Μετενσάρκωση: Μήπως έχεις ξαναζήσει;

16 Δεκεμβρίου 2014
Ζούμε μόνο μια φορά ή ερχόμαστε και ξαναρχόμαστε στη ζωή με διαφορετικά σώματα σε διαφορετικές εποχές; Και τι είναι αυτό που μας κάνει να αναρωτιόμαστε αν τελικά ισχύει αυτό το διαχρονικό ταξίδι της ψυχής στην προσπάθεια της τελειοποίησής της; Πραγματικά, υπάρχουν περιπτώσεις ανθρώπων που μόνο με τη μετενσάρκωση μπορούν να ερμηνευτούν. Αλλά και απλά γεγονότα που πιθανόν να συμβαίνουν και σε εμάς, κάνοντας μας να αναρωτιόμαστε… μπας και;
 
Η αντίληψη της μετενσάρκωσης, τόσο διαδεδομένη στην ανθρώπινη ιστορία, ακόμα και σήμερα για ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού της γης έχει τη βεβαιότητα του θρησκευτικού δόγματος. Κι εμείς, οι «ορθολογιστές» του δυτικού κόσμου, πιάνουμε καμιά φορά τον εαυτό μας να φλερτάρει με την ιδέα πως μπορεί τελικά να ζούμε κι άλλες φορές, σαν να παίζουμε ένα παιχνίδι ρόλων που εξελίσσεται μέσα στους αιώνες.
 
Πέρα όμως από τις θεωρίες, το θέμα έχει ερευνηθεί και επιστημονικά. Η πιο εκτεταμένη έρευνα διάρκεσε 40 χρόνια και έγινε από τον ψυχίατρο Ίαν Στίβενσον, καθηγητή στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια. Ο Δρ. Στίβενσον εξέτασε τις περιπτώσεις περισσοτέρων από 3.000 παιδιά, που προέρχονταν από διαφορετικές χώρες και κουλτούρες και ανέφεραν όλα ιστορίες από παλιές ζωές. Τα περιστατικά διασταυρώθηκαν και αποτέλεσαν το θέμα εκατοντάδων επιστημονικών εργασιών και 14 βιβλίων, που έγραψε ο Στίβενσον.
 
Γιατί χρησιμοποιήθηκαν παιδιά; Γιατί εκείνα είναι που θυμούνται. Στις περισσότερες περιπτώσεις, από τα δύο μέχρι τα τέσσερα χρόνια τους, αρχίζοντας να μιλούν, τα πιτσιρίκια ανέφεραν πολλές λεπτομέρειες από «άλλες» ζωές, σαν να τις ζούσαν τα ίδια. Πολλά έμοιαζαν να έχουν μια σύγχυση ανάμεσα στην κανονική τους ζωή και σε εκείνη που περιέγραφαν. Μιλούσαν για άλλες οικογένειες, για συζύγους, για διαφορετικά μέρη και σπίτια, ακόμα και κάποιον θάνατο που βίωσαν. Έδειχναν να γνωρίζουν πράγματα ή να έχουν ικανότητες τύπου «παιδιά-θαύματα». Φυσικά, τα περιστατικά αυτά ήταν περισσότερα στις κουλτούρες και στις φυλετικές ομάδες που πιστεύουν στη μετενσάρκωση, στην Άπω Ανατολή, στη Δυτική Αφρική ή στην Αλάσκα, καθώς οι ίδιοι οι συγγενείς ενθάρρυναν τα παιδιά να μιλούν για κάτι τέτοιο. Παρόλο όμως που στις δυτικές χώρες, όπως ήταν αναμενόμενο, κάτι τέτοιο εκλαμβανόταν σαν φαντασία του παιδιού, αναφέρθηκαν κι εκεί ουκ ολίγες τέτοιες ιστορίες.

Τα σωματικά σημάδια της άλλης ζωής

Όμως ο Στίβενσον διαπίστωσε άλλο ένα συγκλονιστικό στοιχείο, που συνέδεε τη μετενσάρκωση με τη βιολογία: το 35% των παιδιών αυτών είχαν εκ γενετής στο σώμα τους ανεξήγητα σημάδια ή αναπηρίες, αντίστοιχα με τραυματισμούς από τους οποίους πέθαναν στη ζωή που θυμούνταν. Σημάδια που έμοιαζαν με ουλές από σφαίρες ή μαχαίρια, για παράδειγμα, ακριβώς στα σημεία όπου υποστήριζαν πως είχαν δεχτεί τη θανάσιμη επίθεση. Σε 210 περιπτώσεις αυτό επιβεβαιώθηκε από διηγήσεις άλλων. Σε 49 περιπτώσεις βρέθηκαν και επίσημα έγγραφα, πιστοποιητικά θανάτου και ιατροδικαστικές εκθέσεις. Στις 43 από αυτές επιβεβαιωνόταν απόλυτα η ιστορία του παιδιού.
 
Έτσι, το θέμα άρχιζε να αποκτά μια επιπλέον διάσταση. Ότι τα βιώματα της ψυχής που μετενσαρκωνόταν ήταν τόσο έντονα, ώστε αποτυπώνονταν ακόμα και στο καινούργιο της σώμα. Μερικά άλλα κοινά στοιχεία που συνάντησε ο Στίβενσον στα περιστατικά που ερεύνησε ήταν τα ακόλουθα:
 
Τα παιδιά που είχαν γεννηθεί σε χώρες όπου ο ταξικός διαχωρισμός είναι έντονος, όπως στην Ινδία, και θυμούνταν μια ζωή σε ανώτερη τάξη, έδειχναν να απαιτούν να έχουν μια διαφορετική μεταχείριση και σχεδόν να απορούν με τις συνθήκες ανέχειας όπου είχαν βρεθεί. ‘Η ζητούσαν διαφορετικά φαγητά και ρούχα από εκείνα που τους προσφέρονταν.
 
Όταν μιλούσαν για την άλλη τους ζωή, τα περισσότερα χρησιμοποιούσαν ενεστώτα χρόνο και έμοιαζαν να μπερδεύουν την τωρινή κατάσταση με την παλιά. Άλλες στιγμές έδειχναν να βρίσκονται περισσότερο στη μία ζωή και άλλοτε στην άλλη.
 
Διαβάστε περισσότερα εδώ: www.myastro.gr 
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ