Σχέσεις: Πότε είναι η κατάλληλη στιγμή για να συγκατοικήσεις;

29 Οκτωβρίου 2014
Έλενα, 25 ετών ρωτά

Αναγνώστριά μας ρωτά: 

Γεια σας βγαίνω με ένα συνομιλικό μου ετών 25 εδώ και τρεις μήνες μιλάμε χωρίς να έχουμε σχέση. Δεν βρισκόμαστε στην ίδια πόλη. Ως τώρα ήταν όλα μια χαρά μεταξύ μας. Αυτός έκανε όνειρα συνεχώς για εμάς και πως πρέπει να μετακομίσω μετά από καιρό εκεί Πριν λίγες μέρες έχοντας πάλι αυτή την συζήτηση ήταν πολύ προβληματισμένος με αποτέλεσμα να μου μιλάει κάπως και απότομα όταν μιλήσαμε στο τηλέφωνο και του εξήγησα πως έχουν τα πράγματα και πως είναι γρήγορα από τώρα να συζητάμε για το που θα μείνουμε... μετά φάνηκε πως είναι εντάξει και πως δέκτηκε αυτά που είπαμε. Την άλλη μέρα μου μιλούσε κάπως και δεν ανοίξαμε συζητήσεις όπως άλλες φορές. Σας παρακαλώ πέστε μου γιατί τόσο γρήγορα κάνει όνειρα για εμάς και να πάω Αθήνα να μείνω. Επίσης που οφείλετε η συμπεριφορά του Δεν θέλω να τον χάσω. Θέλω την γνώμη σας.

Αγαπητέ αναγνώστη. Στο ερώτημά σας απαντά η Life Coach/Θετική Ψυχολογία και Ψυχολογία Υγείας – Ομιλήτρια – Ερευνήτρια – Μαρία Φωτιάδου 

Mαρία Φωτιάδου



Για να μπορεσουμε να καταλάβουμε ακριβώς όλους τους λόγους που ο σύντροφός σου βιάζεται κατά την άποψή σου να μείνετε μαζί θα έπρεπε να μάθουμε για τις εμπειρίες του, το χαρακτήρα του κ άλλα προσωπικά στοιχεία. Παρ'όλα αυτά είναι πολύ συνηθισμένο και λογικό δυο ατομα που τρέφουν συναισθήματα ο ένας για τον άλλο να θέλουν να μειώσει την απόσταση που υπάρχει μεταξύ τους αλλά είναι πολύ πιθανόν και λογικό επίσης να υπάρχουν διαφορές στον χρόνο που μπορει καποιος να είναι έτοιμος να κάνει ένα τετοιο βήμα. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, είναι καλό να του εκφράσεις τις σκέψεις και τα θέλω σου έτσι όπως τα αισθάνεσαι, και να ζητήσεις το χρόνο που σου χρειάζεται και το σεβασμό στην απόφασή σου. Ταυτόχρονα να επιβεβαιώσεις ότι αυτό δεν αναιρεί ούτε μειώνει την ένταση των συναισθημάτων σου προς αυτόν και ότι όταν νιώσεις έτοιμη θα επιθυμούσες κι εσύ το ίδιο. 

 

Διαβάστε επίσης: Γάμος ή συγκατοίκηση; 

Ο γάμος χάνει έδαφος σε συνθήκες οικονομικής ύφεσης που έχει αναγκάσει περισσότερα ζευγάρια να ζουν μαζί χωρίς να επιδιώκουν τη «επίσημη» δέσμευση.Το ποσοστό των ζευγαριών που δεν είναι παντρεμένα έχει αυξηθεί σε πολλά σημεία, αλλά είναι υψηλότερο σε περιοχές που προσφέρουν, σε πολλούς ανθρώπους, δυσοίωνες προοπτικές ενός καλύτερου οικονομικού μέλλοντος. 

Από την επιστημονική ομάδα του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών 

Ανύπανδρα ζευγάρια που αποτελούσαν το 12% των ζευγαριών στις ΗΠΑ το 2010, θα αυξηθούν κατά 25% σε 10 χρόνια, σύμφωνα με στοιχεία της Απογραφής.

 

Τα 2/3 των πόλεων με τα μεγαλύτερα ποσοστά άγαμων ζευγαριών ήταν στις Βορειοανατολικές και Μεσοδυτικές πολιτείες, πάνω από περίπου το ήμισυ σε σύγκριση με μια δεκαετία νωρίτερα.

 

Η Stephanie Coontz, κοινωνιολόγος στο Συμβούλιο της Σύγχρονης Οικογένειας λέει ότι τα ζευγάρια των οποίων οι ευκαιρίες απασχόλησης είναι πιο επισφαλής τείνουν να μην παντρεύονται. Πολλοί είναι επιφυλακτικοί, καθώς περιμένουν να δουν αν θα μπορέσουν να βελτιώσουν μακροπρόθεσμα την απόδοση τους, διαβεβαιώνοντας ότι είναι οικονομικά και συναισθηματικά ασφαλείς ένας με τον άλλον.

 

Η αλλαγή της νοοτροπίας επηρέασε την αύξηση του ποσοστού και σε άλλες περιοχές: τη Βόρεια Καλιφόρνια, Νότια Φλόριντα και την Νέα Αγγλία. Η Virginia Rutter, Καθηγήτρια Κοινωνιολογίας στο Framingham State University της Μασαχουσέτης αναφέρει οτι σ αυτές τις περιοχές υπάρχει μία ευελιξία σχετικά με το τι συνιστά μια οικογένεια, έτσι ώστε ακόμη και εκείνοι με περισσότερη ευημερία μπορούν να επιλέξουν να ζουν ως οικογένεια χωρίς να είναι παντρεμένοι.

 

Ζευγάρια που βρίσκονται στα δύο άκρα του οικονομικού φάσματος επιλέγουν να συζούν ανύπαντροι, κυρίως επειδή οι γυναίκες βασίζονται λιγότερο στους άνδρες σε ότι αφορά την οικονομική συντήρηση τους.

 

Η Rutter ισχυρίζεται ότι οι γυναίκες που κερδίζουν υψηλά εισοδήματα έχουν περισσότερες επιλογές για το πώς θα οργανώσουν την ιδιωτική τους ζωή και συγκεκριμένα αναφέρει πως «θα βρείτε περισσότερα ανύπαντρα ζευγάρια στις μεγαλύτερες πόλεις, τόσο λόγω της μεγαλύτερης, όσο και επειδή οι πόλεις προσελκύουν τους νέους, μορφωμένους ανθρώπους που δεν είναι ακόμα έτοιμοι να παντρευτούν».

 

Σύμφωνα με την Coontz η κακή οικονομική κατάσταση μπορεί να συμβάλει στην αύξηση των ανύπαντρων ζευγαριών. Συχνά, συζούν όχι μόνο απλά για τη συντροφιά και για να δοκιμάσουν τη σχέση τους, αλλά επειδή είναι φθηνότερη αυτή η συμβίωση από τη συντήρηση δύο νοικοκυριών. Σε αντίθεση, όμως, με το παρελθόν, είναι απρόθυμοι να παντρευτούν όχι τόσο εξαιτίας της οικονομικής ασφάλειας, παρά επειδή γνωρίζουν πολύ καλά πόσο επισφαλείς μπορούν να είναι οι θέσεις εργασίας και οι σχέσεις.

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ