Διαβάτη-Ρουβάς: Γίνεσαι πρωταγωνιστής στην Επίδαυρο χωρίς να έχεις παίξει ποτέ δεύτερο ρόλο;

9 Δεκεμβρίου 2014
Άσε μας κουκλίτσα μου Νο3: Είχε δίκιο ή άδικο η Χρυσούλα Διαβάτη; 

Δε χρειάζεται καν να έχεις δει την παράσταση για να αναρωτηθείς όχι σαν κριτικός τέχνης αλλά σαν απλός θεατής: Μα καλά όλοι εκείνοι οι καλλιτέχνες που χρόνια τώρα παιδεύονται στο σανίδι από όλους εκείνους που έχουν αφιερώσει όχι μία αλλά εκατό ψυχές στο θέατρο γιατί δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να παίξουν στην Επίδαυρο; Είναι άραγε τόσο εύκολα τα πράγματα για όλους τους καλούς ηθοποιούς; Και είναι ο Ρουβάς ένα τόσο μεγάλο θεατρικό ταλέντο που έπρεπε με τη διαδικασία του κατεπείγοντος να του δωθεί θεατρικό βραβείο στο αρχαίο δράμα; Αν είναι ναι, να του δωθεί. Γιατί όχι; 
 
Αυτές ήταν οι σκέψεις μου αλλά επειδή είμαι ένας απλός θεατής προτίμησα να μην απαντήσω. Θαύμασα όμως την απάντηση που έδωσε η Χρυσούλα Διαβάτη στα θεατρικά βραβεία Κάρολος Κουν. Η κυρία Διαβάτη αρνήθηκε να παραλάβει τη διάκριση για το ρόλο της στο δυο γυναίκες χορεύουν, γιατί η κριτική επιτροπή έκανε κατά τη γνώμη της μια μεγάλη αδικία.«Να καλέσουν την αστυνομία θεάτρου να τακτοποιήσει τα θέματα γιατί τα βραβεία πηγαίνουν σε stars και μοντέλα». Έκλεισε λέγοντας πως τα βραβεία αυτά πρέπει να θεωρηθούν εξολοκλήρου άκυρα. 

Όταν δε ο Σάκης ανέβηκε στη σκηνή κάποιος φώναξε: Με τι εφόδια το παίρνεις; Με την ψυχή μου απάντησε εκείνος. "Δεν θα επιτρέψω σε καμία αστυνομία θεάτρου να μου απαγορεύσει να κάνω τα όνειρά μου πραγματικότητα, να ονειρεύομαι και να εξελίσσομαι». 
 
Και η Χρυσούλα Διαβάτη με την ψυχή της τα είπε. Και με τις ψυχές τόσων άλλων. Δεν είναι ζήλεια, δεν είναι σνομπισμός. Η γυναίκα έχει κάνει εκατομμύρια Ελλήνων να γελάσουν ή να συγκινηθούν έχει παίξει απολαυστικά και το παιχνίδι του εμπορικού- σου θυμίζω τους "δυο ξένους"- έχει δώσει τις εξετάσεις τις σε κάθε επίπεδο. Ηθοποιός μεγάλης δημοφιλίας που δεν ταξίδεψε με high speed αλλά ξεπέρασε φουρτούνες. Σας θεατής και μόνο μπορώ να συγκινηθώ με ανθρώπους που ταξίδεψαν παίζοντας μικρούς ρόλους, που δεν έγιναν μεμιάς πρωταγωνιστές που θήτευσαν πλάι σε ικανούς και ανίκανους δασκάλους. Ταξίδεψαν και διεκδίκησαν το όνειρό τους. Πέτυχαν. Το αν έγιναν γνωστοί δε με αφορά, είναι καθαρά προσωπικό τους θέμα. 

Πριν λίγο καιρό παρακολούθησα την παράσταση Αβελάρδος και Ελοίζα. Μια νέα κοπέλα η Χριστίνα Μαξούρη είχε μπει για τα καλά στο ρόλο της... Την ώρα που μονολογούσε ο συμπρωταγωνιστής της εκείνη στεκόταν στην άλλη γωνιά της σκηνής.Τα βλέμματα όλων στραμμένα επάνω του κανείς δεν της έδινε σημασία. Εκείνη περίμενε καρτερικά μέχρι να έρθει η δική της ατάκα. Παρακολουθούσα τα μάτια της για ώρα. Όσο εκείνος μιλούσε η Χριστίνα είχε αρχίσει να βουρκώνει! Ποιος ξέρει τι σπίθα είχε ανάψει μέσα στο μυαλό της εκείνος ο ρόλος... Είχα πολύ καιρό να δω ηθοποιό να παθιάζεται έτσι και να κλαίει πάνω στη σκηνή. Θα μπορούσε -και δικαιολογημένα -να είναι θεατρινισμός αλλά δεν ήταν... Ήταν πάθος! Άραγε αυτή η κοπέλα θα πάρει ποτέ μεγάλο βραβείο; Ζουν όλοι οι βραβευμένοι τέτοιο πάθος; Μακάρι. 


Ένα μεγάλο μπράβο στη Χρυσούλα Διαβάτη που τόλμησε να φωνάξει εκείνα για τα οποία όλοι σιωπούν που προτίμησε από την αυταρέσκεια της εστεμμένης να πει τα πράγματα με το όνομά τους: Και δεν αναφέρομαι στον Ρουβά. Ζούμε στην εποχή του "τζετ λαγκ". "Όλα έγιναν τόσο γρήγορα, μα πώς και γιατί, τι χαρά, δεν μπορώ να το πιστέψω τα όνειρά μου έγιναν πραγματικότητα αυτό δε μας μαθαίνουν όλα τα cοver story; Αλλά η τόση ευκολία αφορά ελάχιστες περιπτώσεις όχι εσένα. Τι κρίμα που πιστεύουμε όλοι σε τέτοια παραμύθια. Και έπειτα αναρωτιόμαστε γιατί μετά την πτήση μας πιάνει εκείνη η διαβολεμένη η ζαλάδα... 

Κολέτσος Γιώργος

Υ.Γ. Χρηστικό: Τσέκαρε ποιες είναι εκείνες οι στιγμές που νοσταλγείς. Ίσως διαπιστώσεις και εσύ ότι τις έζησες σε εποχές που πραγματικά παθιάστηκες και για το πάθος σου "έφτυνες αίμα". 


ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ