Έρωτας: Θυσίες που δείχνουν ότι πραγματικά σε θέλει

5 Ιανουαρίου 2015
Σία, 24 ετών ρωτά

Αναγνώστριά μας ρωτά: 

Καλησπέρα θα ήθελα να ζητήσω τη γνώμη σας για ένα ζήτημα που με απασχολεί εδώ και πολύκαιρό είχα σχέση εξ αποστάσεως με ένα αγόρι από Αθήνα εδώ και ενάμιση χρόνο περίπου όλο αυτόν τον ενάμιση χρόνο ειδωθήκαμε 6 φορές οι οικονομικές συγκυρίες τον οδήγησαν να μετακομίσει με τους γονείς του στο χωριό οπότε όπως καταλαβαίνετε το όλο σκηνικό έγινε ακόμα πιο δύσκολο δεν ερχόταν να με δει επικαλούμενος τα συνεχή οικονομικά προβλήματα Δεν αντιλέγω όταν δεν έχεις και δουλειά είναι ακόμα πιο δύσκολα αλλά θεωρώ ότι όταν αγαπάς κάποιον κάνεις τα αδύνατα δυνατά για να τον δειςόχι ανά πέντε μήνες και άμα και αυτό για μια με δυο το πολύ ημέρες από τη μεριά μου κατέβηκα να τον δω τις περισσότερες φορές γιατί τον αγαπούσα πραγματικά και ήμουν ερωτευμένη μαζί του την προτελευταία φορά που κατέβηκα είδα και μηνύματα στο κινητό του από άλλη με πολύ πικάντικο περιεχόμενο μου είπε τα γνωστά ότι δεν ήταν κάτι ότι δεν έγινε τίποτα ότι εμένα αγαπάει και ακόμα ότι εγώ φταίω που ειδα το κινητό του και δεν τον εμπιστεύομαι και ότι αυτό που έκανα ήταν χειρότερο προσπάθησα να τον συγχωρέσω είμασταν μαζί για ένα διάστημα αλλά μετά αποφάσισα να χωρίσουμε με παίρνει τηλέφωνο αλλά όλη την ώρα καταλήγουμε να μαλώνουμε δεν ήρθε να με δει κα8όλου μου είπε όταν μπορέσει 8α έρ8ει από τότε που το είπε πέρασαν έξι μήνες από τότε που βρεθήκαμε τελευταία φορά δηλαδή όπου και πάλι εγώ κατέβηκα να τον δω ξέρω δεν έχει σημασία ποιος κάνει τι αλλά αισθάνομαι πραγματικά μεγάλο πόνο γιατί με κατηγόρησε ότι εγώ φταίω άμα του έλεγα γτ δεν έρχεσαι μου έλεγε με κρίνεις με χτυπάς με τα λόγια σου κτλ μου έλεγε ότι με αγαπάει του έλεγα δεν μου το δείχνεις με πράξεις και έλεγε πάλι με κρίνεις ότι δεν καταλαβαίνεις την κατάστασή μου κτλ Πραγματικά με πόνεσε πάρα πολύ αυτή η ιστορία και ακόμα με πονάει γιατί αισθάνθηκα πραγματικά κορόιδο ενάμιση χρόνο τώρα θα ήθελα τη γνώμη σας 

Στο ερώτημά σας απαντά η ψυχολόγος Κατερίνα Βαλαβανίδη 

Kατερίνα Βαλαβανίδη

Αγαπητή αναγνώστρια,

Νομίζω πως την απάντηση την δίνετε και μόνη σας μέσα στο ερώτημά σας. Ότι όταν αγαπάς κάποιον κάνεις τα αδύνατα δυνατά για να είσαι μαζί του. Βέβαια ακόμα και αυτό είναι υποκειμενικό για τον κάθε άνθρωπο , κατά πόσο μπορεί να υπερβεί τις δυσκολίες του , είτε είναι πρακτικές είτε συναισθηματικές. Το σημαντικό εδώ δεν είναι  μόνο κατά πόσο  ο φίλος σας μπορεί να σας αγαπά, αλλά και το κατά πόσο εσείς δοθήκατε συναισθηματικά σε μια κατάσταση η οποία φαινόταν όταν ήταν στερητική για εσάς αλλά και στην οποία δεν υπήρχε εμπιστοσύνη η οποία ειδικά σε σχέσεις εξ’αποστάσεως  (οι οποίες είναι και οι πιο δύσκολες), είναι ζωτικής σημασίας. Δηλαδή , όπως λέτε, τον αγαπήσατε και για αυτό κάνατε υπομονή, αλλά ίσως θα ήταν ενδιαφέρον να διερευνήσετε γιατί μείνατε σε μια σχέση η οποία εξαρχής φαινόταν ότι δεν ανταποκρινόταν στις δικές σας ανάγκες και κατά πόσο αυτό το συναίσθημα της στέρησης αλλά και της μάταιης προσδοκίας  σας είναι γνώριμο και από πιο παλιά ίσως (από τα παιδικά χρόνια, ή από άλλες σχέσεις). Το κατά πόσο αυτός ο άνθρωπος είναι ή όχι για εσάς είναι κάτι που μόνο εσείς μπορείτε να το αξιολογήσετε βάσει των αναγκών σας από μια σχέση. Εάν νοιώθετε ότι θέλετε πολύ περισσότερα αλλά ο άλλος είναι σαφές ότι δεν μπορεί να σας τα δώσει (για τους δικούς του λόγους που ίσως να μην αφορούν μόνο εσάς προσωπικά αλλά και δικά του θέματα που έχουν να κάνουν με την δέσμευση απέναντι σε κάποιον), τότε είναι μια απόφαση που κατά κύριο λόγο θα πάρετε εσείς για τον εαυτό σας. Φυσικά και το αίσθημα της απόρριψης πληγώνει , αλλά καλό είναι να μπορεί να δει κανείς και πέρα από αυτό, δηλαδή τι περιμέναμε εμείς και τι δυνατότητα είχε ο άλλος να ανταπεξέλθει σε αυτές τις προσδοκίες. Οπότε το ερώτημα είναι εάν εσείς μπορείτε να επενδύσετε κάπου όπου θα νοιώθετε ότι μπορείτε και να πάρετε, κάπου όπου θα υπάρχει εμπιστοσύνη και ισοτιμία στην σχέση. 



ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ