Πώς καταλαβαίνεις ότι ένας άνδρας είναι τσιγκούνης;

7 Νοεμβρίου 2014
Ελευθερία, 25 ετών ρωτά

Αναγνώστριά μας ρωτά: 

Είμαι σε σχέση εδώ και ένα μήνα με ένα αγόρι 26 ετών και το θέμα είναι ότι δεν έχει παρά μόνο μια φορά κάνει κίνηση να πληρώσει ούτε ένα λογαριασμό από την τσέπη του για να με κεράσει όταν βγαίνουμε μαζί. Αυτό δεν είναι σημάδι ότι είναι τσιγκούνης;  Αλλάζει αυτή η συμπεριφορά και γιατι συμπεριφέρεται έτσι;  Σκέφτομαι ότι στο μέλλον θα αντιμετωπίσουμε πολλά προβλήματα σχετικά με αυτό το ζήτημα λέτε να τον αφήσω ή όχι η αλήθεια είναι ότι στην αρχή μου άρεσε πολύ. Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.

Στο ερώτημά σας απαντά η ψυχολόγος Κατερίνα Βαλαβανίδη 

Αγαπητή Λόρα,

συνήθως οι άνθρωποι που αποκαλούμε 'τσιγκούνηδες' είναι άνθρωποι οι οποίοι μπορεί να είναι στερημένοι με κάποιο τρόπο συναισθηματικά από το σπίτι και την οικογένεια . Η τσιγκουνιά τους λειτουργεί σαν ένας τρόπος ελέγχου, απέναντι στους άλλους γιατί ενδεχομένως να φοβούνται πολύ ότι ο άλλος θα τους ελέγξει.Όταν λοιπόν υπάρχει πρόβλημα ψυχολογικό που μπορεί να έχει δημιουργηθεί σε μικρή ηλικία τότε δύσκολα αλλάζει παρά μόνο ίσως με ψυχοθεραπεία ή όταν δημιουργείται μια σχέση απόλυτης εμπιστοσύνης.  Αν το αγόρι σου είναι 'τσιγκούνης' και συναισθηματικά απέναντί σου τότε ίσως θα έπρεπε να αναρωτηθείς πραγματικά αν είναι για σένα. Βέβαια, ένας μήνας σχέσης είναι πάρα πολύ λίγο, οπότε ίσως να είναι και θέμα οικειότητας που δεν έχει ακόμα αποκτηθεί. Αν η τσιγκουνιά είναι κάτι που σε ενοχλεί και βλέπεις ότι επεκτείνεται και στα συναισθήματα, τότε ίσως είναι καλό να αναλογιστείς τι ζητάς εσύ από έναν άντρα. 

 

Διαβάστε επίσης: Πώς πρέπει να φέρομαι σε έναν τσιγκούνη;  

Απαντά ο ψυχολόγος- ομαδικός θεραπευτής. 

Ο τσιγκούνης άνθρωπος είναι μια ταμπέλα που μπαίνει σε κάποιον ο οποίος φοβάται κάτι πολύ συγκεκριμένο: Την έλλειψη, την ασυνέπεια, την ανεπάρκεια. Τρεις εκφράσεις που υποδηλώνουν "το μαύρο", δηλαδή την απουσία. Ο άνθρωπος που ονομάζουμε συνήθως τσιγκούνη είναι κάποιος που έχει φοβηθεί αλλά παρ'όλο το φόβο μπόρεσε σε κάποιο βαθμό να παρατηρεί και να μετατρέψει τον μεγάλο κίνδυνο σε "ψιλά". Τα "ψιλά" αυτά τα μέτρησε, τα ορθολόγησε, τα έβαλε σε κουτάκια και μπόρεσε να υπολογίσει τρόπον τινά πως να μην επαναληφθεί αυτή η έλλειψη. Με μέθοδο, έχει βρει ένα τρόπο, ένα μοτίβο, να την ξεπερνά, αποφεύγοντάς την. Ο σκοπός στην ουσία είναι ο έλεγχος και μέσα απ' αυτόν η προστασία από τον πόνο της έλλειψης ή ένδειας. Κάπου στην πορεία λοιπόν μέσα απ' αυτό το τραύμα που τον οδήγησε στη χρησιμότητα του να "υπολογίζει", άλλαξε τις προτεραιότητές του και από δημιουργικός έγινε επιφυλακτικός και αποταμιευτικός. Περισσότερο τον ενδιαφέρει δηλαδή να μη φοβάται παρά να απολαμβάνει (Οι όροι αυτοί είναι οικονομικοί και ψυχολογικοί ταυτόχρονα). Στην ουσία λοιπόν ένας άνθρωπος με τέτοιου είδους φόβο πρέπει να βρεθεί στη θέση να δει ότι υπάρχει μια αντιστοιχία αυτών που αποθησαυρίζει (τα οποία είναι εικόνες-υποσχέσεις) με την πραγματική τους αξία (το αντικείμενο των εικόνων, την τήρηση των υποσχέσεων). Αν έρθει σε επαφή με αυτή την πραγματικότητα που αποτελεί την ουσία των αντικειμένων που συσσωρεύει σιγά σιγά θα μαλακώσει και θα μπορέσει να επουλώσει το τραύμα που τον ανάγκασε να αμύνεται μ'αυτό τον τρόπο. Θέλει πολύ νοιάξιμο, υπομονή και φυσικά χωρητικότητα εκ μέρους αυτού που αποπειράται να τον αλλάξει γιατί η καχυποψία είναι συχνή σε τέτοιες περιπτώσεις και συνήθως αποκαρδιώνει τους γύρω του. Ένα εξαιρετικά συγκινητικό παράδειγμα είναι η ελληνική ταινία "Η κάλπικη λίρα".


ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ