Λόγοι που οι άνθρωποι μένουν εντελώς μόνοι στη ζωή: ΓΙΑΤΙ;

18 Νοεμβρίου 2014
Kαίτη, αναγνώστρια του boro.gr ρωτά

Αναγνώστριά μας θέλει μια συμβουλή από τους ειδικούς μας: 

Γεια σας, με λένε Σοφία και είμαι σχεδόν 17 χρονών και πάω 2α Λυκείου. Πριν 2 χρόνια έχασα τις κολλητες μου τσακωθηκαμε για κατι ασημαντο προσπαθησα να ξαναγινουμε οπως παλια αλλα ματαια με ξεγραψαν εντελως. Ήμασταν φίλες 15χρόνια τότε ηταν περίοδος εξετάσεων και προφανως και εγραψα και χαλια αλλα δεν είναι εκει το θέματο καλοκαιρι αφου τελειωσαν οι εξετασεις ημουν μόνη δεν είχα κανέναν δεχόμουν τηλεφωνηματα απο μια κοπελια που την ηξερα απο μικρη και μ ελεγε να βγουμε να ξεσκασουμε αλλα δεν μπορουσα της το ακυρωνα μεχρι που σταματησε να περνει. Βαρεθηκε καταλαβαίνω απλά περασα ενα καλοκαίρι σπιτι ούτε θαλασσα ουτε τιποτα εκλαιγα ολη μερα με αποτελεσμα να χαλασει και ο κυκλος μου και να νιωθω συναισθηματικα αδεια. Το μόνο που ηθελα ηταν να ανοιξει το σχολειο να κανω καινουριες παρεες αλλα αργουσε. Μόλις ανοιξε εκανα παρεες με τον καιρο περνουσα καλα αλλα αυτος ο πονος το κενο που ενιωθα δεν το ειχα ξεπερασει περασε ενας χρονος απο τοτε μεχρι που τις ξεγραψα προφανως.  Μετά απο κάμποσες εβδομαδες πεθανε η γιαγια μου που την ειχαμε σπιτι επαθα σοκ την λατρευα ενιωθα να τραβαω τον ιδιο πονο καθε μερα ολο και πιο πολυ και τωρα περισσοτερο γιατι και οι γονεις μου ηταν χαλια δεν αντεχα να βλεπω την μητερα μου να κλαιει καθε βραδυ δεν μπορουσα περασε ενας χρονος απο τοτε και το επομενο καλοκαιρι καθως το περασα και αυτο παλι μονη δεν ειχα ουτε αυτο ορεξη και τίποτα καθως ετυχε ενα ατυχημα του πατερα μου και εκει παλι τα ιδια, δοξα το θεο δεν επαθε τιποτα αλλα το αμαξι διαλυθηκε και πληρωσε πολλά με αποτελεσμα να μην εχουμε χρηματα και να μην μου δινουν οι γονεις μου ωστε να βγαίνω. Χαλιομουν ψυχολογικα αλλα δεν μπορουσα να κανω και κατι μετα απο εναν μηνα πεθανε η αλλη μου γιαγια και μετα απο ενα μηνα και ο τελευταίος παππούς μου απο οτι καταλαβαίνεται η ψυχολογια μου εχει διαλυθει. Νιωθω ενα τιποτα ειναι φορες που θελω απλα να εξαφανιστω η απλά να κοιμηθω και να μην ξαναξυπνήσω βλεπετε δεν εχουμε κανει κατι αλλα η ζωη ειναι αδικη με την οικογενεια μου βλέπω τους συνομίλικους μου να πηγαινουν βολτες να περνανε καλα να γελανε να διασκεδαζουν και εγω να μην μπορω να κανω ουτε το 13 απο αυτα όχι μονο απο οικονομικης αποψης αλλα και λογω ψυχολογιας. Δεν ξερω γιατι εχω επηρεαστει τόσο δεν μπορω να ανοιχτώ ούτε να ξανανιώσω ευτυχια απο τοτε που εγιναν ολα αυταπροσπαθω να θυμηθω την τελευταια φορα που ημουν ευτυχισμένη και δεν μπορω να την θυμηθω, σπαραζω στα κλαματα καθε βραδυ γιατι δεν ξερω τον τροπο με τον οποιο να γινω καλυτερος άνθρωπος πως θα κανω φιλους πως να φλερταρω. Δεν ξερω τα εχω ξεχασει όλα απλά νιωθω σαν να με εχουν στραγκισει και να μου εχουν παρει ολες τις ωραιες στιγμες και να με εχουν αφησει τις ασχημες. Ναι ετσι νιωθω, δωστε μια συμβουλη δνε ξερω κατι οτιδηποτε σας παρακαλώ πολυ...

Στο ερώτημά σας απαντά ο ψυχολόγος- ομαδικός θεραπευτής Δημήτρης Κατσαρός. 

Δημήτρης Κατσαρός
 
Αγαπητή αναγνώστρια: 

Σας νιώθω θυμωμένη και φοβισμένη. Συγκεκριμένα νομίζω πως θυμώνετε εξαιρετικά κάθε φορά που χάνετε κάποιο πρόσωπο από τη ζωή σας, πράγμα φυσιολογικό αλλά νομίζω επίσης πως φοβάστε να πενθήσετε. Αντ'αυτού κάνετε κάτι που το περιγράφετε ως "διαγραφή". Λέτε για τις φίλες σας "τις ξέγραψα". Επίσης λέτε πως χωριστήκατε απ'αυτές λόγω διαπληκτισμού που είχε ασήμαντη αφορμή. Αν αυτός ο διαπληκτισμός είχε ασήμαντη αφορμή τότε γιατί φτάσατε μέχρι του σημείου να μην μιλάτε πια; Θέλω να πω πως μερικά πράγματα ίσως τα παίρνετε πιο σοβαρά απ'όσο νομίζετε και επειδή η σκέψη σας δεν δικαιολογεί τη σοβαρότητα με την οποία τα νιώθετε, οδηγούν σε μια κατάσταση που περιγράφετε ως κενό. Το κενό είναι μια κατάσταση συναισθηματικής πείνας από την οποία χρειάζεται να λυτρωθείτε. Να μιλήσετε για το θυμό που σας προκαλεί η αδικία της απώλειας, να συζητήσετε για όλα αυτά που φοβάστε να ρωτήσετε και να πείτε στους ανθρώπους που έφυγαν από τη ζωή σας. Νομίζω πως ο φόβος μήπως ξαναβρεθείτε στην κατάσταση να χάσετε άλλον άνθρωπο από τη ζωή σας, σας έκανε εσωστρεφή με σκοπό να προστατευτείτε από αυτό. Όμως το κενό ίσως είναι μια ανάγκη σας να δημιουργήσετε νέες σχέσεις, σχέσεις που να έχουν νόημα για σας, όπου θα εκφράζετε τα συναισθήματά σας και που θα περάσουν κάτω από τις επιφάνειες, θα γεμίσουν κάπως το κενό και δεν θα καταλήγουν εξ αιτίας ασήμαντων αφορμών. Το σίγουρο είναι πως αυτή τη στιγμή χρειάζεστε μια στήριξη την οποία μπορείτε να αναζητήσετε από κάποιον οικείο σας ή κάποιον θεραπευτή που να σας εμπνέει οικειότητα. Χρειάζεστε συναισθηματική φροντίδα και σας προτείνω να την επιδιώξετε. 


ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Νέα επίθεση του ISIS αναμένει η ΕΕ
Τα νέα της ημέρας
11:39 Νέα επίθεση του ISIS αναμένει η ΕΕ