Απιστία: Πώς μπορείς να το μάθεις από τυχαία περιστατικά

2 Δεκεμβρίου 2014

Χαρακτήρα πρώτης ένδειξης μπορεί επίσης να προσλάβει κάποιο  σχόλιο ή περιστατικό, φαινομενικά ανώδυνο, που προσλαμβάνεται συνήθως ως  τεκμήριο ότι κάτι δεν πάει καλά. Αυτό συνέβη στη δική μου περίπτωση -ένα σαρωτικό συναίσθημα άγχους, απόρροια κάποιου περιστατικού που φαινόταν να μην δικαιολογούσε τόσο σφοδρή αντίδραση.

 Aπό τη συγγραφέα και ψυχοθεραπεύτρια Πέγκι Βον. 

Να πώς το περιγράφει μια ασθενής η Τζάνετ: «Ενα βράδυ, μόλις ο άνδρας μου επέστρεψε από τη δουλειά, πήγαμε να δειπνήσου­με στο σπίτι ενός φιλικού ζευγαριού. Ο οικοδεσπότης ήταν συνάδελφος του συζύγου μου, και οι τέσσεριις μας κάνα­με καλή παρέα. 'Οταν φτάσαμε στο σπίτι των φίλων μας, ο Τζέιμς χαιρέτισε την άλλη γυναίκα μ’ ένα φιλί. Ένιωσα πολύ άσχημα. Δεν ξέρω γιατί, αλλά η δυσφορία που ένιω­σα εκείνη τη στιγμή ήταν κάτι σαν προειδοποιητικό κα­μπανάκι. Στα έντεκα χρόνια του έγγαμου βίου μας, ο Τζέι­μς δεν είχε φιλήσει ποτέ άλλη γυναίκα με τέτοιον τρόπο».

Πολλά χρόνια αργότερα, όταν πληροφορήθηκα τις λε­πτομέρειες των περιπετειών του, διαπίστωσα ότι το συγκεκριμένο περιστατικό είχε λάβει χώρα λίγες ημέρες μετά την πρώτη ερωτική παρεκτροπή του.

 Να πώς εξήγησε ο ίδιος ο Τζέιμς τη συμπεριφορά του: «Το φιλί που έδωσα στην Τζάνετ εκείνη τη βραδιά δεν είχε καμιά ιδιαίτερη σημασία, τουλάχιστον για τη σχέση μου μαζί της. Απλώς είχα καλλιεργήσει μια νέα διευρυμένη οπτική για τον κό­σμο. Αισθανόμουν πιο θερμός απέναντι σε όλους... και άρχιοα να εκφράζω πιο άμεσα τα συναισθήματά μου ιδίως προς το γυναικείο φύλο».

Διαισθητικά είχα αντιληφθεί πως κάτι δεν πήγαινε καλά, απλώς αδυνατούσα να το προσδιορίσω. Αν και το περιστατικό δεν συνδεόταν άμεσα με το παραστράτημα του Τζέιμς, αποτέλεσε μια πρώτη σαφή ένδειξη ότι κάτι πήγαινε να  στραβώσει.

Στην περίπτωση της Κάθι (η οποία απέδωσε τις αλλαγές  της συμπεριφοράς του συζύγου της σε επαγγελματικές πιέσεις), ήρθε η στιγμή που ο άνδρας της άρχισε να προβαίνει σε τυχαία σχόλια για την προθυμία και την αποτελεσματικότητα της γραμματέως του στη διεκπεραίωση των επαγγελματικών καθηκόντων της. Η Κάθι ένιωσε μια ενόχληση άρχισε να υποψιάζεται πράγματα αλλά σχεδόν αυτόματα έσβησε αυτές τις εικασίες από μέσα της και απέδωσε το θαυμασμό στη γραμματέα ως κομμάτι της αφοσίωσης του συζύγου της στη δουλειά.

'Οταν άρχισαν οι φόβοι, οι αμφιβολίες και οι υποψίες, δεν μπορούσα να πιστέψω ότι αυτό το πράγμα είχε συμβεί σ’ εμένα. 'Ετσι άρχισα ν’ αναζητώ απο­δείξεις περί του αντιθέτου. Ακόμη προσπαθώ να καταλάβω πώς είχα τυφλωθεί έτσι. Δεν εμπιστευό­μουν το ένστικτό μου και δίσταζα να φέρω τον σύ­ζυγό μου προ των ευθυνών του.

Οι περισσότεροι άνθρωποι εκλογικεύουν τις υποψίες στο αρχικό στάδιο επειδή δεν θέλουν να πιστέψουν ότι το ταίρι τους παραστράτησε. Η αίσθηση της προσωπικής ντροπής και ταπείνωσης που συνοδεύει τη διερεύνηση του ανεπι­θύμητου ενδεχομένου, τους ωθεί ν’ αναζητούν τρόπους για να πεισθούν ότι οι υποψίες τους είναι ανυπόστατες. Μάλισια, στην πλειονότητά τους, είναι διατεθειμένοι να φτάσουν στα άκρα προκειμένου να εκλογικεύσουν τις φοβίες τους.

Η εμπειρία της Κάθι αποτελεί ένα καλό παράδειγμα της εκλογίκευσης. 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ