Παιδικό Άσθμα: Κίνδυνος για όσα παιδιά κοιμούνται με τους γονείς

17 Δεκεμβρίου 2014

Τα μικρά παιδιά που κοιμούνται με την μητέρα τους ή και με τους δύο γονείς τους στο ίδιο κρεβάτι, κινδυνεύουν περισσότερο να εμφανίσουν άσθμα, όταν μεγαλώσουν, σύμφωνα με μια νέα ολλανδική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Μαάρτζι Λούιτζκ του Πανεπιστημίου Έρασμος του Ρότερνταμ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ευρωπαϊκό πνευμονολογικό περιοδικό «European Respiratory Journal», μελέτησαν 6.160 μητέρες και τα παιδιά τους, συλλέγοντας πληροφορίες για τις συνήθειές τους σε σχέση με τον ύπνο και συσχετίζοντας τες με την πιθανότητα εμφάνισης άσθματος.


Η μελέτη έδειξε ότι τα παιδιά που μοιράζονται το ίδιο κρεβάτι με τους γονείς τους στην ηλικία των δύο μηνών, δεν κινδυνεύουν περισσότερο με άσθμα έως ότου φθάσουν στα έξι χρόνια τους. Όμως, τα παιδιά που στην ηλικία των δύο ετών κοιμούνται στο ίδιο κρεβάτι με τη μαμά ή και με τον μπαμπά, έχουν αυξημένη πιθανότητα να εκδηλώσουν άσθμα στην ηλικία των έξι ετών.
Οι ερευνητές ανέφεραν ότι διάφορες αιτίες μπορεί να εξηγούν αυτή τη συσχέτιση ανάμεσα στον ύπνο με τους γονείς και στο άσθμα, αλλά το ζήτημα πρέπει να διασαφηνιστεί με περαιτέρω μελέτες.

 

Διαβάστε επίσης 

Παιδικό άσθμα: Αντιμετωπίστε το με ομοιοπαθητική

Το άσθμα αποτελεί ένα σοβαρότατο πρόβλημα υγείας παγκοσμίως. Άνθρωποι όλων των ηλικιών, σε όλο τον κόσμο, πάσχουν από αυτή τη χρόνια νόσο, της οποίας η βαρύτητα μπορεί να οδηγήσει από περιορισμό πολλών κοινωνικών δραστηριοτήτων, έως και να θέσει σε κίνδυνο την ζωή του ασθενούς.

Το άσθμα είναι χρόνια φλεγμονώδης νόσος των αεραγωγών. Η χρόνια φλεγμονή σχετίζεται με 'βρογχική υπεραντιδραστικότητα', με την ανάπτυξη, δηλαδή, μιας ευαισθησίας των βρόγχων, που οδηγεί σε επαναλαμβανόμενα  επεισόδια  συριγμού, δύσπνοιας, αίσθησης βάρους στο στήθος και βήχα, ιδιαίτερα τη νύκτα ή νωρίς το πρωί. Αυτά τα επεισόδια συνοδεύονται συχνά από απόφραξη των βρόχων η οποία συνήθως αναστρέφεται μετά από επείγουσα θεραπεία. Υπολογίζεται ότι περίπου 300 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο πάσχουν από άσθμα. Η συχνότητα εμφάνισης της νόσου διαφέρει από χώρα σε χώρα και κυμαίνεται από 1-18%, και είναι αυξανόμενη τα τελευταία χρόνια. Οι θάνατοι από άσθμα, παγκόσμια, υπολογίζονται σε 250.000 ετησίως.

Ειδικά για το παιδικό άσθμα πρέπει να αναφέρουμε ότι προγνωστικοί παράγοντες επιμονής και βαρύτητας της νόσου στους μικρούς ασθενείς είναι οι εξής: Βαρύτερα και συχνότερα επεισόδια βρογχόσπασμου στην προσχολική ηλικία, οικογενειακό ιστορικό άσθματος και αλλεργίας, αυξημένη ανοσοσφαιρίνη IgE ορού, πρώιμη ανάπτυξη θετικών δερματικών αλλεργικών τέστ, μεγάλη συχνότητα αναπνευστικών λοιμώξεων καθώς και η ψυχολογική επιβάρυνση των παιδιών. Οι δύο βασικές κατηγορίες επιβαρυντικών παραγόντων είναι οι γενετικοί παράγοντες που υποδηλώνεται με την ύπαρξη μελών στην οικογένεια με άσθμα ή άλλες αλλεργίεςκαι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες (π.χ. αλλεργιογόνα, καπνός τσιγάρου, μόλυνση του περιβάλλοντος, επαγγελματικές ουσίες που προκαλούν ευαισθητοποίηση των πνευμόνων).ενώ σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση του άσθματος στα παιδιά παίζει η αλληλεπίδραση που αναπτύσσεται μεταξύ των ιογενών λοιμώξεων που περνά κάθε φορά και της ατοπίας του, δηλαδή της αλλεργικής του προδιάθεσης..

Η διάγνωση του άσθματος στη βρεφική και πρώτη παιδική ηλικία είναι συχνά δύσκολη λόγω της δυσκολίας της διενέργειας σπιρομετρικού ελέγχου. Συχνά επεισόδια συριγμού που βελτιώνονται μετά από χορήγηση εισπνεόμενων βρογχοδιασταλτικών και εισπνεόμενων κορτικοειδών αυξάνουν τις πιθανότητες ύπαρξης άσθματος. Ιδιαίτερα, επεισόδια συριγμού συχνότερα από ένα το μήνα, συριγμός ή βήχας στο παιχνίδι, νυκτερινός βήχας σε περιόδους ελεύθερες από ιώσεις, συμπτώματα που συνεχίζουν να εμφανίζονται και μετά την ηλικία των 3 ετών, θέτουν με μεγάλη πιθανότητα τη διάγνωση του παιδικού άσθματος.

Η Ομοιοπαθητική Ιατρική εφαρμόζεται σε όλες τις ηλικίες, στα νεογνά, τα βρέφη στα παιδιά, ακόμα και στην ενδομήτρια ζωή. Δεν προκαλεί εθισμό καιδεν έχει παρενέργειες.

Η Ομοιοπαθητική Ιατρική, έχει σαν βασική αρχή της χορήγηση υπερ-αραιωμένων φυσικών διαλυμάτων που έχουν σαν στόχο την ανοσο-διέγερση και ανοσο-τροποποίηση της άμυνας του ανθρώπινου οργανισμού. Δεν στοχεύει στην καταστολή του συμπτώματος, βλέπει το σύμπτωμα σαν προσπάθεια του οργανισμού να πετύχει ομοιοστασία, ως εκ τούτου, στοχεύει στην ίαση του ασθενούς και όχι μόνο στην καταστολή των συμπτωμάτων μίας ασθένειας. Η συμβολή της στην θεραπεία του βρεφικού και παιδικού άσθματος αναδεικνύεται καθημερινά στην κλινική πράξη.

Στην Ομοιοπαθητική πρακτική υπάρχει μία πλήρης διερεύνηση του ανοσολογικού και ψυχοδιανοητικού προφίλ του παιδιού, ώστε να διαλευκανθούν όλοι οι εκλυτικοί και αιτιολογικοί παράγοντες του παιδικού άσθματος. Σημαντική στην καθημερινή κλινική πράξη είναι σ συσχέτιση των δερματικών αλλεργικών εκδηλώσεων του ασθενούς με τα ασθματικά συμπτώματα. Από πολύ παλιά είχε επισημανθεί από τους Ομοιοπαθητικούς γιατρούς η ευθεία συσχέτιση των δερματικών προβλημάτων με τα συμπτώματα του άσθματος. Και η παρατήρηση είναι απλή και σαφής: Όσο πιο πολύ καταπιέζονται τα δερματικά συμπτώματα τόσο επιδεινώνονται τα αναπνευστικά συμπτώματα ενώ αντίθετα: όταν εκτονώνεται στην επιφάνεια η δερματική ευαισθησία του ασθενούς μας τότε "καθιζάνουν" τα αντίστοιχα αναπνευστικά του προβλήματα. Έτσι συχνότατα στην ομοιοπαθητική πράξη βλέπουμε ότι τη βελτίωση του μικρού ασθματικού ασθενούς μας συνοδεύει επιδείνωση ή επανεμφάνιση των παλιών δερματικών προβλημάτων τα οποία είχαν καταπιεστεί προηγουμένως. Αυτό όμως δεν πρέπει να θορυβεί τους γονείς , αντίθετα θα πρέπει να αισθάνονται ικανοποιημένοι γιατί το γεγονός αυτό δείχνει ότι συντελείται μια θεραπευτική διαδικασία σε βάθος και το μέλλον του παιδιού τους διαγράφεται πλέον ευνοϊκότερο.

Ο στόχος της Ομοιοπαθητικής θεραπείας στο παιδικό άσθμα δεν είναι μόνο η θεραπεία, αλλά η πλήρης ίαση, αντίθετα με την συμβατική θεραπεία η οποία εξαντλείται στην συμπτωματική αντιμετώπιση του προβλήματος μέσω της χρόνιας προληπτικής χορήγησης κυρίως κορτικοστεροειδών για την πρόληψη υποτροπών .

Για την επιτυχημένη Ομοιοπαθητική θεραπεία του παιδικού άσθματος, σημαντική είναι η όσο το δυνατόν ταχύτερη έναρξη της θεραπείας. Η συνέχιση της θεραπείας και της παρακολούθησης εν γένει όχι μόνο μέχρι πλήρους εξαφάνισης της αναπνευστικής ευαισθησίας του παιδιού αλλά ως την ουσιαστική και μόνιμη βελτίωση του επιπέδου υγείας του οργανισμού.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Νέα επίθεση του ISIS αναμένει η ΕΕ
Τα νέα της ημέρας
11:39 Νέα επίθεση του ISIS αναμένει η ΕΕ