Oι άνδρες δεν απιστούν επειδή δεν τους αρέσει η σύντροφος αλλά...

24 Νοεμβρίου 2014

Γιατί απιστούν οι άνθρωποι; Πρόκειται για ένα ερώτημα που δεν έχει ξεκαθαριστεί, διότι οι περισσότερες μελέτες ρωτούν τους ανθρώπους για τα κίνητρα της απιστίας τους εκ των υστέρων.

Γράφει η Εύη Κυράνα (www.kyrana.gr) είναι διδάκτωρ Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, ειδικευμένη στην Κλινική Σεξολογία και υπεύθυνη του Κέντρου Σεξουαλικής και Αναπαραγωγικής Υγείας του ΑΠΘ

Για παράδειγμα, όσοι δηλώνουν ότι το κίνητρό τους ήταν η έλλειψη προσοχής ή η μειωμένη ερωτική επιθυμία, συνήθως συγκρίνουν τη προσοχή και τη σεξουαλική ορμή που αισθάνθηκαν στην εξωσυζυγική σχέση με αυτή που αισθάνονταν στη μακροχρόνια σχέση.

Ξέρουμε ωστόσο καλά πως σε μια μακροχρόνια σχέση, ναι μεν μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει ερωτική επιθυμία και έλξη, δεν μπορεί όμως να υπάρχουν η ένταση και η ορμή που υπήρχαν κατά τα πρώτα δύο χρόνια. Επομένως, δεν ξέρουμε αν η αιτία της απιστίας ήταν η έλλειψη προσοχής και ερωτικής επιθυμίας ή αν ήταν η επιθυμία για περισσότερη προσοχή καιπερισσότερη σεξουαλική ορμή.

Με άλλα λόγια, απιστούμε επειδή δεν είμαστε χαρούμενοι στη σχέση μας ή επειδή θέλουμε να αισθανθούμε περισσότερο χαρούμενοι. Η εκτίμησή μου είναι ότι συχνά οι άνθρωποι απιστούν επειδή έχουν τη δυνατότητα να αισθανθούν ακόμη καλύτερα.

Επιπλέον, αρκετοί από αυτούς που απιστούν είναι ικανοποιημένοι από τη σχέση τους και δεν επιθυμούν να χωρίσουν. Ωστόσο, οι ερωτικές εμπειρίες με κάποιο νέο πρόσωπο τους δίνουν τη δυνατότητα να διεκδικήσουν, να εντυπωσιάσουν, να αισθανθούν τη χαρά της κατάκτησης και του καινούργιου.

Τα συναισθήματα αυτά συνήθως εκλείπουν όταν τα ζευγάρια καταργούν τη μεταξύ τους διαφορετικότητα και επιδιώκουν την ταύτιση. Αντίθετα, η διεκδίκηση, η προσπάθεια, η χαρά της προσέγγισης μπορούν να υπάρχουν σε μακροχρόνιες σχέσεις που σέβονται τη διαφορετικότητα και την αυτονομία του κάθε ατόμου μέσα σε κλίμα εμπιστοσύνης και ασφάλειας.

Επομένως, συχνά οι άνθρωποι απιστούν όχι επειδή δεν τους αρέσει ο/η σύντροφός τους, αλλά για να αισθανθούν πτυχές του εαυτού τους που έχουν πάψει να εκφράζονται εντός της σχέσης.

Ωστόσο, η απιστία δεν είναι ούτε μονόδρομος ούτε ο κανόνας. Απιστία διαπράττεται σε λιγότερο από το 25% των γάμων, ενώ ανά έτος η πιθανότητα να υπάρξει απιστία σε μία σχέση είναι κάτω του 6% (Blow, 2005).

 

Και λιγα λόγια για την Εύη Κυράνα 

Η Εύη Κυράνα πήρε το πτυχίο της Ψυχολογίας από το Πάντειο Πανεπιστήμιο, τμήμα ψυχολογίας το 1998 και αμέσως μετά έκανε  μεταπτυχιακές σπουδές στη Ψυχολογία της Υγείας  (MSc) στο Πανεπιστήμιο του Bristol στη Μεγάλη Βρετανία. Στη συνέχεια, εξειδίκευσε το κλινικό και ερευνητικό της ενδιαφέρον στα σεξουαλικά προβλήματα, τα προβλήματα σχέσεων και τις ψυχολογικές παραμέτρους των ουρολογικών προβλημάτων. Παρακολούθησε και ολοκλήρωσε  μεταπτυχιακό με αντικείμενο τη σεξουαλική ιατρική από την Ευρωπαϊκή Εταιρεία Σεξουαλικής Ιατρικής, και στη συνέχεια  ολοκλήρωσε διετές  μεταπτυχιακό στην θεραπεία των ψυχοσεξουαλικών διαταραχών από το Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγιεινής στην Αθήνα. Σήμερα είναι υποψήφια διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών.Τα τελευταία 7 χρόνια εργάζεται ως επιστημονικός συνεργάτης του Κέντρου Σεξουαλικής και Αναπαραγωγικής Υγείας (ΚΕΣΑΥ) του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Στην διάρκεια αυτών των ετών έχει συμμετάσχει στην υλοποίηση 20 κλινικών φροντιστηρίων που απευθύνονται σε ιατρούς και αφορούν την εκπαίδευσή τους στην διαχείριση του ασθενή με σεξουαλικά προβλήματα. Έχει ενεργό συμμετοχή στις ερευνητικές δραστηριότητες του ΚΕΣΑΥ, συγγραφή επιστημονικών άρθρων και σε διεθνή επιστημονικά συνέδρια.  Από το 2005, εργάζεται ως project manager μια σειράς επιδημιολογικών μελετών που υλοποιούνται από το ΚΕΣΑΥ με τη συνεργασία του New England Research Institute στη Βοστώνη, και αφορούν σεξουαλικές δυσλειτουργίες, συμπτώματα του κατώτερου ουροποιητικού και ακράτεια ούρων


ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ