Διαβάστε Πατρίκ Μοντιανό

15 Νοεμβρίου 2014

Η αναγγελία απονομής του φετινού Νομπελ Λογοτεχνιας αιφνιδίασε πολύ και πολλούς. Στην αρχή έκπληξη στους εκδοτικούς και λογο τεχνικούς κύκλους, αλλα και στον ίδιο τον συγγραφέα που έμαθε απο συγγενικό του πρόσωπο τηλεφωνικά την μεγαλη αυτη διακριση για το σύνολο του λογοτεχνικού του εργου.

Προσωπικά μεχρι την ημέρα της αναγγελίας του φετινού βραβείου Νομπελ δεν ειχα διαβάσει Πατρίκ μοντιανο ή για να ειμαι ακριβής στο παρελθόν ειχα προσπαθήσει να διαβάσω αλλα μου ειχε φανεί πολύ απλή γραφή χωρις εντάσεις αφηγηματικες.

Σημερα που σας γραφω εχω διαβάσει, μεσα σε τρεις βδομάδες, ολα τα βιβλία που κυκλοφορούν στην ελληνική γλώσσα μεταφρασμένα, του γαλλοεβραιου συγγραφέα.

Ειμαι γοητευμένος ειλικρινα απο το σύνολο της λογοτεχνικής παραγωγής του μοντιανο και η αρχική μου απορία-έκπληξη για την βράβευση της σουηδικής Ακαδημίας εχει μετατραπεί σε ενθουσιώδη αποδοχή της επιλογής αυτής. Αν δεν του ειχε απονεμηθεί το Νομπελ, ισως να μην διάβαζα αυτό τον σπουδαίο συγγραφέα, που σε πρωτο επίπεδο φαινεται απλός και σχεδον αδιάφορος, αλλα οσο προχωράει η αναγνωση, εχει μια εντονα διαβρωτική  γραφή, μια μοναδικη ικανότητα να επιτρέπει την επέμβαση της μνήμης στην πραγματικοτητα. Ενα τυχαίο γεγονός, μια γωνία του Παρισιού _ο συγγραφέας ειναι μοναδικός γνωστής της πόλης του φωτός_ ενα καφέ ή  ενα πρόσωπο, σε γυρίζει πισω και σου αναποδογυρίζει, με την βοηθεια του παρελθόντος το μελλον. Ισως ο πιο ικανός χειριστής του φλασμπακ στη λογοτεχνία .

Η μνημη ειναι μια πηγή έμπνευσης, ενας κοιμισμένος γίγαντας ανατροπής, μια αγκαλιά που περιφρουρεί τις αδυναμίες μας, το σκοταδι της ζωής μας... Φτάνει ομως ενα τσίμπημα ερέθισμα για να ζωντανέψει ο,τι προσπαθούμε να νεκρωσουμε μεσω της Λήθης. Τότε αρχίζει το ταξιδι των αποκαλύψεων.

Οι ηρωες του μοντιανο εχουν χτυπηθεί απο την οικογενειακή έγκατάληψη που οδηγει στη μόνιμη περιπλάνηση και αναζήτηση μιας παρέας, ηρωες που ο πατέρας χανεται μυστηριωδώς, η μάνα ζει σαν να μην υπαρχει το παιδί, το παιδί μια ζωή ψάχνει για τον πατερα και την μάνα που δεν ενοιωσε σε μια πολη που εχει χιλιαδες δρόμους και πολύ λίγες ευκαιρίες.

Λίγα λογια για τον συγγραφέα: Ο Πατρίκ Μοντιανό (Μοδιανο) γεννήθηκε το 1945 στο Boulogne-Billancourt, από πατέρα Γάλλο εβραϊκής καταγωγής, από σεφαραδίτικη οικογένεια της Θεσσαλονίκης, και μητέρα Βελγίδα (οι γονείς του γνωρίστηκαν στη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου στο κατεχόμενο Παρίσι). Το 1967 γράφει το πρώτο του μυθιστόρημα, "La place de l' etoile", και το στέλνει στις εκδόσεις Gallimard, με παρότρυνση του καθηγητή του Ρεϊμόν Κενό, οι οποίες το εκδίδουν την επόμενη χρονιά. Σήμερα θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Γάλλους συγγραφείς. Έχει τιμηθεί , με το μεγάλο βραβείο μυθιστορήματος της Γαλλικής Ακαδημίας το 1972, με το βραβείο Goncourt το 1976, με το βραβείο του Ιδρύματος Pierre de Monaco το 1984 και με το μεγάλο βραβείο λογοτεχνίας Paul Morand, για το σύνολο του έργου του, το 2000. Στα ελληνικά έχουν εκδοθεί τα βιβλία του: "Η χαμένη γειτονιά" (Χατζηνικολή), "Οδός σκοτεινών μαγαζιών" (Κέδρος), "Άνθη ερειπίων" (Οδυσσέας), "Το άρωμα της Υβόννης" (Λιβάνης, νέα έκδοση: "Η βίλα της θλίψης"), "Κυριακές του Αυγούστου" (Καστανιώτης), "Ντόρα Μπρούντερ" (Πατάκης), "Η μικρή Μπιζού", "Ήταν όλοι τους τόσο καλά παιδιά... ", "Νυχτερινό ατύχημα", "Στο cafe της χαμένης νιότης" (Πόλις). Έχει γράψει το σενάριο για τις ταινίες "Lacombe, Lucien" του Λουί Μαλ, "Le Fils de Gascogne" του Pascal Aubier και "Bon Voyage/Γοητευτικοί ταξιδιώτες" του Ζαν-Πωλ Ραπενώ. Άλλα έργα του: "La place de l' etoile", "Livret de famille", "Une jeunesse", "Vestiaire de l' enfance", "Voyage de noces", "Un cirque passe", "Du plus loin de l' oubli", "Des inconnues", "Paris tendresse". Το 2014 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, "για την τέχνη της μνήμης μέσω της οποίας ανακάλεσε τα πιο ασύλληπτα ανθρώπινα πεπρωμένα και μας αποκάλυψε τον μικρόκοσμο της Κατοχής", σύμφωνα με τη λιτή ανακοίνωση της Σουηδικής Ακαδημίας. Σύμφωνα με τις δηλώσεις του γραμματέα της, Πέτερ Ένγκλουντ "Η γλώσσα του είναι απλή αλλά η δομή των αφηγήσεών του και η συνολική σύνθεση είναι εκλεπτυσμένες και κομψές. Ως ιστορικό, με εντυπωσιάζει ο αυθεντικός τρόπος με τον οποίο ο Μοντιανό χειρίζεται τη μνήμη: ανοίγει διαδρόμους στον χρόνο στους οποίους μπορείς να βαδίσεις και να ανακαλύψεις τον εαυτό σου". "Το έργο του μιλάει για τη μνήμη. Επανέρχεται στην ιστορία του, στη γέννησή του και μπορούμε όλοι να ταυτιστούμε μαζί του σε αυτή την αναζήτηση ταυτότητας. Μας αποκαλύπτει την επίδραση που έχει ο Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος στην ύπαρξή μας, τη θέση που έχει η Αντίσταση και η συνεργασία με τους ναζιστές στο συλλογικό φαντασιακό μας", δήλωσε στον γαλλικό Τύπο μετά τη βράβευσή του ο εκδότης του Αντουάν Γκαλιμάρ.

 

Θανάσης Λάλας

 

 

 

Διαβασα και σας προτεινω να διαβασετε



2014)



Η βίλα της θλίψης, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη

(2014)

Η μικρή Μπιζού, Πόλις

(2014)

Ήταν όλοι τους τόσο καλά παιδιά..., Πόλις

(2014)

Ντόρα Μπρούντερ, Εκδόσεις Πατάκη

(2014)

Νυχτερινό ατύχημα, Πόλις

(2014)

Στο café της χαμένης νιότης, Πόλις

(1996)

Κυριακές του Αυγούστου, Εκδόσεις Καστανιώτη

(1995)

Το άρωμα της Υβόννης, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη

(1992)

Άνθη ερειπίων, Οδυσσέας

(1988)

Οδός σκοτεινών μαγαζιών, Κέδρος

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ