Έρωτας: Πώς φαίνεται από την αρχή ότι εκείνος θα σε αφήσει;

3 Δεκεμβρίου 2014

 

Ερωτευμένος: Στις τέχνες και στη λογοτεχνία, η ιστορία του έρωτα ξεκινά από την συνάντηση με το πρόσωπο που θα εμπνεύσει τον έρωτα, που γίνε­ται το αντικείμενο της έλξης και του πόθου. Με την συνάντηση αυτή ο άνθρωπος-υποκείμενο αισθάνε­ται ότι ερωτεύεται και νιώθει πλέον ερωτευμένος.

Από τον συγγραφέα και ψυχοθεραπευτή Δημήτρη Καραγιάννη. 


Το «ερωτευμένος» στους γνώστες της γλώσσας εκφράζεται με παθητική μετοχή, δηλαδή αυτό ση­μαίνει ότι το υποκείμενο παθαίνει κάτι από την συ­νάντηση με τον άλλο και δεν ορίζεται ως αυτόνομη προσωπικότητα. Οι άλλες πλευρές του εαυτού του παραμερίζονται και σημασία πλέον γι’ αυτόν έχει μόνο η ένωσή του με το αντικείμενο του έρωτά του, το οποίο φαντασιώνεται με ιδιότητες που το κάνουν ποθητό, πολύτιμο και σημαντικό, δίχως το οποίο δεν θα μπορεί να υπάρξει πλέον.

Ο έρωτας στους ανθρώπους που δεν έχουν προ­σωπικό νόημα ζωής και νιώθουν κενό, είναι μια έκ­πληξη που τους συνταράζει, αλλά δεν γνωρίζουν τον τρόπο να την υπερασπιστούν.

Ένας τέτοιος έρωτας που προκύπτει από μια συμβατότητα κάποιων επιφανειακών χαρακτηρι­στικών εμφάνισης και συναισθηματικότητας, αν δεν εμπλουτίζεται, μοιραία θα οδηγηθεί προς την διά­λυση.

Η ευόδωση της συνάντησης με το ερωτικό αντι­κείμενο ακυρώνει τον πόθο, αφού παύει πια να απο­τελεί φαντασιωτικό αντικείμενο και ως πραγματι­κό πρόσωπο εμφανίζει και αρνητικά χαρακτηριστι­κά, που δεν ήσαν ορατά πριν, στα πλαίσια της ερω­τικής φαντασίωσης.

Στην περίπτωση αυτή, η αίσθηση του έρωτα εί­ναι μια αυτοκατασκευασμένη αντίληψη - ψευδαί­σθηση του υποκειμένου, που αναζητά απεγνωσμέ­να το ερωτικό ξάφνιασμα. Τα αντικείμενα του ερω­τικού πόθου τότε μοιάζουν με τα ομοιώματα γλυ­κών που έχουν στις βιτρίνες τους κάποια ζαχαρο­πλαστεία. Είναι επιθυμητά, αλλά δεν είναι αληθι­νά.

Αν ερωτευμένος γίνεσαι από την συνάντηση με τον άλλο άνθρωπο, τότε ο άλλος γίνεται κυρίαρχος, καθώς έχει τη δυνατότητα να σε κάνει ευτυχισμέ­νο με το να κρατά στα χέρια του τον έρωτά σου. Αν κάποια στιγμή κάνει κάτι που θα σε δυσαρεστήσει, θα σε διαψεύσει ή θα σε ματαιώσει, αν κάποια στιγ­μή φύγει από τη ζωή σου με τον ένα ή τον άλλο τρό­πο, τότε η ιδιότητα του ερωτευμένου παύει να υφίσταται.Το αντικείμενο του έρωτα που ματαιώνει, αποχτά ισχύ απέναντι στον ερωτευμένο, καθώς δεν του ακυρώνει μόνο τον έρωτα, αλλά τον αμφισβητεί ως οντότητα. Η άρνηση ή η αδυναμία να είναι αυτό που του ζητείται αμφισβητεί τον ερωτευμένο στις επι­λογές του, στον προσανατολισμό του, στις φαντα­σιώσεις ευτυχίας και παντοδυναμίας, στο μέλλον του, στην ολότητά του.

Ο ερωτευμένος που δεν έχει προσωπική υπόστα­ση, στην εγκατάλειψη νιώθει να του αφαιρείται η ζωή του. Γι’ αυτό και θα πέσει στα γόνατα να ικε­τέψει. Να υποσχεθεί. Να προσφέρει την αλλαγή του εαυτού του και των συμπεριφορών του.

Και αν ο άλλος υποχωρήσει και γυρίσει, τότε θα είναι εκείνος που θα τον εγκαταλείψει, καθώς δεν θα του είναι πια αρκετά ελκυστικός. Δεν θα είναι πλέον το άπιαστο όνειρο που τον εκστασίαζε, αλλά ένας απλός άνθρωπος, από τα εκατομμύρια των απλών ανθρώπων.

Αν ο άλλος δεν υποχωρήσει στις ικεσίες, τότε το είδωλό του θα παραμείνει σημαντικό και θα τον κυ­νηγήσει ακόμη περισσότερο, αφού ο πόνος της έλ­λειψης που θα νιώθει, καταγράφεται ως απόδειξη της ισχύος του έρωτά του.

Είναι τότε που κάποιοι συμπλεγματικοί είναι ικανοί ακόμη και να επιτεθούν και να κάνουν κακό στο αντικείμενο του έρωτά τους, αφού θεωρούν ότι τούς έχει στερήσει τη ζωή. Είναι τα ονομαζόμενα από κάποιους «ερωτικά εγκλήματα», που όμως, όπως κάθε μορφή βίας, εναντιώνονται στη ζωή και δεν δικαιούνται να ονομάζονται ερωτικά, ακόμη και αν σχετίζονται με την σεξουαλικότητα.

Αντίστοιχα μπορούμε να κατανοήσουμε γιατί ένα πλήθος τραγουδιών που θέλουν να αυτοαποκαλούνται ερωτικά είναι καταγγελτικά προς τον αγα­πημένο που έφυγε, που πρόδωσε, που εγκατάλειψε και που δεν υφίσταται πλέον.

Ο εγκαταλειμμένος θεωρεί ότι έχει το δικαίωμα να μιλάει για τον πρώην με ερωτικά λόγια, αφού νιώθει πόνο και πίκρα από την απουσία του. Είναι τότε που στην μοναξιά του μπορεί να ανακαλεί τις ερωτικές στιγμές, αλλά κυρίως αυτές στις οποίες ο άλλος δεν φάνηκε αντάξιος και πρόδωσε τον έρωτά του.

Ο άνθρωπος που δεν νιώθει καλά με τον εαυτό του, θεωρεί ότι έχει τη δυνατότητα να εξυψωθεί και αυτός με το να ερωτευθεί κάποιον που τον κατα­γράφει ως σημαντικό. Γίνεται ζητιάνος του έρωτα σε κάποιον που θα τον κάνει να αισθανθεί ότι κατέ­χει εκείνο που του λείπει.

Αναρωτιέται κανείς για όλους εκείνους που δη­λώνουν ερωτευμένοι και θεωρούν ότι ο έρωτάς τους είναι το μόνο που έχουν. Για όλους εκείνους που, θέ­λοντας να εξυψώσουν το αντικείμενο του έρωτά τους, υποτιμούν τον εαυτό τους. Πώς φαντάζονται ότι ο άλλος θα θελήσει να σχετιστεί μαζί τους; Για ποιο λόγο να τους αντέξει και να μην βαριέται να ασχοληθεί μαζί τους;

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα στο βιβλίο "Έρωτας ή τίποτα" Εκδόσεις Αρμός.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ