Ανταγωνισμός νύφης-πεθεράς: Πράγματα που δε φαντάζεσαι ότι κρύβει

13 Νοεμβρίου 2014

Aναγνώστριά μας διηγείται: 

Καλημέρα σας. Είμαι 31 ετών και ήμουν μέχρι πρόσφατα σε μια σχέση με δεδομένη προοπτική πρόθεση γάμου καθώς είχε γίνει και ένας αρραβώνας η οποία κράτησε 7 χρόνια 2 εκ των οποίων συζούσαμε Πριν από 2μιση χρόνια είχε φύγει από το σπίτι Έγινε επανασύνδεση και επέστρεψε σπίτι Όμως αυτό κράτησε για λίγο καθώς πριν περίπου έναν μήνα έφυγε ξανά Όπως ο ίδιος είπε την προηγούμενη φορά το έβλεπε σαν χωρισμό ενώ αυτή τη φορά ως μια ευκαιρία να δει τι πραγματικά θέλει να βρει τον εαυτό του όπως είπε Το βασικό μας πρόβλημα ήταν η αντίληψη που είχε ο καθένας μας σχετικά με τις πατρικές μας οικογένειες Εκείνος έχοντας χάσει τον πατέρα του είναι κατά την άποψή μου πολύ δεμένος με τη μητέρα του Από όσα έχω διαβάσει και έχω συζητήσει με ψυχολόγους γνωστούς μου σε φιλικό επίπεδο είναι αυτό που λέμε Μαμάκιας της δίνει αναφορά για τα πάντα την υπολογίζει περισσότερο από κάθε άλλο άνθρωπο θέλει να είναι διαρκώς δίπλα της και να της κάνει παρέα μιλάνε διαρκώς στο τηλέφωνο όταν δεν βρίσκονται αρνείται να δει οποιοδήποτε ελλάτωμα του χαρακτήρα της τη δικαιολογεί σε ότι κάνει θυσιάζει τον δικό μας κοινό χρόνο προκειμένου να την επισκέπτεται και θέλει από εμένα να περνάω χρόνο μαζί της και να την αγαπάω Εγώ έχω μπει σε μια διαδικασία ανταγωνισμού γιατί αισθάνομαι παραγκωνισμένη

Έχει τύχει να είμαι άρρωστη με ίωση και αντί να έρθει από τη δουλειά του να μου κάνει λίγη παρέα και να με βοηθήσει να φάω κάτι ή να πάει στο φαρμακείο μου είπε να ζητήσω από τη μάνα μου να με φροντίσει γιατί εκείνος είχε κανονίσει να πάει στη δική του Έχουν γίνει πολλά έχουν ειπωθεί άλλα τόσα Εκείνη τον διαχειρίζεται με μαεστρία τον κάνει ότι θέλει τον επηρεάζει και τον καθοδηγεί να πάρει αποφάσεις που διαφορετικά δεν θα έπαιρνε πχ του έβαλε πρόσφατα την ιδέα να επενδύσει κάποια χρήματα και με τον τρόπο της κατάφερε να τον πείσει να πάρει οικόπεδο δικής της επιλογής Εγώ τον αγαπάω θεωρώ πως έχει θετικά χαρακτηριστικά ως άνθρωπος είναι ευγενής κοινωνικός τρυφερός ψύχραιμος εργατικός κτλ Έχουμε επικοινωνία ακόμη προσπαθώντας να δούμε με άλλο μάτι τη σχέση μας Άποψή μου είναι πως χρειάζεται βοήθεια Ο ίδιος δεν αναγνωρίζει ότι έχει πρόβλημα

Παλαιότερα είχε αναφέρει πως αισθάνεται γενικά πιεσμένος και πως ήθελε να δει έναν ειδικό Προς το παρόν δεν το έχει κάνει γιατί όπως λέει δεν νιώθει έτοιμος Πλέον έχει νοικιάσει σπίτι εγώ έχω μείνει μόνη σε αυτό που μέναμε μαζί το οποίο μας έφτιαξαν οι γονείς μου και είμαστε σε μια διαρκή διαπραγμάτευση Το σπίτι που νοίκιασε είναι απέναντι από της μητέρας του σε απόσταση 100 μέτρων Πηγαίνει καθημερινά για να παίρνει φαγητό και ρούχα Αυτό είναι κάτι που ο ίδιος αποκαλεί ανεξαρτητοποίηση και επαναπροσδιορισμός Αισθάνομαι μπερδεμένη δεν ξέρω τι θέλω δεν ξέρω εάν θα έπρεπε να δώσω άλλη μια ευκαιρία δεν ξέρω αν αξίζει κανείς να πετάει 7 χρόνια Το βέβαιο είναι πως δεν μπορώ να διαχειριστώ άλλο την κατάσταση με τη μάνα του και όλο αυτό το διάστημα που ήμασταν μαζί ένιωθα καταπίεση στο συγκεκριμένο ζήτημα Ευχαριστώ για τον χρόνο σας

Στο ερώτημά σας απαντά ο ψυχολόγος- ομαδικός θεραπευτής Δημήτρης Κατσαρός. 

Αγαπητή αναγνώστρια
 
Έχετε δίκιο. Ο ανταγωνισμός είναι κάτι φανερό όσο και κρυφό στις σχέσεις μεταξύ των ομοίων που διεκδικούν το ίδιο αντικείμενο. (Εσείς-Μητέρα-Γιος/σύντροφος) Σας νιώθω θυμωμένη για την κατάσταση, κάπως αποκαρδιωμένη και ίσως ακούω μια πικρία στα λόγια σας. Θυμωμένη νομίζω είστε με το σύντροφό σας, μα το ότι επικαλείστε συζητήσεις με φίλους και με ειδικούς για να τον αποκαλέσετε "μαμάκια" μου φαίνεται έμμεσο. Έμμεσο διότι αφενός χρειάστηκε να το συζητήσετε με τρίτους για να είστε σίγουρη πως το δέσιμο με τη μητέρα του είναι διαφορετικό και αφετέρου διότι έτσι εδραιώνετε την αγανάκτησή σας, πράγμα που με κάνει να σκέφτομαι ότι δεν είστε σίγουρη γι'αυτήν. Νομίζω δηλαδή ότι μέχρι του σημείου της μετακόμισής του κοντά στη μητέρα του εκτιμούσατε κάπως το γεγονός πως προσπαθεί να συνδυάσει τη ζωή του με τις ελάχιστες μεν αλλαγές όσον αφορά στο πρόσωπο της μητέρας του αλλά βάζοντας μέσα και εσάς. Άλλωστε αναγνωρίζετε αργότερα στην αφήγησή σας τα "εφτά χρόνια" που "δεν πετιούνται εύκολα". Αποκαρδιωμένη σας νιώθω γιατί νομίζω έχετε μπει στη μέση ενός διλήμματος που έχει ο άνθρωπος αυτός στο κεφάλι του, όπου βιώνει το να είναι ολοκληρωμένα μαζί σας ως "εγκατάλειψη της μητέρας του". Ίσως εδώ έχει σημασία να σταθείτε καθώς η "απάντηση" σ'αυτό το δίλημμα είναι κάτι που θα αλλάξει τη ζωή σας είτε "προς το καλό" είτε προς το να νιώθετε εσείς εγκαταλειμμένη από τον άνθρωπο που έχετε επενδύσει. Πρέπει λοιπόν να μπει σε λέξεις αυτή η κατάσταση, να τεθεί στο τραπέζι το δίλημμα και να δείτε από κοινού αν υφίσταται ή όχι. Σημαίνει όντως το να μείνει μαζί σας πως εγκαταλείπει τη μητέρα του; Θα ήσασταν διατεθειμένη να αναλάβετε το ρόλο της γι'αυτόν; Προφανώς ο σύντροφός σας νιώθει πολλή αγάπη για τη μητέρα του μα ίσως την εκφράζει ενοχικά με το να μη ζει τη ζωή του μαζί σας ολοκληρωμένα. Τέλος την πικρία νιώθω πως την εκφράζετε για τη μητέρα του συντρόφου σας λέγοντας πως "τον χειρίζεται". Αυτοί οι "χειρισμοί" που αναφέρετε μπορεί να είναι φόβος της μοναξιάς εκ μέρους της, που έχετε δίκιο δεν μπορεί να καλυφθεί από τον γιο, αλλά από τον πατέρα. Αυτό είναι άλλωστε και το πεδίο της σύγκρουσής σας νομίζω με τη μητέρα: Ο φόβος της εγκατάλειψης, της μοναξιάς. Είναι σημαντικό να θέσετε το δίλημμα του σ'αυτόν με ένα τρόπο που να δείχνει πως κάποια στιγμή στη ζωή του θα ερχόταν αυτό και πως δεν είστε εσείς η "κακιά γυναίκα" που τον "αναγκάζει να διαλέξει". Εξηγήστε του πως πίσω από την σχέση αυτή μεταξύ τους υπάρχει μια ανάγκη της μητέρας του να  φροντίζει κάποιον και αυτού πως "τα πράγματα δεν αλλάζουν" δηλαδή πως ο θάνατος του μπαμπά ήταν ένα "μεμονωμένο περιστατικό που δε θα αφήσει να ξανασυμβεί". Όμως η ζωή αλλάζει συνέχεια όσο κι αν παλεύουμε να κρατήσουμε τις εντυπώσεις μας για την ομοιότητα των καταστάσεων. Κάντε το με ένα μαλακό τρόπο ώστε να δει πως καθρεφτίζετε την κατάσταση και όχι πως την εξαναγκάζετε. 


ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ