Κρίσεις πανικού: Οφείλονται συχνά σε θυμό και ενοχές

16 Οκτωβρίου 2014
Έλενα αναγνώστρια του boro.gr ρωτά

Αναγνώστριά μας ρωτά: 

Κυρια Δρούζα καλημέρα σας, σας γράφω προσωπικά διότι είμαι πλέον αποφασισμένη οτι χρειάζομαι και θέλω βοήθεια. Τα 5 τελευταία χρόνια της ζωής μου τα έχω περάσει με πολλές δυσκολίες και κινδύνους που έχουν κάνει την ζωή μου μια κόλαση. Ξεκίνησαν όλα με σοβαρές κρίσεις πανικού, προχώρησα σε αγοραφοβία, γενική αγχώδη διαταραχή και κατάθλιψη με ένα περιστατικό απόπειρας αυτοκτονίας όπου τελικώς διακομίστηκα στον ευαγγελισμό για 4 ημέρες. Όλο αυτό τον καιρό δίνω μάχη με τον εαυτό μου να ξαναγίνω ο άνθρωπος που ήμουν..ενεργητικός,θαρραλαίος,χαρούμενος, δημιουργικός και όλα αυτά που έχω χάσει πλέον και νιώθω σαν ενας ψυχικά άρρωστος άνθρωπος που δεν θα γίνω ποτέ ξανά καλά και δεν θα συνεχισω την καριέρα αμου στον αθλητισμό που τόσο αγαπούσα. Ο εαυτός μου έχει γίνει ο εχθρός μου και οι ιατροί (ψυχολόγοι,ψυχίατροι,ψυχαναλυτές κ.ο.κ) και μετά απο τόσα φάρμακα που έχω δοκιμάσει σηκώνουν πλέον τα χέρια ψηλά. Και το ίδιο είμαι έτοιμη να κάνω κ εγώ ξανά αν δεν έχω καμία ελπίδα να ξαναβρώ τον εαυτό μου γιατί έτσι δεν θέλω να ζώ και δεν έχει νόημα. Εχω παραπεμπτικό για νοσηλεία σε κάποιο ψυχιατρικό νοσκοκομείο και η ιατρός μου και φίλοι μου προτείνουν το αιγινήτειο νοσοκομείο. Πείραμε τηλέφωνο αλλά η διαδικασία είναι δύσκολη και καθώς βρίσκομαι σε νησί, ακόμη πιο δύσκολη. Τι πρέπει να κάνω για να μπώ για νοσηλεία σε αυτό το νοσοκομείο καθώς είναι το τελευταίο μου χαρτί. ειμαι μια κοπέλα 37 χρονών και νιώθω 70. Δεν εχω κοινωνική ζωή, εχω χάσει την δουλειά μου, τους φίλους μου και μαζί με εμένα πέρνω στο βούρκο και τον πατέρα μου και αδερφη μου που προσπαθούν τόσο πολύ να με βοηθήσουν. Θέλω να παλέψω εκεί πλέον για την υγεία μου και να καταφέρω να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Δεν θελω άλλα πειράματα, άλλες δοκιμασίες, δεν μπορώ , δεν αντέχω έχω κουραστεί και οικονομικά είμαστε κατεστραμένοι.

Στο ερώτημά σας απαντά ο ψυχίατρος Γιώργος Φλώρος. 

 

 

Θα πρέπει η αναγνώστριά μας να γνωρίζει ότι την ίδια αγωγή που παίρνει έξω θα πάρει και μέσα σε ένα νοσοκομείο. Το νοσοκομείο δεν είναι πάντα η μαγική λύση απλά πολλές φορές νιώθει κανείς μια ασφάλεια του ότι βρίσκεται σε ένα νοσοκομείο βρίσκεται μακριά από περιβάλλοντα που του προκαλούν ανασφάλεια. Θα πρότεινα ίσως να αλλάξει παραστάσεις, πχ να μείνει μερικές μέρες σε έναν συγγενή. Δε θα πάει στο νοσοκομείο και θα γίνει κάτι μαγικό που θα της αλλάξει τη ζωή. Άλλωστε θυμηθείτε ότι στα νοσοκομεία σήμερα δεν υπάρχει δυνατότητα πολύμηνης παραμονής και οι συν θήκες δυστυχώς δεν είναι οι καλύτερες, υπάρχουν άνθρωποι στα ράντζα. Από την άλλη ο ιατρός που την παρακολουθεί θα κρίνει αν θα πρέπει να γίνει εισαγωγή. Και μπορεί να βρει βοήθεια από τον ειδικό που την παρακολουθεί, δε χρειάζεται να πάει αναγκαστικά στο νοσοκομείο για να νιώσει καλύτερα. 

Μπορείτε επίσης να διαβάσετε 

H κυρία Λητώ Κατάκη, ψυχολόγος – οικογενειακή θεραπεύτρια, διευθύντρια του Εργαστηρίου Διερεύνησης Ανθρωπίνων Σχέσεων, αναλύει τη διαταραχή της κρίσης πανικού που πλήττει τους σύγχρονους ανθρώπους και επισημαίνει ότι οι κρίσεις πανικού δεν τελειώνουν όσο (ανα)τροφοδοτούνται από τα αρνητικά συναισθήματα.
Όλο και περισσότεροι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τα πολύ τρομακτικά συμπτώματα μιας κρίσης πανικού, και αφού επισκεφτούν ουκ ολίγους γιατρούς και νοσοκομεία λαμβάνουν τη διάγνωση ότι «δεν έχεις τίποτα».Πόσο ανακουφιστικό ακούγεται από τη μία πλευρά αυτό, αλλά και πόσο απογοητευτικό όταν σου λένε ότι δεν έχεις τίποτα ενώ, μόλις πριν από λίγο ένιωθες ότι πεθαίνεις!
Τι σημαίνει «κρίση πανικού»;
Σημαίνει να βιώνει κανείς έντονο φόβο ή δυσφορία που κορυφώνεται ξαφνικά, χωρίς να υπάρχει ικανοποιητική «λογική» εξήγηση, γι’ αυτό και συνοδεύεται από σωματικά συμπτώματα. Στις περισσότερες περιπτώσεις αυτό συμβαίνει σε καταστάσεις όπου η διαφυγή είναι δύσκολη (μέσα μεταφοράς, πλήθος κλπ), ή/και δεν υπάρχει δυνατότητα βοήθειας (είμαστε σπίτι μόνοι, δεν έχουμε κάποιο γνωστό πρόσωπο εμπιστοσύνης κοντά μας κλπ). Η ένταση των συμπτωμάτων είναι τέτοια που πολλοί άνθρωποι περιγράφουν την εμπειρία τους λέγοντας ότι εκείνη τη στιγμή νόμιζαν ότι πέθαιναν.

Γιατί επανέρχονται οι κρίσεις πανικού;
 
Αφού πάθει κανείς μία πρώτη κρίση πανικού, μπορεί να καθορίζεται ή και να παθαίνει νέες κρίσεις από το φόβο του βιώματός της και μόνον. Είναι τόσο τρομακτικό το βίωμά της που κάποιοι άνθρωποι δυσκολεύονται να βγουν από το σπίτι ή να μείνουν μόνοι έστω και για λίγο.

Με ποια συμπτώματα εκδηλώνονται;

Συνήθως εμφανίζονται ταχυπαλμία ή αίσθηση αύξησης παλμών, ότι η καρδιά πάει να σπάσει, εφίδρωση,τρέμουλοδύσπνοια, πλάκωμα στο στήθος, αίσθημα πνιγμού, πόνος ή δυσφορία στο στήθος, ναυτία ή πόνος στο στομάχι ή στην κοιλιά, αίσθημα ζάλης ή αστάθειας ή λιποθυμία, αίσθηση ότι χάνεις τον έλεγχο, ότι τρελαίνεσαι, φόβος θανάτου, παραισθήσεις, μουδιάσματα, μυρμηγκιάσματα, ρίγη ή ξαφνικές εξάψεις.

Τι προκαλεί τις κρίσεις πανικού;

Παρόλο που υπάρχει μεγάλη ποικιλία στη συχνότητα, την ένταση και τη σοβαρότητα των επιπτώσεων στην καθημερινότητα, ένας κοινός παράγοντας φαίνεται να είναι η μη επεξεργασία των συναισθημάτων. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα ίδια σωματικά συμπτώματα που εμφανίζονται σε μια κρίση πανικού, αν εμφανίζονταν σε μια στιγμή όπου άμεσα εξηγούνταν από ένα συναίσθημα, δε θα ήταν αυτά καθαυτά τρομακτικά.
Όταν όμως δεν διαχειριζόμαστε και απωθούμε από το συνειδητό σκέψεις και συναισθήματα που συνοδεύονται από σωματικά συμπτώματα, τα «συμπιέζουμε» στο ασυνείδητο με αποτέλεσμα να εμφανίζονται κάποια στιγμή ξαφνικά και συσσωρευμένα σωματικά συμπτώματα των οποίων η προέλευση έχει απωθηθεί.
Μια συχνή παρεξήγηση είναι ότι οι κρίσεις πανικού αφορούν μόνο σκέψεις και συναισθήματα φόβου, και είναι συχνά έτσι όταν εμφανίζονται μετά από κάποιο σημαντικό τρομακτικό γεγονός. Δουλεύοντας, όμως, με ανθρώπους που παθαίνουν συχνές κρίσεις πανικού, βλέπει κανείς ότι πολλές φορές εμπλέκονται και άλλα συναισθήματα (πολύ συχνά θυμός και ενοχές),  πολλές φορές και εσωτερικές συγκρούσεις που δεν συνειδητοποιούνται και δεν επεξεργάζονται.
Τι μπορεί να κάνει κανείς;
Να ψάξει με επιμονή να συνδέσει  την εμφάνιση σωματικών συμπτωμάτων με σκέψεις, αντιλήψεις και συναισθήματα  που μπορεί να δημιουργούν αίσθηση εγκλωβισμού, αδιέξοδου, φόβου, θυμού, ενοχών κλπ. Αυτό μπορεί, φυσικά, να γίνει με τη βοήθεια ειδικού.
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ