Ποια είναι τα αρχικά σημάδια της κατάθλιψης;

18 Δεκεμβρίου 2014
Aναστασία, 40 ετών ρωτά

Αναγνώστριά μας ρωτά:

Ποια είναι τα αρχικά σημάδια της κατάθλιψης; 

Αγαπητή αναγνώστρια. Στο ερώτημά σας απαντά ο ψυχίατρος κύριος Γεώργιος Φλώρος. 

Σίγουρα αρχικά είναι το καταθλιπτικό συναίσθημα είναι η έλλειψη της αίσθησης ότι παίρνω κάποια ικανοποίηση από αυτό το οποίο κάνω, είναι διαταραχές στον ύπνο και στην όρεξη διαταραχές του βάρους οι οποίες ακολουθούν επίσης υπάρχει μια τάση για απομόνωση έλλειψη ενεργητικότητας… Επίσης υπάρχει και μια έντονη τάση ματαιότητας. Αυτά είναι κάποια πρόδρομα σημεία που συχνά συναντάμε. Η διάγνωση γίνεται πάντα από ειδικό. 



Διαβάστε επίσης: 

Είναι απλά θλίψη ή κατάθλιψη;

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ του φυσιολογικού καταθλιπτικού συναισθήματος και της κλινικής κατάθλιψης;

Απαντά ο Επίκουρος Καθηγητής Ψυχιατρικής, κύριος Πέτρος Σκαπινάκης.

Ένα από τα συμπτώματα της Κατάθλιψης είναι και το καταθλιπτικό συναίσθημα. Η διαφορά αυτού του συναισθήματος από το φυσιολογικό είναι ότι στην Κατάθλιψη το καταθλιπτικό συναίσθημα έχει μεγάλη ένταση και είναι μόνιμο.

Δεν επηρεάζεται από τις καταστάσεις που ζεί ο ασθενής, π.χ., ο ασθενής δεν θα γελάσει και δεν θα αισθανθεί παροδικά καλύτερα όταν συμβεί κάτι χαρούμενο. Επίσης, στην κατάθλιψη το συναίσθημα μπορεί να είναι χειρότερο το πρωϊ σε σχέση με το βράδυ, ενώ στους φυσιολογικούς ανθρώπους, που απλά νιώθουν στεναχωρημένοι, η διάθεση είναι συνήθως καλύτερη όταν σηκώνονται το πρωϊ.

Η λέξη κατάθλιψη έχει πολλές διαφορετικές σημασίες.

Άλλα εννοούμε όταν την χρησιμοποιούμε στην καθημερινή μας γλώσσα και άλλα όταν την χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε ένα κλινικό σύνδρομο που απαιτεί θεραπεία. Στην καθομιλουμένη όταν λέμε ότι "σήμερα έχω κατάθλιψη", "είμαι στεναχωρημένος", "νιώθω λυπημένος", "δεν έχω κέφι", "αυτός ο άνθρωπος σου φέρνει κατάθλιψη" ή "νιώθω μελαγχολικά", στην ουσία αναφερόμαστε σε μια κατάσταση που έχει να κάνει με την διάθεσή μας.

 Η διάθεση είναι ένα συναίσθημα και γι' αυτό συνήθως χρησιμοποιούμε τον όρο "νιώθω" για να το περιγράψουμε. Η διάθεσή μας είναι καταθλιπτική ή μελαγχολική όταν είμαστε λυπημένοι για κάτι. Το αντίθετό της είναι η χαρά. Ωστόσο τις περισσότερες φορές δεν νιώθουμε ούτε το ένα ούτε το άλλο, αλλά μάλλον είμαστε σε μια ουδέτερη κατάσταση. Μπορούμε λοιπόν να δούμε ότι υπάρχει μια κλίμακα διαβάθμισης που στο ένα άκρο έχει την χαρά και στο άλλο την λύπη.

Όσο πιο κοντά βρισκόμαστε προς την τελευταία τόσο πιο στεναχωρημένοι νιώθουμε, τόσο πιο μελαγχολικά και καταθλιπτικά αισθανόμαστε. Η κατάθλιψη λοιπόν όπως την χρησιμοποιούμε στην καθημερινή μας γλώσσα έχει μια ποιοτική συνιστώσα αλλά και μια ποσοτική, η οποία μπορεί να εκτείνεται από το ελαφρύ αίσθημα λύπης έως την απέραντη κατήφεια και δυστυχίαΗ ποσοτική αυτή συνιστώσα εξαρτάται προφανώς από την ένταση του ερεθίσματος που προκάλεσε την διάθεση αυτή. Π.χ. εάν κάποιος φοιτητής αποτύχει στις εξετάσεις ενός μαθήματος είναι φανερό ότι θα νιώσει λυπημένος ^ εάν κάποιος χωρίσει με την φίλη του ή τον φίλο του μάλλον θα νιώσει περισσότερο λυπημένος, ενώ εάν χάσει κάποιο αγαπημένο του οικογενειακό πρόσωπο ίσως στην αρχή νιώσει δυστυχισμένος.

Αυτό βεβαίως είναι ένα παράδειγμα διότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν απόλυτα ερεθίσματα αλλά μόνο σχετικά, εξαρτώνται δηλαδή από την ιδιαίτερη σημασία που αποδίδει κανείς στο ερέθισμα. Αυτό πάντως που είναι κοινό σε όλες τις περιπτώσεις είναι ότι κατάθλιψη, λύπη, μελαγχολία προκαλείται από ερεθίσματα που γενικά εκλαμβάνονται από τον άνθρωπο ω; απώλεια κάποιου σημαντικού πράγματος.

Η κατάθλιψη όπως χρησιμοποιούμε τον όρο καθημερινά είναι μια πανανθρώπινη εμπειρία. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει ζήσει την συναισθηματική αυτή εμπειρία. Ανεξάρτητα αν κάποιοι άνθρωποι χρησιμοποιούν αυτό τον όρο για να εκφράσουν διαφορετικό βαθμό λύπης (άλλοι ακόμη και για την μικρού βαθμού λύπη και άλλη μόνο για πιο έντονες καταστάσεις), ωστόσο όλοι καταλαβαίνουμε περίπου την σημασία της.

 Ως τέτοια εμπειρία, η κατάθλιψη συνήθως είναι μικρής διαρκείας και αυτοπεριοριζόμενη. Είμαστε στεναχωρημένοι για μικρό χρονικό διάστημα και πολύ εύκολα, όταν συμβεί κάτι ευχάριστο, η διάθεσή μας επανέρχεται. Οι διακυμάνσεις αυτές της διάθεσης είναι απόλυτα φυσιολογικές και συμβαίνουν πολλές φορές κατά την διάρκεια της ημέρας. Συμπερασματικά λοιπόν θα λέγαμε ότι η κατάθλιψη με την κοινή σημασία του όρου είναι μιά άσχημη διάθεση που είναι η φυσιολογική απάντηση σε ένα ερέθισμα που συνήθως έχει να κάνει με μια αίσθηση απώλειας, όπως ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου, ο χωρισμός, η απώλεια της εργασίας, η μη επίτευξη των στόχων μας, η απώλεια ενός υλικού αγαθού κ.λ.π. Οι φυσιολογικές αυτές αντιδράσεις δεν διαρκούν πολύ, συνήθως δεν επηρεάζουν την γενική λειτουργικότητα και δραστηριότητα του ατόμου, εύκολα μεταβάλλονται και τροποποιούνται και συνήθως αυτοπεριορίζονται.


ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
κατε***** ****
03:56 Τρίτη 10/02/2015
Καλησπέρα σας διάβαζα τα άρθρα σας περι πενθους και κατάθλιψης και αποφάσισα να σας στείλω και εγώ αυτό το κείμενο Είμαι 20 χρονών Παλιά ήμουν πάντα η ψυχή της παρέας ήθελα να βγαίνω συνέχεια ακόμα και αν δεν μπορούσαν οι φίλοι μου έπαιρνα το ποδήλατο μου και έκανα βόλτες περνώντας χρόνο με τον εαυτό μου Σιγά σιγά όμως όλα αρχισαν να αλλάζουν Αρχισα να κλείνομαι στον εαυτό μου και να μην θέλω να είμαι κοντά σε άνθρωπο ΑΙτία θεωρώ πως ήταν ένας πρώην μουη μεγάλη μου αγάπη ο οποίος αν και όπως και εγω ήθελε να είμαστε μαζί πάντα κάτι μας εμπόδιζε οπότε και απομακρυνθήκαμε Το αποκορύφωμα ήταν όταν λιγους μηνες πρίν πέθανε ο παππούς μου Από τότε δεν θέλω να βγαίνω έξω μένω μέσα στο σπίτι κλαίω ακούω μουσική βλέπω ταινίες γράφω ημερολόγιο και διαβάζω πολλά βιβλία Βλέπω πλέον τα πράγματα εντελώς απαισιόδοξα δεν περιμένω τίποτα από τον εαυτό μου έχω μειώσει και τα όνειρα που έκανα για το μέλλον Διώχνω τους ανθρώπους από κοντά μου και όσοι μένουν ανησυχούν μήπως πάθω κάτι από το να είμαι συνέχεια θλιμμένη Νομίζω πως έχω αποδεχτεί ότι το πιο πιθανό ειναι να έχω κάποια μορφή κατάθλιψης αλλα δεν ξέρω το κατα πόσο θα μπορέσω ποτε να διορθωθω Η αλήθεια ειναι ότι μου αρέσει που περνάω χρόνο με τον εαυτό μου γιατι έτσι δεν έχω να κρύβομαι από κανέναν όπως έκανα παλιά που επρεπε να ειμαι πάντα καλά για όλους Αλλωστε δεν μπορώ να είμαι σε πένθος και να πρέπει να είμαι συνέχεια χαμογελαστή να γελάω και να χορεύω αν το γλεντάω ελαχιστες φορες δηλαδη ειναι λές και με πιάνουν οι τύψεις μου Ειναι ανυσηχιτικό αυτό που νιώθω τι μπορώ να κανω για να αλλάξω αυτό που μου συμβαίνει
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Γιατί δε φεύγουμε από σχέσεις που μας κάνουν κακό
Καλησπερα σας ειμαι 25 χρονων και εχω μια...
Σχέση: Όταν ο άνδρας δε θέλει να είστε συνέχεια μαζί
Καλησπερα σας ονομαζομαι εφη και ειμαι 33...