Πώς καταλήγουν οι άνθρωποι που κάνουν περιστασιακές σχέσεις;

22 Δεκεμβρίου 2014

Πολλαπλές επιφανειακές ή και παράλληλες σχέ­σεις αν περιμένεις να φροντιστείς. Αν η έκπληξη πρέπει να έρχεται από τον άλλο. Αν εκπλήσσεσαι από το ενδιαφέρον που μπορείς να νιώσεις από κά­ποιον άλλο, που δεν είναι ο σύντροφός σου. Αν θεω­ρείς ότι η προστασία για να μην κάνεις μιαν άλλη σχέση είναι να έχεις κλειστά τα μάτια, και όχι να τα εκπαιδεύσεις να αντικρίζουν κάθε ομορφιά, δί­χως να διστάζουν να την αναγνωρίσουν. Αν η ζωή σου κλείνεται στο βασανιστικά ίδιο και ίδιο, δίχως την απαιτητική περιπέτεια της αναζήτησης του κρυμμένου θησαυρού που έχεις δίπλα σου και εσύ τον σκεπάζεις με τα μπάζα των ερειπίων σου.

Κείμενο του ψυχοθεραπευτή και συγγραφέα Δημήτρη Καραγιάννη.

Θα κάνεις και άλλες σχέσεις, πολλές σχέσεις, αλλά θα μείνεις ο επιφανειακός τουρίστας που επι­σκέπτεται τους διαφορετικούς τόπους αλλά, ενώ θα θεωρεί ότι τούς γνώρισε, στην ουσία ήταν κατανα­λωτής του φτηνού τυποποιημένου τουριστικού πα­κέτου. Θα φάει mousaka και tzatziki, αλλά δεν θα μάθει ποτέ ότι δεν γεύθηκε την πανδαισία του μου­σακά που έφτιαξε μια ερωτική Μικρασιάτισσα που δεν μαγειρεύει, αλλά ζωγραφίζει με μοσχοκάρυδα, κανέλες, μπαχάρια και πλουσιοπάροχη μπεσαμέλ, που την έφτιαξε μόνη της και που πλημμυρίζει το ταψί και τις ψυχές εκείνων που θα τον γευτούν.

Επιπόλαιοι τουρίστες των σχέσεων που βγάζουν φωτογραφίες από τα μέρη που επισκέπτονται, αλ­λά που δεν τα έζησαν, δεν σχετίστηκαν μαζί τους.

Όχι απαιτητικοί ταξιδευτές της ζωής, που γνωρί­ζουν να ανακαλύπτουν τις λεπτομέρειες εκείνες του τόπου και των ανθρώπων που τους κάνουν μοναδι­κούς και ανεπανάληπτους και που μια ζωή δεν φτάνει για να τις ανακαλύψεις.

Ας κάνουν όσοι θέλουν σχέσεις fast food. Ας αναλύψουν έτσι τις ανάγκες τους. Φτηνά και πρόχειρα. Ας μην ανακαλύψουν την σχέση που ποτέ δεν φέρ­νει τον κορεσμό. Ας το διαλαλήσουν δυνατά, για να το πιστέψουν και εκείνοι, ότι δεν υπάρχουν σχέσεις συναρπαστικές που να αντέχουν στον χρόνο. Και ας περιχαρακωθούν, άραγε ως πότε, στις επώδυνες μο­ναξιές τους.

- Το νέο κορίτσι, το απαραίτητο αντικείμενο πόθου του ανεύθυνου σεξουαλικού παιγνιδιού, ένιω­θε κυρίαρχο, καθώς περιέφερε την πρόκληση και προξενούσε τον διάχυτο πόθο. Το ντύσιμό της έντο­να προκλητικό, στόχευε να ελκύσει την προσοχή. Η φωνή της έντονα επιτηδευμένη στην αρχαϊκό- τητά της, με ηχηρά μονολεκτικά επιφωνήματα, που δεν είχαν αποδέκτη τον άντρα που ήταν δίπλα της, αλλά τους γύρω θεατές. Οι κινήσεις της έντο­νες, περιέκλειαν αγκαλιάσματα και χάδια που προ- σφέρονταν απλόχερα, αλλά που παγιδεύουν όποιον πιστέφει ότι τού ανήκουν.

Το νέο κορίτσι έμοιαζε ελεύθερο, ξένοιαστο, και ανέμελα απολάμβανε να γίνεται το αντικείμενο τουσεξουαλικού πόθου. Είναι ποθητή και αυτό την συ­ναρπάζει. Τίποτα δεν επιτρέπει να υποφιαστείς την επώδυνη φυσική πραγματικότητά της.

Η έκφυλη για κάποιους και ζηλευτή για κάποιους άλλους συμπεριφορά της είναι η κορυφή του παγό­βουνου. Χρησιμοποιεί το σεξ ως μέσο επιβεβαίω­σης. Η πρόκληση είναι η εκδίκηση για την απα­ξίωση που είχε δεχθεί, όταν ήταν κορίτσι και δεν είχαν υπάρξει τα σημάδια της θηλυκότητας στο σώ­μα της. Τότε που δεχόταν τις προσβολές για την φτώχια της, την αφρόντιστη εμφάνισή της, την κα­κή εκπαιδευτική της πορεία. Τότε που δεν είχε βρε­θεί ένας ενήλικος, ένας γνωστός, ένας εκπαιδευτι­κός να την περιβάλει με την αγάπη του. Τότε που το σπίτι της πλημμυριζόταν από τον αλκοολισμό του πατέρα της και την μιζέρια της μητέρας της.

Τώρα οι άντρες την επιζητούν και στρέφουν το βλέμμα τους στο πέρασμά της. Είναι πλέον ση­μαντική και αυτό την μεθά. Τα ενοχλημένα βλέμ­ματα κάποιων ενηλίκων για την εμφάνιση της και για την συμπεριφορά της όχι μόνο δεν την ενο­χλούν, αλλά την εκστασιάζουν και την ωθούν σε πιο ακραίες συμπεριφορές. Δεν έχει την δυνατότητα και ούτε την θέληση να σκεφτεί τις μελλοντικές συ­νέπειες. Είναι τόσο σημαντικό να νιώσει ότι δεν περνά απαρατήρητη, που είναι λεπτομέρεια οτι το αύριο της είναι προδιαγεγραμμένο. Πικρό και μί­ζερο, σαν των γονιών της.

Τα ηθικιστικά κηρύγματα τι αντιπροτείνουν στο απρόσωπο σεξ; Την απομόνωση; Την στέρηση; Το καθήκον που θα δικαιωθεί κάποτε; Την ιστορία του μυρμηγκιού και του τζίτζικα που, όταν το καλοκαίρι ο τζίτζικας τραγουδούσε, το μυρμήγκι εργαζόταν και, όταν ήλθε ο χειμώνας, ο τζίτζικας κρύωνε και δεν είχε τροφή, ενώ το μυρμήγκι είχε;

Μα γιατί θα πρέπει να χωρίζουμε τους ανθρώ­πους και τις περιόδους ζωής τους σε αυτονομημέ- νες κατηγορίες, εκείνες του καθήκοντος και εκεί­νες της ευχαρίστησης, και να μην έχουμε προτά­σεις για ολότητα;

Η καταδικαστική στάση απέναντι στο απρόσω­πο σεξ της αυτονομημένης ευχαρίστησης και η αντιπαράθεση ενός συζυγικού καθήκοντος που συ­νεπάγεται κόπους και θυσίες δίχως προοπτική, εί­ναι μια χαμένη υπόθεση που δεν έχει καμιά τύχη. Δεν είναι μόνο κάποιοι ανώριμοι που θα υποκύψουν στο αποπλανητικό τραγούδι των σειρήνων, αλλά όλοι είμαστε ευάλωτοι, όταν βουλιάζουμε σε μια ζωή δίχως χαρά.

* * *

Ερωτικές σχέσεις δωρεάν, δίχως κόστος. Δίχως υποχρεώσεις. Δίχως προϋποθέσεις. Δίχως προοπτι­κή. Δίχως πρόσωπο. Δίχως πριν. Δίχως κοινές με­λωδίες. Δίχως αναμνήσεις. Δίχως περιπάτους χέ­ρι-χέρι. Δίχως το περσινό καλοκαίρι. Δίχως τις ζε­στές βόλτες στην κρύα πόλη. Δίχως ερωτόλογα. Δί­χως selfie αγκαλιαστές φωτογραφίες. Δίχως βλέμ­μα που προσπαθεί να μαντέψει. Δίχως το τζάκι στο Πήλιο. Δίχως το ηλιοβασίλεμα στις Κυκλάδες. Δί­χως τρυφερά χαμόγελα. Δίχως ξεκαρδισμένα ά­σκοπα γέλια. Δίχως... Δίχως... Δίχως... Εντέλει είναι πολύ ακριβό το δωρεάν.

 Απόσπασμα από το βιβλίο του Δρ. Καραγιάννη Έρωτας Όλα ή Τίποτα. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αρμός 

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ