Τα 3 στάδια του σεξ: Η σύζυγος, η ερωμένη και το... «σπέσιαλ»

14 Ιανουαρίου 2015

Η σύζυγος, η ερωμένη και το «σπέσιαλ»

Ζήσης Παπαθανασίου
Επ. Καθηγητής Γυναικολογίας - Σεξολόγος
Διευθυντής Ελληνικού Σεξολογικού Ινστιτούτου

Ξέρω ότι μερικοί άνδρες σήμερα θα μου θυμώσουν! Όπως ο φίλος μου ο Αλέξης, πετυχημένος επιχειρηματίας, που αρέσκεται να μιλάει για τα «τρία επίπεδα» του σεξ.


Το πρώτο επίπεδο είναι το συζυγικό σεξ, κυρίως αναπαραγωγικό. «Βρίσκουμε μια γυναίκα από σπίτι, συντηρητική και νοικοκυρά, κατάλληλη να μεγαλώσει τα παιδιά μας και να τα κάνει άξιους πολίτες. Τη σεβόμαστε πάνω απ’ όλα, αφού είναι η μητέρα των παιδιών μας. Ασχολείται με το σπίτι, διαβάζει τα παιδιά, τα τρέχει στα αγγλικά, γαλλικά, πιάνο και κολύμβηση. Η δικαίωσή της έρχεται με τα υπέροχα σουτζουκάκια που ετοιμάζει στη γιορτή μου και από τους καλούς βαθμούς που φέρνουν τα παιδιά. Έχει ανάγκη από σεξ κάπου κάπου, για να μη χάνουμε και τους ρόλους μας. Δεν μπορείς όμως να τα κάνεις όλα με τη γυναίκα που σέβεσαι και μεγαλώνει τα παιδιά σου. Το ανδρικό μυαλό έχει κι άλλες ανάγκες. Χρειάζεται μια γυναίκα που θα ξετρίβει το μυαλό σου και θα απογειώνει τον ανδρισμό σου. Κάτι σαν την Άντα. Είναι το δεύτερο επίπεδο. Δυναμική, δεξί χέρι στη δουλειά, καλοβαλμένη και ερωτική. Περνάει και φυσάει. Ποτέ δεν μένει απαρατήρητη. Έχει κι αυτή τη δική της οικογένεια, αλλά τον πιο πολύ χρόνο τον περνάμε μαζί στο γραφείο. Η παρουσία της με εμπνέει. Βέβαια, μετά δέκα χρόνια σχέση και κοντά στα σαράντα της, κάπου αρχίζω να ξενερώνω. Εκείνη όμως ξέρει να συντηρεί έναν έρωτα, με τις τσαχπινιές της και τα τσαλίμια της...Κάπου κάπου νιώθω την ανάγκη για κάτι «σπέσιαλ». Και εκεί είναι που κολλάω. Στο τρίτο επίπεδο. Σχεδόν πάντα τρώω τα μούτρα μου. Και μιλάμε για σπέσιαλ περιπτώσεις...»


Προσπαθώ να εξηγήσω στον Αλέξη ότι ανήκει στο μοντέλο ενός άνδρα που αρχίζει να χάνεται! Ή τουλάχιστον να σπανίζει. Ένα μοντέλο μάλιστα, που με τα σύγχρονα κοινωνικά δεδομένα θα πρέπει να θεωρηθεί ξεπερασμένο και αναχρονιστικό. Ένα μοντέλο έντονα φαλλοκρατικό, ασυμβίβαστο με τις αντιλήψεις των σύγχρονων γυναικών. Ένα μοντέλο ακόμα, που αν το ψάξουμε βαθύτερα εύκολα θα αντιληφθούμε τα κενά του.


Ένα πρώτο κενό είναι η παρατήρηση ότι οι γυναίκες διαθέτουν εκτός από μυαλό και διαίσθηση. Σίγουρα υπάρχουν γυναίκες που αντιλαμβάνονται την παρουσία άλλης γυναίκας στη ζωή του συντρόφου τους, αλλά σιωπούν και το προσπερνούν για να μη διαλύσουν την οικογένειά τους. Άλλες ελπίζουν ότι είναι κάτι προσωρινό και χωρίς μέλλον. Κάνουν λοιπόν υπομονή. Άλλες πάλι υιοθετούν έναν ανάλογο τρόπο ζωής για να περνάνε καλά και να γεμίζουν τα συναισθηματικά τους κενά.
Ένα δεύτερο κενό είναι οι αντιδράσεις των παιδιών, τα οποία μετά από κάποια ηλικία αντιλαμβάνονται την ποιότητα σχέσης των γονιών τους, όπως επίσης αντιλαμβάνονται και την ουσιαστική απουσία του πατέρα από το σπίτι. Ο απόμακρος πατέρας δημιουργεί συναισθηματικά κενά στην ψυχή των παιδιών, που σχετίζονται άμεσα με τις δικές τους συναισθηματικές και σεξουαλικές επιλογές.
Ένα τρίτο πρόβλημα είναι η ψυχολογία της ερωμένης. Άλλες μιλούν για σεξουαλική κάλυψη, άλλες προσπαθούν να γεμίσουν πρόχειρα τα συναισθηματικά τους κενά, άλλες βρίσκουν επιτέλους έναν άνδρα που τις προσέχει και τις καλύπτει με το ενδιαφέρον του.


Όσον αφορά το «σπέσιαλ», είναι δύσκολο να το αναλύσουμε. Ωφελιμιστικές επαφές; Ναρκισσιστικές προσωπικότητες ή ευκαιριακές χαρές; Αφού δεν υπάρχει κάτι μόνιμο; Ίσως λίγο απ΄ όλα!...


«Μοντέλο διθέσιο είναι το αμάξι της ζωής», έλεγα στον Αλέξη. Ίσως μάλιστα οι αποτυχίες του με τα «σπέσιαλ» να είναι και η προστασία που του παρέχει η ψυχή του, για να τον οριοθετεί ή για να μην εκτίθεται. 
Εκείνος όμως επιμένει. «Εγώ προτιμώ το πουλμανάκι, που χωράει μέσα όλες τις ευκαιρίες της ζωής μου. Δεν υπάρχουν άλλωστε χάπια, που μπορώ να παίρνω κάπου κάπου; Τόση πρόοδο έχει κάνει η επιστήμη».


Τα φάρμακα για τη στύση άλλαξαν το μοντέλο των ερωτικών σχέσεων. Αν και απευθύνονται στους άνδρες που αντιμετωπίζουν ένα πρόβλημα στυτικής δυσλειτουργίας, η χρήση τους σήμερα έχει επεκταθεί και σ’ αυτούς που απλά επιθυμούν μια καλύτερη επίδοση ή μια σιγουριά για κάτι «σπέσιαλ». Και η καλύτερη επίδοση ή το «σπέσιαλ» είναι σίγουρα υποκειμενικό και αυστηρά προσωπικό. Είναι ακόμα ο τρόπος που η φαρμακοβιομηχανία και η ιατρική υποστηρίζει το σύγχρονο ευ ζην.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Γιατί δε φεύγουμε από σχέσεις που μας κάνουν κακό
Καλησπερα σας ειμαι 25 χρονων και εχω μια...
Σχέση: Όταν ο άνδρας δε θέλει να είστε συνέχεια μαζί
Καλησπερα σας ονομαζομαι εφη και ειμαι 33...