Οι άνδρες προσανατολίζονται καλύτερα από τις γυναίκες: Ισχύει;

4 Δεκεμβρίου 2014

Μια νέα μελέτη από το πανεπιστήμιο της Utah διερεύνησε τη σχέση ανάμεσα στην χωροταξική-χωροαντιληπτική ικανότητα των ανδρών, τις αποστάσεις που διένυαν και τον αριθμό των σεξουαλικών συντρόφων που είχαν.Οι ερευνητές διεξήγαγαν τη μελέτη τους στους κατοίκους δυο αφρικανικών φυλών και βρήκαν ότι οι άνδρες αναπτύσσουν περισσότερο τις δεξιότητες πλοήγησης σε σχέση με τις γυναίκες, γιατί οι άνδρες με αυξημένη χωροαντιληπτική-χωροταξική ικανότητα, μπορούν να διανύσουν μεγαλύτερες αποστάσεις και να βρουν περισσότερες συντρόφους για τεκνοποίηση.


Το άρθρο επιμελήθηκε ο Κ.Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, www.andrologia.gr

Πιο συγκεκριμένα, οι ανθρωπολόγοι ερευνητές πήραν συνέντευξη από 10άδες μέλη των φυλών Twe Tjimba της βορειοδυτικής Ναμίμπια. Στη συνέντευξη τους ρώτησαν πόσα μέρη έχουν επισκεφτεί μέσα στο περασμένο έτος καθώς και την απόσταση που διάνυσαν για να φτάσουν σε κάθε μέρος. Βρέθηκε ότι οι άνδρες διένυαν μεγαλύτερες αποστάσεις από τις γυναίκες και παράλληλα, επισκέπτονταν περισσότερες τοποθεσίες.

Παράλληλα τους έδωσαν διαφορές δοκιμασίες. Για να διερευνήσουν την ικανότητα των συμμετεχόντων να περιστρέψουν νοητικά αντικείμενα, έδειξαν σε 68 άνδρες και 52 γυναίκες μια σειρά φωτογραφιών που απεικόνιζαν χέρια με τη παλάμη προς τα πάνω ή προς τα κάτω. Κάθε άτομο έβλεπε τη φωτογραφία για 7.5 δευτερόλεπτα κι έπρεπε να πει εάν το χέρι που απεικονιζόταν ήταν αριστερό ή δεξί. Μετά την εξαίρεση των ατόμων που δεν κατάλαβαν τη διαδικασία, βρέθηκε ότι οι άνδρες είχαν καλύτερη επίδοση. 

Μεταξύ των ανδρών, μάλιστα, βρέθηκε μια στατιστικά σημαντική διάφορα ανάμεσα σε αυτούς που είχαν καλή επίδοση στο τεστ της νοητικής περιστροφής και σε αυτούς που δεν τα πήγαν τόσο καλά. Οι πρώτοι βρέθηκε ότι είχαν καλύψει σημαντικά μεγαλύτερες αποστάσεις, σε σχέση με τους δεύτερους. Η διαφορά αυτή δεν παρατηρήθηκε στις γυναίκες. 

Σε μια άλλη δοκιμασία αντίληψης του χώρου ζητήθηκε από 37 άνδρες και 36 γυναίκες να υποδείξουν 9 διαφορετικές τοποθεσίες της ευρύτερης περιοχής που απείχαν από 8 έως 80 μίλια. Όταν η ακρίβεια των απαντήσεων ελέγχθηκε με πυξίδα πλοήγησης, βρέθηκε ότι οι άνδρες είχαν σημαντικά καλύτερη επίδοση από τις γυναίκες.

Σε γενικές γραμμές λοιπόν, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι άνδρες με την καλύτερη χωροαντιληπτική-χωροταξική ικανότητα, όχι μόνο διένυαν μεγαλύτερες αποστάσεις, αλλά επίσης έκαναν παιδιά με περισσότερες γυναίκες.

Είναι η πρώτη φορά που αναδεικνύεται η σχέση ανάμεσα στη χωροαντιληπτική-χωροταξική ικανότητα, το εύρος της απόστασης που διανύεται και την αναπαραγωγική επιτυχία. Κάποιες από τις σχέσεις έχουν αναδειχτεί σε προηγούμενες μελέτες, αλλά όχι ολόκληρη η αλυσίδα. Στην ανθρωπολογική βιβλιογραφία βρίσκει κανείς ότι μια από τις πιο τεκμηριωμένες διαφορές μεταξύ των δύο φύλων είναι οι αποστάσεις που διανύουν. Η διάφορα αυτή θα μπορούσε, σύμφωνα με τους ανθρωπολόγους, να εξηγήσει τις διαφορές των δύο φύλων αναφορικά με τη χωροαντιληπτική-χωροταξική ικανότητα και τις δεξιότητες πλοήγησης. Η παρούσα μελέτη έρχεται ακριβώς να υπογραμμίσει αυτή τη σύνδεση ανάμεσα στη χωροαντιληπτική-χωροταξική ικανότητα και το εύρος μετακίνησης.

Οι ερευνητές εξηγούν ότι η χωροαντιληπτική-χωροταξική ικανότητα περιλαμβάνει την ικανότητα οπτικοποίησης των σχέσεων χώρου και διαχείρισης της εικόνας αυτής νοητικά. Τονίζουν μάλιστα, ότι σε σχέση με άλλες γνωστικές διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα, όπως είναι οι διαφορές στις μαθηματικές δεξιότητες, η διαφορά στη χωροαντιληπτική-χωροταξική ικανότητα είναι μεγάλη και παρατηρείται σε διαφορετικούς πολιτισμούς, αλλά επίσης και σε ζώα. Γι ‘ αυτό οι επιστήμονες υπέθεσαν ότι μπορεί να έχει τις ρίζες της στην εξελικτική διαδικασία.

Τα παρόντα ευρήματα υποστηρίζουν σημαντικά τη σχέση της διαφοράς των δυο φύλων ως προς τη χωροαντιληπτική-χωροταξική ικανότητα με την ικανότητα μετακίνησης σε μεγαλύτερες αποστάσεις, και αναγνωρίζουν την αναγνωστική συμπεριφορά των ανδρών με σκοπό την εύρεση συντρόφου και την τεκνοποίηση ως παράγοντα που πιθανόν τη διαμορφώνει.

Αξίζει να σημειωθεί πως δυο φυλές που συμμετείχαν στη μελέτη κατοικούν σε ορεινές, ημιάνυδρες, έρημες περιοχές. Εκτρέφουν έναν αριθμό κατσικών και αγελάδων και συλλέγουν μούρα, ρίζες και μέλι και καλλιεργούν μικρές εκτάσεις με αραβόσιτο, πεπόνια και κολοκύθες. Στις περιόδους ξηρασίας ζουν στο βουνό, όπου συλλέγουν καρπούς και στις περιόδους υγρασίας μεταφέρονται κοντά στις καλλιεργημένες τους εκτάσεις. Οι κάτοικοι των φυλών αυτών ήταν ιδανικοί συμμετέχοντες για τη μελέτη, γιατί ταξιδεύουν περπατώντας αποστάσεις της τάξεως των 120 μιλιών κατά τη διάρκεια ενός έτους. Παράλληλα, η σεξουαλική τους κουλτούρα είναι ανοιχτή κι ανταγωνιστική. Έχουν αποδεκτές σεξουαλικές σχέσεις εκτός γάμου και πολλοί άνδρες μπορούν να κάνουν παιδιά με άλλες γυναίκες πέρα από τις συζύγους τους. Η κουλτούρα αυτή επέτρεπε την παρατήρηση της σχέσης ανάμεσα στη διανυόμενη απόσταση και την αναπαραγωγική επιτυχία των ανδρών.

Πως όμως μπορεί η ανταγωνιστική πίεση που ωθεί τους άνδρες να βρίσκουν νέες σεξουαλικές συντρόφους για τεκνοποίηση, να ευνοεί την ανάπτυξη των δεξιοτήτων πλοήγησης;

Οι ερευνητές απαντούν πως οι ικανότητες πλοήγησης διευκολύνουν τη διάνυση μεγαλύτερων αποστάσεων και τη διερεύνηση νέων περιβάλλονταν. Όσο πιο μακριά λοιπόν ταξιδεύει ο άνδρας, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες να συναντήσει νέες σεξουαλικές συντρόφους.


ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ