Τρόποι να έχεις αυτοπεποίθηση όταν μιλάς με κόσμο;

20 Οκτωβρίου 2014
Mαρία, 16 ετών ρωτά
Aναγνώστριά μας ρωτά: 
 
ΕΧΩ ΑΓΧΟΣ ΟΤΑΝ ΣΥΝΑΝΑΣΤΡΕΦΟΜΑΙ ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΑΩ ΣΕ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ ΕΣΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΜΟΥ ΚΟΒΕΤΑΙ Η ΑΝΑΠΝΩΗ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΩ ΜΠΕΡΕΥΩ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΜΟΥ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ;
 
Μαρία, 16 ετών  

Στο ερώτημά σας απαντά ο ψυχολόγος- ομαδικός θεραπευτής, Δημήτρης Κατσαρός.

Δημήτρης Κατσαρός

 
Αγαπητή αναγνώστρια:
 
Μοιάζει από την αφήγησή σας ότι η "συναναστροφή" στην οποία αναφέρεστε δεν έχει μέσα της μια συνδιαλλαγή ανάμεσα σε ίσους (εσάς και το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που συναναστρέφεστε) αλλά μια κατάσταση όπου εσείς λέτε ή κάνετε κάτι το οποίο κρίνεται και μάλιστα με μεγάλη αυστηρότητα. Νομίζω δηλαδή ότι αυτό που σας λείπει είναι η οικειότητα. Έτσι η συναναστροφή μοιάζει περισσότερο ως μια σοβαρή και επίφοβη έκθεση εκ μέρους σας παρά ως κάτι που κάνετε για να νιώσετε παρέα, αμεσότητα, χαλαρότητα και διασκέδαση. Όμως η συναναστροφή είναι μέρος μιας μεγάλης αγγαλιάς στην πραγματικότητα που παίρνετε και δίνετε με σκοπό αυτό ακριβώς το παιχνίδι. Δεν έχει άμεσο σκοπό να σας ελέγξει και να στοχοποιήσει τα λάθη, τα σωστά και το βαθμό που εσεις είστε ικανή να τα αναπαράγετε. Αν στο βαθμό που έχετε εκτεθεί ως τώρα βιώσατε κρίση είναι επόμενο να σας φοβίζει όλο και περισσότερο κάθε φορά η όποια προσπάθεια για συναναστροφή. Προτιμήστε να συναναστρέφεστε με άτομα που θέλουν την ίδια τη συναναστροφή παρά το όποιο "οφέλιμο αποτέλεσμα". Η σοβαρότητα δημιουργεί μια ανάγκη για "αποτελεσματικότητα" κι αυτή με τη σειρά της προκαλεί μεγάλο άγχος για το "αν θα τα καταφέρετε". Όμως για να καταφέρει οποιοσδήποτε ο,τιδήποτε προηγουμένως έχει νιώσει πως το λάθος όχι απλά δεν πειράζει αλλά είναι αναγκαία προϋπόθεση για να μάθει στο μέλλον και ως εκ τούτου να πει ή να κάνει κάτι που να είναι "σωστό" ή "μέσα στο κλίμα" κ.τ.λ.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ