Μουσικές σκηνές που αξίζουν στην Αθήνα!

18 Ιανουαρίου 2015

Με τις παρεΐστικες και φιλικές τους διαστάσεις έχουν καταφέρει να αγκαλιάσουν το κοινό που αναζητά επιλεγμένες μουσικές προτάσεις. Ο Νίκος Βουλαλάς επισκέφθηκε τις μικρές μουσικές σκηνές και αναγνώρισε ανάμεσα στο διαφορετικό χαρακτήρα τους την κοινή αγάπη τους για τη μουσική απόλαυση.

 «Ρότα»
«Ρότα»

«Σπίτι», «στέκι», «οικογένεια»... Αυτές τις λέξεις θα ακούσεις να χρησιμοποιούν οι θαμώνες των μικρών μουσικών σκηνών της πόλης. Κι εσύ, αφού γνωρίσεις τους ανθρώπους που τις τρέχουν, θα προσθέσεις τη λέξη «μεράκι» – πώς να μην το σκεφτείς όταν ο Γιώργος Χατζηγιάννης σου λέει­ ότι άνοιξε το «Χαμάμ» για να συναντιέται με τους φίλους του, όταν η «Ρότα» φέρει το χαρακτηρισμό «art community» για να δηλώσει τη συμμετοχική διαδικασία μέσα από την οποία ο καθένας μπορεί να προτείνει ποιον θα ήθελε να ακούσει, όταν ο Νίκος Μωραΐτης βαδίζει στα χνάρια του Βασίλη Τσιπίδη στο «Μπαράκι της Διδότου», όταν οι άνθρωποι του «Ακροβάτη» έχουν μετακομίσει στην περιοχή «ζώντας» για το μαγαζί τους.

Άλλοι παλιοί (τα σκαλοπάτια του «Mike’s Irish Bar» τα κατεβαίνουμε εδώ και 15 χρόνια ) και άλλοι που δεν έχουν ακόμη χρονίσει, οι μικροί μουσικοί χώροι αποτελούν το αντίδοτο στη μαζικότητα και την ομοιομορφία. Προσπαθώντας να δημιουργήσουν το προφίλ τους, μπορεί να πλαισιώνουν τη συστηματική μουσική τους δραστηριότητα με διαφορετικές λειτουργίες (μπαρ, φαγητό, θεατρικές ή λογοτεχνικές εκδηλώσεις ) δημιουργώντας μια ετερόκλητη εικόνα. Σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, το κοινό σημείο εκκίνησης είναι η προσεκτική επιλογή των μουσικών προτάσεων, η ανακάλυψη και η προώθηση νέων ονομάτων και η ευελιξία, που οδηγεί από το ρεμπέτικο στα ’80s και μέχρι σήμερα.

 «Ακροβάτης»
«Ακροβάτης»

Ξεκινώντας τη βόλτα μας με την τυπική έννοια της μουσικής σκηνής στο μυαλό, η πρώτη μας στάση είναι το «Χαμάμ» στα Πετράλωνα. Εδώ έγινε η γνωριμία του αθηναϊκού κοινού με τον Γιάννη Χαρούλη, εδώ έχουν πραγματοποιηθεί αφιερώματα στη δημοτική μουσική και την ποίηση κι εδώ η μουσική προσεγγίζεται συνολικά ως ένα πολιτιστικό αγαθό. Προσεχώς ο Γιώργος Ξηντάρης θα τραγουδάει ρεμπέτικα (από 24/1 ), ο Γιάννης Μπέζος θα επανέλθει από τις 21/2 και τον Φεβρουάριο ο Δημήτρης Παπαδημητρίου ετοιμάζει μια ιδιαίτερη σειρά εμφανίσεων.

Το «Μπαράκι της Διδότου» πολλοί εξακολουθούν να το αποκαλούν «Μπαράκι του Βασίλη», ενώ ο νέος ιδιοκτήτης του Νίκος Μωραΐτης, τον οποίο γνωρίζαμε από το «Χάραμα» της Καισαριανής, τονίζει ότι συνεχίζει την παράδοση ενός από τους ιστορικότερους χώρους που ανέκαθεν πρωτοστατούσε στη γνωριμία του κοινού με νέα ονόματα. μια γεύση δίνουν οι κυρίες που θα δούμε: από την «παραδοσιακή» Καίτη Κουλλιά και την πιο «λαϊκή» Σαββέρια Μαργιολά μέχρι την Κατερίνα Κουρεντζή σε γαλλικά chansons.

Το γνώριμο «Τσάι στη Σαχάρα» επαναλειτούργησε
το 2012 από τους Γιώργο Κοντοπόδη και Αλέξανδρο Λιακόπουλο, οι οποίοι έδωσαν στο χώρο μια «σπιτική» ζεστασιά και ακολουθούν ρετρό και νοσταλγικούς δρόμους στις μουσικές τους επιλογές. τη Ρένα Κουμιώτη θα τη συναντήσετε εδώ μία φορά το μήνα μαζί με μουσικοθεατρικές παραστάσεις όπως το «Καλησπέρα κυρ Αλέκο» με τραγούδια του Σακελλάριου.

Η all day «Ρότα» έχει καταλάβει τη στενόμακρη αυλή του βιβλιοπωλείου της Άγκυρας στη Σόλωνος και το βραδινό μουσικό στίγμα της το δίνουν ονόματα όπως η Ρίτα Αντωνοπούλου, ο Δώρος Δημοσθένους, η Φωτεινή Βελεσιώτου, η Παυλίνα Βουλγαράκη και ο Γιώργης Χριστοδούλου.

Τέλος, το «JazzPoint» στην Ακαδημίας είναι το καταφύγιο των φίλων της jazz, το τελευταίο σε μια πόλη που έχει χάσει τους αμιγείς χώρους αφιερωμένους στο συγκεκριμένο είδος. Τέσσερις ημέρες την εβδομάδα εδώ ακούμε ονόματα αναγνωρισμένα και άλλα στα πρώτα τους βήματα.

 «Mike’s Irish Bar»
«Mike’s Irish Bar»

Το «Mike’s Irish Bar» θα μπορούσε να είναι άλλη μία ιρλανδέζικη μπάρα με αθλητικά memorabilia, όμως στην καρδιά του αγαπάει τους νέους καλλιτέχνες και τους δίνει βήμα – ρωτήστε τους Locomondo, οι οποίοι ξεκίνησαν από εδώ! Αγαπάει όμως και τα ’80s, το ρετρό (ο Πασχάλης θα εμφανίζεται τα Σάββατα του Μαρτίου ) και το rock (ο Δημήτρης Κοργιαλάς έχει κλείσει τις Παρασκευές του Φεβρουαρίου και του Μαρτίου δείχνοντας και την έντεχνη πλευρά του ).

Το συνθετικό bar βρίσκεται και στο όνομα του «Bookabar» στο Μαρούσι, το οποίο έχει καθιερωθεί ως ο μοναδικός live χώρος των βορείων προαστίων, δίνοντας έμφαση στη νέα γενιά (Βίκυ Καρατζόγλου, Χάρης Μακρής ) ή την αγγλόφωνη σκηνή (Angelika Dusk, Idra Kayne ) και προσελκύοντας guests... από το πουθενά (έχουμε πετύχει τον Πάνο Μουζουράκη και τον Κώστα Λειβαδά ).

Τις δικές τους ιδιομορφίες έχουν το «Rabbit Hall» στα Εξάρχεια και ο «Ακροβάτης» στο Μεταξουργείο. Το πρώτο βρίσκεται πάνω από το «White Rabbit» (και είναι κατάμαυρο! ) και ο Γιώργης Χριστοδούλου, που θα εμφανίζεται εδώ από τις 7/2, το έχει χαρακτηρίσει «θεατράκι τραγουδιών» – η φιλοδοξία του ιδιοκτήτη του είναι να το μετατρέψει σε ένα πολυμορφικό music hall. Σε έναν ήσυχο δρόμο του Μεταξουργείου, ο «Ακροβάτης» φιλοξένησε κάποτε τα γυρίσματα του «Μπακαλόγατου» και είναι γεμάτος με πολλές νοσταλγικές δια­κοσμητικές λεπτομέρειες (ένα ψυγείο του ’50, παλιά ξύλινα ταβάνια του 19ου αιώνα ). Κάθε Παρασκευή η Αργυρώ Καπαρού και ο Σταύρος Σιό­λας αναχωρούν με το «Εξπρές Μεταξουργείο» δίνοντας το σύνθημα για ένα τριήμερο καλού λαϊκού κι έντεχνου τραγουδιού, σε ένα χώρο που λειτουργεί από το πρωί συγκεντρώνοντας ιντελεκτουέλ κοινό.

Ίδιου ύφους, το «Άλικο» κατέφτασε πρόσφατα στου Ψυρρή φέρνοντας ήπιο ήχο στην «ταλαιπωρημένη» γειτονιά, από jazz μέχρι ελληνική και ισπανική παραδοσιακή μουσική.

athinorama.gr

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ