Εφηβεία: Και αν το παιδί θέλει tatoo και σκουλαρίκι;

14 Νοεμβρίου 2014

Τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί ο αριθμός των εφήβων που κάνουν τατουάζ ή/και τοποθετούν σκουλαρίκι σε κάποιο σημείο του σώματός τους (piercing).

Γράφει η  Άρτεμις Τσίτσικα, Λέκτορας Εφηβικής Ιατρικής. 

 

Αν και η συνηθέστερη πρακτική είναι το piercing στον ωτικό λοβό, δεν είναι σπάνια η εντόπιση και στο ωτικό τραγό, το ρινικό πτερύγιο, τους οφρύες, την γλώσσα, τα χείλη, τη θηλή του μαστού, τον ομφαλό, αλλά και τα έξω γεννητικά όργανα. Ανάλογα με την εντόπιση διαφέρει και ο χρόνος επούλωσης, πληροφορία η οποία θα πρέπει να γνωστοποιείται στον έφηβο προκειμένου να είναι προετοιμασμένος και να εφαρμόζει κατάλληλη αντισηπτική περιποίηση.

Για παράδειγμα, ο ωτικός λοβός έχει περίπου 6 εβδομάδες χρόνο επούλωσης, ενώ η γλώσσα και τα χείλη έναν και δύο-τρεις μήνες, αντίστοιχα. Το σημείο του ομφαλού έχει βραδύ χρόνο επούλωσης, που φτάνει τους 6-9 μήνες, με αυξημένη πιθανότητα επιπλοκών καθώς είναι το συνηθέστερο σημείο του σώματος στο οποίο ο έφηβος εφαρμόζει μόνος του piercing. Πρόσφατη έρευνα σε μαθητές Λυκείου των ΗΠΑ το 2001 και το 2006, διαπίστωσε ότι 51% έκαναν piercing και 23% είχαν τατουάζ, ποσοστά που παρέμειναν σταθερά και 5 έτη αργότερα όταν πραγματοποιήθηκε επαναληπτική έρευνα στον ίδιο μαθητικό πληθυσμό, εκ των οποίων 19% εμφάνισαν ιατρικές επιπλοκές, όπως έντονη αιμορραγία, τοπικό τραυματισμό/λύση συνέχειας του δέρματος/χηλοειδές, και βακτηριακή λοίμωξη απόStaphylococcus aureus, στρεπτόκοκκο της ομάδας A, και είδη Pseudomonas.

Αξιοσημείωτο είναι ότι οι πρακτικές του τατουάζ και του piercing στην εφηβεία συνδυάζονται συχνά με άλλες συμπεριφορές υψηλού κινδύνου.

Όπως φάνηκε από την μελέτη των Carroll και συνεργατών, οι έφηβοι που είχαν έστω και ένα τατουάζ/piercing είχαν σημαντικά μεγαλύτερο κίνδυνο να έχουν εμπλακεί σε κατάχρηση ουσιών, σεξουαλική δραστηριότητα, διαταραχή πρόσληψης τροφής, και απόπειρα αυτοκτονίας, σε σχέση με τους συνομιλήκους τους. Η πιθανότητα αυτή, μάλιστα, ήταν μεγαλύτερη όσο μικρότερη ήταν η ηλικία στην οποία ο έφηβος είχε «αποκτήσει» το τατουάζ/piercing, ενώ η πιθανότητα ένας έφηβος να κάνει χρήση «σκληρών» ναρκωτικών (κοκαΐνη, ηρωίνη, μεθαμφεταμίνη, ecstasy) αυξανόταν όσο περισσότερα ήταν τα piercing στο σώμα του. Τέλος, από την παραπάνω μελέτη φάνηκε ότι η άσκηση βίας σχετίζεται θετικά με την παρουσία τατουάζ για τους άρρενες εφήβους και με την παρουσία piercing για τις θήλεις εφήβους.

 
Άρτεμις Κ. Τσίτσικα
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ