Προβλήματα στον παιδικό σταθμό: Πώς θα τα αντιμετωπίσετε;

2 Δεκεμβρίου 2014
Σωτηρία, 45 ετών ρωτά

Αναγνώστριά μας ρωτά: 

Kαλησπέρα σας είμαι μαμά ενος αγοριού 3,5ετων. Μεγαλώνει σένα ήσυχο περιβαλλον με πολύ αγάπη και χωρίς φωνές. Την περιεργειά του αφήνω να την εκτονώνει είτε αυτό σημαινει πραγματα ειτε ερωτήσεις. Είναι πολύ έξυπνος και συνεννοούμαστε πολύ καλά ακουει κ δεν εχει μπει ποτε τιμωρία. Φετος για πρωτη φορά πηγε παιδικο σταθμό.Σχολικο στις 7 το πρωι και το απογευμα παραλαβή από μένα Κάθε απόγευμα με είχε να περιμένω απο 12ωρα εως και 45΄απεξω με κλαματα να με διώχνει κανω οτι φευγω με ξαναζητα κ με ξαναδιωχνει αυτο για 1 μηνα. Σταματησα το σχολικο και σταμάτησαν όλα ηταν το γλυκο παιδι που είναι ετσι κ αλλιως. Για μια εβδομάδα στην επιστροφή τον έπαιρνε ο μπαμπάς του όταν πηγα εγω φωνες παλι με εδιωχνε και προτίμησε να μεινει στον σταθμό μεχρι να παει ο μπαμπας του του εξηγουμε ξανα κ ξανά εδειξε να καταλαβαινει κ όντως βελτιωθηκε η συμπεριφορα την επόμενη που πηγα. Χρειάστηκε να παει ο μπαμπάς ξανά να τον παρει κ τον εδιωχνε θελω τη μαμα θελω τη μαμα και το εργο συνεχίζεται. Γιατί το κάνει; Είναι το μονο παιδί που δεν χαιρεται με τους γονεις του. Στο σπίτι είναι μια χαρά να σημειώσω.

Στο ερώτημά σας απαντά η παιδοψυχίατρος- οικογενειακή θεραπεύτρια  Μερσύνη Αρμενάκα 

Τα παιδιά έχουν την ικανότητα του συναισθηματικού συντονισμού. Δηλαδή ήδη απο την βρεφική ηλικία μπορούν να αντιλαμβάνονται τα συναισθήματα των ατόμων που τα φροντίζουν.Το ξεκίνημα του παιδικού σταθμού είναι κρίσιμο για όλη την οικογένεια .Συχνά οι γονείς και ιδίως οι μητέρες νιώθουν μεγάλο άγχος για το νεο ξεκίνημα του παιδιού τους.Συχνά νιώθουν και έντονες τύψεις και ενοχές που δεν είναι εκεί για το παιδί τους και χρειάζεται να πάει σε παιδικό σταθμό.

Τα παιδιά καταλαβαίνουν την δυσκολία των γονιών τους καθώς εκείνοι έχουν να κάνουν με μια κατάσταση που δεν ελέγχουν πλήρως ,αφού είναι σε σχολικό περιβάλλον .Τα παιδιά περιμένουν οι γονείς να δείξουν δύναμη ,αποφασιστικότητα και ψυχραιμία όπως πρέπει να επιδεικνύουν και στο σπίτι.

Τα παιδιά που εχουν καλή σχέση με τους γονείς τους αναπτύσσουν «εσωτερικά μοντέλα διεργασίας των σχέσεων»τα μοντέλα αυτά είναι νοητικές αναπαραστάσεις απο διάφορες συναισθηματικές συναλλαγές και περικλείουν προσδοκίες για μελλοντικές σχέσεις.Τα μοντέλα αυτά αντιστέκονται στις αλλαγές ,όπως έχει αναφέρει ο Bowlby ,o οποίος πρώτος μίλησε γιατον δεσμό του παιδιού μετοα πρόσωπα φροντίδας.

Το παιδί σας με τον τρόπο του δείχνει την αντίσταση του στο νέο φαινόμενο του παιδικού σταθμού. Απο εσάς περιμένει να αντέξετε την αντίδραση του αλλά και να τον απομακρύνεται άμμεσα απο τον χώρο της έντασης,δηλαδη τον χώρο που σας ξανασυναντά στον παιδικό.Το γεγονός ότι δεν είχε μπεί ποτέ τιμωρία το αντιλαμβάνεται ως παντοδυναμία ,όπως λειτουργούν συχνά τα παιδιά.

Ίσως να μην έχει αντιληφθεί πλήρως ποιός βάζει τους κανόνες και ποιός ακολουθεί τις οδηγίες .Τα παιδιά έχουν ανάγκη κάποιος να αναλαμβάνει τις ευθύνες ακόμα και αν χρεασθεί να τα μαλώνουν.Έτσι αισθάνονται σιγουριά για την ισχύ των γονιών τους.Μια εναλλακτική οπτική είναι ότι αισθανόμενος ανασφάλεια απο την αλλαγή για την οποία δεν ρωτήθηκε ,προσπαθεί να κερδίσει το χαμένο έδαφος βάζοντας εκείνος τους κανόνες .

Απο το σχολείο μπορούσαν να σας διευκολύνουν με το να σας ενημέρωναν ότι θα επρεπε να απομακρύνεται άμεσα το παιδί ακόμα και αν αντιδρούσε έντονα και να το πηγαίνατε σπίτι.

Πιθανά η έντονη αντίδραση του είναι μια άμυνα που σκοπό έχει να αποφύγει να βιώσει έντονα τα δυσάρεστα αισθήματα που νιώθει και τα προβάλλει σε εσας ξέροντας τα αισθήματα αγάπης που νιώθετε για εκείνο και ότι θα τα αντέξετε.

Πιστεύω ότι πρέπει να συνηθίσετε και να αντισταθείτε στην ένταση αυτή .Να μειώνετε τον χρόνο που περιμένετε και να κάνετε γρήγορες κινησεις απομάκρυνσης.Να δείχνετε ψύχραιμη και σταθερή .Το γεγονός ότι με τον πατέρα του δέχθηκε να επιστρέψει αρχικά δείχνει ότι ίσως ήταν πιο κάθετος και πειστικός στην άποψη του .

Οφείλετε να τον διαβεβαιώνετε ότι θα επιστρέψετε για εκείνον και ότι είστε πάντα εκεί.

Στις ηλικίες αυτές και ιδίως όταν τα παιδιά είναι μοναχοπαίδια ενεργοποιούνται έντονα συναισθήματα άγχους αποχωρισμού και φόβος για το τι θα συμβεί στους γονείς ή στα ίδια .Η απάντηση δίνεται και πάλι με την δική σας ηρεμία και σιγουριά .Τα παιδιά αντιδρούν με θυμό ,νεύρα και κλάμματα για λίγο καιρό ως και 2-3 μήνες και μετά προσαρμόζονται .Αν διαρκέσει παραπάνω ίσως πρέπει να ελένξετε τι πιθανά συμβαίνει και αν δεν είναι μόνο θέμα του παιδιού αλλά θέμα λειτουργίας του παιδικού σταθμού.

Συχνά οι άνθρωποι ,οπως ειπε ο Winnicott παιδίατρος και ψυχαναλύτης ,χρειάζεται να αμφιβάλλουν γιατον εαυτό τους ,έτσι ώστε να αισθάνονται πλήρως υπεύθυνοι.Το γεγονός ότι σας προβληματίζει η συμπεριφορά του παιδιού σας δείχνει ότι είστε μια υπευθυνη μητέρα .

Πρεπει να περιμένετε αλλά αν η κατασταση συνεχίσει άνω του 3μήνου ή βλέπετε διαταραχές στον υπνο ή στην όρεξη του παιδιού σας καλό είναι να συμβουλευθείτε ένα Παδοψυχιατρο για πιο εστιασμένες και ακριβείς οδηγίες


 



ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ