Ερωτικές Ιστορίες Αναγνωστών: Πως κάνει σεξ ένας ποδολάγνος

12 Νοεμβρίου 2014
Μάρκος, 33 ετών ρωτά

Αναγνώστης μας διηγείται: 

Απο πολυ μικρη ηλικια ελκομαι σε υπερθετικο βαθμο απο τις γυναικειες πατουσες. Οι φαντασιωσεις μου τα φετιχ και οι λαγνειες προσδιοριζονται τουλαχιστον στο 80% γυρω απο τα ποδια με εξαρτημενες ακραιες επιθυμιες γυρω απο την ερωτικη ηδονη και την δουλικοτητα που μου βγαζουνη λεξη εξαρτηση ισως να μην ειναι δοκιμη προς εμενα αφου η ποδολαγνεια και ολη η πλοκη με footjobs και ερωτικα σεναρια με καθηλωνουν στην προτεραιοτητα της ελξης σε μεγαλες πατουσες και καλλιγραμμα περιποιημενα ποδια. Αντιλαμβανεστε οτι γυναικα που δεν εχει ροπη ή ερεθισμα στην ποδολαγνεια με αφηνει αδιαφορο και εντελως παθητικο απεναντι της... Φανταζεστε οτι το καλοκαιρι για εμενα στην παραλια ειναι παραδεισος αφου αχορταγα τα ματια μου βλεπουν και η φαντασια μου οργιαζει. Ειναι κατι που θα επρεπε να διαχειριστω διαφορετικα;

Ο ψυχολόγος ομαδικός θεραπευτής, Δημήτρης Κατσαρός απαντά

Αγαπητέ αναγνώστη:
 
Βρίσκετε ευχαρίστηση στην αναζήτηση του αντικειμένου που για σας τυχαίνει να είναι οι γυναικείες πατούσες. Αν αυτό δεν σας δημιουργεί προβλήματα και έχετε εύκολη πρόσβαση σ'αυτό είναι καθαρά θέμα εικόνας το αν πρέπει να το χειριστείτε διαφορετικά ή όχι. Σ'αυτή την "εικόνα" νομίζω εντοπίζετε κάποιον που κοιτά και "δεν είναι ευχαριστημένος" μ'αυτό που κάνετε ή τελοσπάντων δεν το εγκρίνει. Άλλωστε βλέπω και ένα κίνητρο απενοχοποίησης στο γράμμα σας μέσα από την ανάγκη να μοιραστείτε τις σκέψεις σας για το θέμα. Η σύνθεση που προκύπτει από την ανάγκη απενοχοποίησης και το "βλοσυρό βλέμμα" που δεν εγκρίνει τις σεξουαλικές τάσεις σας είναι η έντονη επιθυμία που σας διακατέχει. Το αντικείμενό σας, άμα τη ευρέσει του, απενοχοποιεί και ικανοποιεί ταυτόχρονα με ένα τρόπο αξεδιάλυτο. Ίσως το να μιλάτε γι'αυτή σας την επιθυμία χωρίς ταυτόχρονα να αναζητάτε ικανοποίησή της να σας βοηθήσει να κατανοήσετε σε αρχικό στάδιο την έντασή της και μετά την προέλευσή της. Μετά θα αποφασίσετε εσείς, και όχι το "βλοσυρό βλέμμα", αν θέλετε να ζείτε μ'αυτήν ή επιθυμείτε αλλαγή. Εξ άλλου, έχετε υπόψη σας ότι η πλήρης αποχή είναι απλά ένας τρόπος να επιθυμείτε ακόμα πιο έντονα.
 

Διαβάστε επίσης 

Ο σεξουαλικός εθισμός, οι διαστροφές, τα φετίχ και άλλες ερωτικές συμπεριφορές. 

“Φτωχός είναι εκείνος του οποίου οι ηδονές εξαρτώνται απ' την ανοχή του άλλου”

-Madonna-

To σεξ και η σαρκική απόλαυση είναι μια διαδικασία που αναπόφευκτα έχει ιεροτελεστικό χαρακτήρα για δύο λόγους:

α)κοινωνικές και ιδεολογικές νόρμες υπό τις οποίες διευθετείται ή/και επιτρέπεται και

β) βιολογική ανατομία του είδους

Έτσι για παράδειγμα στο είδος μας η γνωριμία και εξοικείωση με το αντίθετο φύλο στην αρχή και με ένα εκπρόσωπό του για μας στη συνέχεια είναι η φυσική απόρροια του πρώτου λόγου και η διείσδυση είναι κάτι που συνήθως επαναλαμβάνεται εξαιτίας του δεύτερου λόγου.

Το σεξ ή η ερωτική επιθυμία επί το γενικότερον αποτελείται από τέσσερις (4) φάσεις:

α)επιθυμία

β)στύση

γ)πράξη

δ)λύση

Η σεξουαλική διαταραχή εμπλέκει πρόβλημα ή απουσία μίας ή περισσότερων φάσεων της ερωτικής κατάστασης όπως περιγράφεται παραπάνω.

Η σεξουαλική διαταραχή μπορεί να ονομαστεί και σεξουαλική ανωμαλία ή “βίτσιο” και ορίζεται ως η απόκλιση από τη σεξουαλική νόρμα ως έχει αυτή κατά το χρόνο που ορίζεται.

Η συμπεριφορά που αποτελεί διαταραχή σεξουαλικότητας διαρκεί πάνω από έξι (6) μήνες και είναι η κύρια ή κατεξοχήν διαδικασία απ' την οποία αντλείται λιβιδινική (σεξουαλική) εκτόνωση, όπως μας πληροφορεί η Χρύσα Καλαϊτζή, ψυχίατρος. 

Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις πλήρους απόσυρσης της λιβιδούς από την αρχή της ηδονής (σεξουαλικότητα) και την πλήρη επένδυσή της στην αρχή της πραγματικότητας (επιβίωση,μεγάλο άγχος, στρες και ναρκισσιστική διαταραχή, βλέπε ψυχαναγκαστική ενασχόληση με το image) όπου δεν υπάρχει στην ουσία επιθυμία γιατί ο ερωτισμός (ως ενόρμηση) δεσμεύεται πλήρως από το βιοποριστικό κομμάτι του οργανισμού μας. (Ασεξουαλικότητα)

Αυτό με απλά λόγια σημαίνει παραδείγματος χάριν:

“Έχω εφτά παιδιά να θρέψω και δουλεύω δώδεκα ώρες τη μέρα. Πού χρόνος για τέτοια;”

Επίσης πεδίο διαπραγμάτευσης αποτελεί και η “περιχαράκωση” της σεξουαλικής νόρμας καθότι στο DSM της δεκαετίας του 1970, η ομοφυλοφιλία αποτελούσε διαστροφή μέχρι που οι ομοφυλόφιλοι, άνδρες και γυναίκες ενεργά απαίτησαν να μην θεωρείται ως τέτοια.

Σήμερα θα λέγαμε ότι η σεξουαλική νόρμα είναι τόσο ευρεία που υπακούει σε σχεδόν μόνο δύο κανόνες:

α)συναίνεση

β)επίγνωση συντρόφου.

Αυτό αμέσως-αμέσως δημιουργεί τρία απλά ταμπού (σεξουαλικές συμπεριφορές κοινώς θεωρούμενες ως απαράδεκτες):

α)παιδοφιλία (σεξ με παιδιά, όχι όμως σεξ μεταξύ παιδιών)

β)ζωοφιλία (σεξ με ζώα)

γ)νεκροφιλία (σεξ με νεκρό σώμα)

Σε φιλοσοφική βάση η απόκλιση εμπλουτίζει τη νόρμα, ενώ η σύγχρονη ομαδική ανάλυση του Foulkes και των συνεχιστών του μας προτείνει ότι κάθε άτομο είναι μια βαριάντα της ομάδας από την οποία προέρχεται και την οποία συνδιαμορφώνει.

Παρόλα αυτά αν κανείς επιλέξει να είναι αυστηρός στα κριτήρια της σεξουαλικής νόρμας όπως αυτή παρατηρείται σε ειδολογικό επίπεδο και με βάση τη “συνέχιση του είδους” έγκειται καθαρά στην διείσδυση του αρσενικού στο θηλυκό. Τα περί αυτώ ερωτικά παιχνίδια, τα προκαταρκτικά, είναι λίγο ή πολύ μια αισθησιακή συν-διέγερση που αν δεν έχει σκοπό τη συνουσία εμπλέκει παράγοντες βίτσιου ή φετίχ όπως αυτό ορίστηκε παραπάνω χωρίς να συν-υπολογιστεί η κοινωνική νόρμα.

Κάποιοι άνθρωποι ερεθίζονται και εκτονώνονται με σημεία του σώματος, ή και αξεσουάρ αγνωόντας το σύνολο της ανθρώπινης παρουσίας απέναντί τους.

Παραδείγματα γι'αυτό είναι η ποδολαγνεία, η εφαψιομανία (τριβή σε μέρος του σώματος) και η κοπρολαγνεία.

Ένας λόγος που κάποιος μπορεί να καταφεύγει σ'αυτά είναι το εξής σενάριο:

Κατά την παιδική ηλικία όπου η όραση αποτελεί ταυτόχρονα πεδίο συγκέντρωσης της ενόρμησης με σκοπό την αυτοσυντήρηση και τον ερωτισμό, βρίσκει ερωτική διέγερση με ερεθίσματα που είναι αμφίβολο ότι ανήκουν στον άνθρωπο που βοηθά στην αυτοσυντήρηση ώστε να μη βρεθεί προ του εξαιρετικά αγχογόνου θέματος της αιμομειξίας.

Παραδείγματος χάριν: Η (αγχωμένη ή/και ελεγκτική) μητέρα παρακολουθεί την κένωση του παιδιού ή το παίρνει μαζί της στην τουαλέτα την ώρα που αυτή κάνει την ανάγκη της για να μη το αφήσει “μόνο του”. Αυτό παρατηρεί αναγκαστικά τη διαδικασία αυτή και στη συνέχεια λύνει το άγχος της αιμομεικτικής τάσης μέσα από επένδυση ερωτισμού στη διαδικασία της ούρησης ή της κένωσης άνευ αντικειμένου (δηλαδή του προσώπου που προκαλεί το αιμομεικτικό άγχος).

Η φύση του αρσενικού είναι να παράγει σπέρμα σχεδόν όσο ζει ενώ η φύση του θηλυκού έχει προ-παρασκευάσει τα ωάρια που θα χρησιμοποιηθούν με σκοπό την τεκνοποιία ως πεπερασμένα (πρώτη περίοδος, εμμηνόπαυση). Είναι ως εκ τούτου βιολογικά προσδιορισμένη η συμπεριφορά της γυναίκας να “επιλέγει” το σύντροφο, να μπορεί να λέει όχι στους “μνηστήρες” και ταυτόχρονα για τον αντίστοιχο λόγο η συμπεριφορά του άνδρα είναι να κυνηγά, να διεκδικεί τη γυναίκα. Το αγαθό της σεξουαλικότητας ρυθμίζεται από τη διαθεσιμότητα της γυναίκας. Αυτό από μόνο του το καθιστά πολύτιμο ιδεολογικά και ταυτόχρονα υποβαθμίζει τη διαρκή διαθεσιμότητα του άνδρα.

Σε χώρες όπως η Σουηδία παραδείγματος χάριν όπου η γυναίκα μπορεί με βάση το νόμο να μυνήσει για σεξουαλική παρενόχληση ή βιασμό πολύ εύκολα, παρατηρείται η αναμονή και διαθεσιμότητα των αρσενικών στο κάλεσμα της γυναίκας. Μια αντιστροφή ρόλων δηλαδή. (ένα επίσης ευρύ πεδίο ερωτικού παιχνιδιού όπου η γυναίκα “έχει το πάνω χέρι”).

Για τον μεγάλο ψυχαναλυτή W.R.D. Fairbairn ο άνθρωπος δεν είναι ηδονιστικό ον αλλά ον που επιδιώκει να σχετίζεται. Έτσι τις συμπεριφορές που παρατηρεί στις πρώτες του σχέσεις, αυτές με την οικογένειά του, τείνει να τις επαναλάβει στη συνέχεια της ζωής του. Έτσι για παράδειγμα, με εξαιρετικά τιμωρητικούς γονείς που αγγίζουν τα παιδιά κυρίως όταν τα χτυπούν, αυτά βρίσκουν ευχαρίστηση στο σαδομαζοχιστικό παιχνίδι με το/τη σύντροφο γιατί έτσι επαναφέρουν τα βιώματα επαφής που είναι ταυτόχρονα ευχάριστα αλλά και επωδυνα.

Ομαδικό σεξ

Εξαιρετικά δύσκολο προς εξήγηση καθότι πολυπαραγοντικό στη φύση είναι το φαινόμενο του ομαδικού σεξ ή οργίου. Άνθρωποι που εμπλέκονται σε τέτοιες καταστάσεις φαίνεται να τους είναι δύσκολο να “γυρίσουν” σε πιο απλά μοτίβα σεξουαλικής συμπεριφοράς. Μια εξήγηση με βάση τη βιολογική υπόσταση δίνει βάση σε ένα αρσενικό που θα επιδιώξει να εξαπλώσει το dna του σε όσα περισσότερα θηλυκά μπορεί. Eίναι όμως αρκετά μονοσήμαντη καθότι ο πολιτισμός μας είναι από τη φύση του μια πηγή αυτοπεριορισμού με σκοπό την ειρηνική συνύπαρξη. Αν υπολογιστεί και αυτή η παράμετρος τότε η εξήγηση μπορεί να είναι η καταπάτηση αυτού του ορίου με βάση την αντιδραστικότητα που παρατηρείται στις οριακές προσωπικότητες, που αποτελούν κύριους φορείς τέτοιων ιδεών. Απ' την άλλη οι γυναίκες που λαμβάνουν μέρος σε σεξουαλικές συνευρέσεις με περισσότερους από ένα άνδρες δεν μπορούν να χωρέσουν στη βιολογική εξήγηση πιο πάνω. Περισσότερο θα εξηγούταν η συμπεριφορά τους ως μια σεξουαλικοποιημένη λαιμαργία που βρίσκει την πηγή της σε συναισθηματική ανεπάρκεια.

Η πείνα και ο έρωτας κατά το Φρόυντ είναι συμμετρικές και αντίθετες μεταξύ τους διαστάσεις της ενόρμησης. Σχηματικά, κάποιος που δεν είναι αξιαγάπητος όταν πεινά, θα σταματήσει να πεινά πολύ και θα ερωτικοποιήσει. Κάποια που δεν είναι αξιαγάπητη όταν νιώθει διέγερση θα σταματήσει να ερεθίζεται και θα στοματοποιήσει. Με λίγα λόγια η ανάγκη του ανθρώπου είναι να τον αγαπούν και για τις δύο αυτές καταστάσεις ώστε να λειτουργούν συμπληρωματικά και όχι αμοιβαίως αποκλειόμενα η μία προς την άλλη.

Κλείνοντας φτάνουμε στην όψη που έχει η εποχή μας σήμερα: Μια ψυχαναγκαστική ενασχόληση με το σεξ, όποια μορφή κι αν έχει αυτό για τον καθένα. Ψυχαναγκαστική, διότι η γνήσια σεξουαλικότητα δεν απορρέει από τη σκέψη αν και εντείνεται απ' αυτήν. Δεν ορίζεται απ' τη σκέψη, αν και διογκώνεται απ΄αυτήν. Η σεξουαλικότητα είναι άναρχη και εμφανίζεται τυχαία. Έτσι εξηγούνται οι ντροπές που μας πιάνουν όταν έχουμε στύση στο λεωφορείο χωρίς λόγο. Όταν σταματά να μας μιλά μια κοπέλα που έμοιαζε φιλική χωρίς λόγο. Η καχυποψία μας για τα τυχαία αγγίγματα της γυναίκας μας σε ένα κοινό φίλο. Η σεξουαλικότητα δεν ορίζεται από τη σκέψη. Οδηγείται μόνο μέσα απ' το κανάλι της σκέψης, με θέληση προς ένα ή περισσότερα συγκεκριμένα πρόσωπα.

Προς τί λοιπόν η διαρκής ενασχόληση μ'αυτήν;

Μια εξήγηση μπορεί να είναι πως ο πολιτισμός μας είναι μια ψυχαναγκαστική διαδικασία αυτο-εξάπλωσης και αυτο-επιβεβαίωσης που δίνει ελευθερία μόνο σ'αυτή τη διάσταση και ως εκ τούτου μόνο εκεί μπορεί να καταφύγει κάποιος για παιχνίδι και ψυχαγωγία. Κατά τα άλλα όλα τα υπόλοιπα παραείναι σοβαρά για να δικαιούται να κάνει λάθος ή να πειραματιστεί.

Μια άλλη εξήγηση μπορεί είναι η συρρίκνωση της διάστασης της εξερεύνησης που έχει ο άνθρωπος εκ γενετής, της διάστασης μιας ερευνητικής περιέργειας η οποία δεν καλλιεργείται λόγω της υπερπροσφοράς ερεθισμάτων με αποτέλεσμα να καθηλώνεται ή και να επενδύεται εξ ολοκλήρου στη σεξουαλικότητα.

Μια τρίτη εξήγηση μπορεί να είναι η συγκεκριμενοποίηση και εξατομίκευση των ορίων και των πραγμάτων σε τέτοιο βαθμό που η επιθυμητή για όλους ως ένα βαθμό απώλεια των ορίων (transitional state) να ουσιοποιείται κυρίως ή μόνο στην επαφή των σωμάτων.

Επίσης το τελετουργικό είναι συχνά ένα κομμάτι της ζωής που μας βοηθά να αποβάλουμε το άγχος και το σεξ όπως περιγράφηκε στην αρχή αποτελεί μια μορφή τελετουργίας.

Τέλος να μη ξεχνάμε την ανασφάλεια που προκαλεί ο ανταγωνισμός του ερωτισμού. Η σύγκριση μας απειλεί και πάντα μπορεί κάποιος-κάποια να είναι πιο διαθέσιμος-διαθέσιμη από μας. Αυτό το φαινόμενο πολλαπλασιάζεται σε μια κοινωνία όπου η πληροφορία συντονίζεται με την προσωπική ανασφάλεια και την αυθαιρεσία του γράφοντα εκ μέρους της κοινής γνώμης.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ