτες είναι σαν τα πυροτεχνήματα. Νομίζω πως ακούω τη θλίψη σας σ'αυτό το θέμα καθώς αναρωτιέστε "γιατί δεν είναι παντοτινό", με λίγα λόγια δεν θέλετε το τέλος της καψούρας, το οποίο γνωρίζετε με κάποιο τρόπο ότι θα'ρθει. Η αλήθεια είναι εξαιρετικά απλή: Δεν υπάρχει μέθοδος να ελέγξει κανείς την "καψούρα". Ανάλογα με το πόσο διατεθειμένος είναι κάποιος να την κάνει πραγματικότητα, δηλαδή ανάλογα με το πόσες φαντασιώσεις έχει γι'αυτήν που θέλει να τις δει σε πράξη, τόσο θα κρατήσει. Μετά παίζει ρόλο και το πόσο αναγνωρίζουμε μέσα μας ότι το άτομο που έχουμε απέναντί μας, ενσάρκωσε το ρόλο που χρειαζόμασταν για να μπορέσουμε να δούμε τη σχέση της φαντασίας μας με την πραγματικότητα. Αν καταφέρουμε να βρούμε αυτή τη σύνδεση τότε θα μετατραπεί ο έρωτας σε αγάπη. Αγάπη για το πρόσωπο που έκανε τον κόσμο πιο ενδιαφέροντα για μας. Συνήθως εκεί γίνονται οι περισσότερες παρεξηγήσεις, καυγάδες, απογοητεύσεις κ.λπ. Το "ιδανικό" που βλέπαμε στην αρχή, ξεφτίζει με λίγα λόγια, όσο γρήγορα ή όσο αργά διεκπεραιώνονται μέσω αυτού τα "μαγικά θέλω" που έχουμε από καιρό ξεχάσει και που τα ξαναθυμόμαστε μέσα απ' το πρόσωπο που έχουμε ερωτευτεί. Ο έρωτας είναι το ψυχόδραμα που κάνει τους ανθρώπους να θέλουν να πετάξουν τα κοστούμια και να γίνουν αληθινοί ο ένας με τον άλλο. Όσοι το αντέχουν αυτό για όλες τις αυτο-αποκαλύψεις που υπάρχουν, μένουν μαζί για πάντα.
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ