Ανεργία: Συμβουλές για να μη χάσεις την αυτοπεποίθησή σου

20 Ιανουαρίου 2015

Τι μπορεί να κάνει κανείς όταν έρχεται αντιμέτωπος με την ανεργία, προκειμένου να περιφρουρήσει την αυτοεκτίμησή του και να βελτιώσει την ψυχολογική του κατάσταση; Καταρχήν, χρειάζεται να αναγνωρίσει το πρόβλημα και να αποδεχτεί την πραγματικότητα. Όπως προαναφέραμε, το χειρότερο που έχει κανείς να πει σε κάποιον που κλαίει είναι «μην κλαις». Έτσι και σε αυτή την περίπτωση δεν εξυπηρετεί να πούμε «δεν πει­ράζει», ούτε φράσεις όπως «δεν έχεις ανάγκη εσύ», «δεν σε φο­βάμαι εσένα». Και η φράση «από παντού ακούς τέτοια» ή «όλος ο κόσμος μ' αυτά τα προβλήματα τυραννιέται» δεν έχει ιδιαίτε­ρη υποστηρικτική λειτουργία, γιατί υποβιβάζει το πρόβλημα. Ο άνεργος γνωρίζει ότι πρόκειται για ένα θέμα που βασανίζει πολλούς, αλλά η υποβάθμιση του προβλήματος λειτουργεί πολλές φορές πιεστικά και όχι ανακουφιστικά. Αντίθετα, βο­ηθά να πούμε στον εαυτό μας (ή σε όποιον αντιμετωπίζει το πρόβλημα): Ναι, είναι σημαντικό πρόβλημα, είναι δύσκολο, έχεις δίκιο, είναι αλήθεια, συνέβη σ' εσένα, είναι μια πραγματικότητα, θέλει δύναμη και κουράγιο.

Η εξωτερίκευση των συναισθημάτων είναι ιδιαίτερα ανα­κουφιστική. Πολλές φορές, ιδιαίτερα οι άντρες αποφεύγουν να εκφραστούν συναισθηματικά από φόβο μήπως θεωρηθούν αδύναμοι. Αυτό όμως έχει ως αποτέλεσμα να καταπιέζεται η συναισθηματική φόρτιση, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε ξε­σπάσματα και επιθετική συμπεριφορά ή σε θλίψη και απόσυρ­ση. Καλό θα είναι αυτός που αντιμετωπίζει το πρόβλημα να μά­θει να εκφράζεται χρησιμοποιώντας λέξεις που αντιστοιχούν σε συναισθήματα: φόβος, θυμός, ντροπή, ενοχή, απογοήτευση, θλίψη, άγχος, αγωνία, νιώθω, απελπίζομαι, φοβάμαι, ελπίζω, βουλιάζω, ντρέπομαι, συναισθάνομαι κτλ.

Η αναζήτηση βοήθειας δεν υπονομεύει την αυτοεκτίμηση, αντίθετα βοηθά να ξεπεραστούν τα δύσκολα συναισθήματα του φόβου και της ντροπής. Όποιος αντιμετωπίζει ένα τέτοιο πρόβλημα ωφελείται όταν κάποιοςτου δίνει ενθαρρυντικά χτυ­πήματα στην πλάτη ή παίρνει έκφραση συμπαράστασης στο πρόσωπο και του μιλάει ενθαρρυντικά ή αισιόδοξα. Ωστόσο, ακόμα καλύτερα είναι να βρεθεί κάποιος να ρωτήσει «πώς νιώ­θεις;» και να είναι διατεθειμένος να ακούσει υπομονετικά την απάντηση, σε αντίθεση με το να κάνει κήρυγμα ή να διατυπώ­σει συμβουλές. Αυτός που έχει πρόβλημα νιώθει την ανάγκη να μιλήσει, να εκφραστεί, να κλάψει, να εκτονωθεί μιλώντας.

Η αναζήτηση βοήθειας από επαγγελματία της ψυχικής υγείας μπορεί να γίνει και σε έναν δωρεάν φορέα, αν τα οικονομικά δεν επαρκούν για την παροχή ψυχολογικής υποστήριξης.

Επίσης είναι σημαντικό ο άνεργος να νιώσει χρήσιμος. Η αί­σθηση χρησιμότητας δίνει ένα «αντίβαρο» στην αίσθηση απο­τυχίας και βοηθά να αναπληρώσουμε τη χαμένη μας αυτοαξία. Αν και στη χώρα μας η έννοια του εθελοντισμού συχνά είναι συ- νυφασμένη με αντιλήψεις όπως «κορόιδο είμαι;», η εθελοντική προσφορά υπηρεσιών, αν και ανιδιοτελής οικονομικά, έχει πολ­λά οφέλη για το άτομο, αφού αυτό νιώθει χρήσιμο, δημιουργεί γνωριμίες, βγαίνει από το σπίτι του και κοινωνικοποιείται και ίσως να εμπλουτίζει και το βιογραφικό του. Έρευνες μάλιστα έχουν συσχετίσει τις πράξεις εθελοντισμού και αλληλεγγύης με αυξημένα συναισθήματα ευτυχίας!

Η ρεαλιστική αντιμετώπιση των πραγμάτων ενισχύει την εσωτερική δύναμη ενός ανθρώπου και κατευνάζει τα δυσάρε­στα συναισθήματα. Δεν ήρθε το τέλος του κόσμου με την απώ­λεια της δουλειάς. Η εργασία είναι ένας μόνο τομέας της ζωής. Η ζωή συνεχίζεται, ο ήλιος εξακολουθεί να ανατέλλει και να δύει, τα δέντρα να παράγουν οξυγόνο, οι άνθρωποι να υπάρχουν. Πολ­λές φορές επηρεαζόμαστε από την τηλεόραση (καλό θα είναι να αποφεύγονται κάποιοι τύποι ενημέρωσης, όπως ορισμένες εκπομπές ή δελτία ειδήσεων που χρησιμοποιούν «μελόδραμα», τραγικό τόνο, υπερβολή και πρόκληση συναισθήματος αντί για ενημέρωση) και γινόμαστε πιο απαισιόδοξοι. Από την άλλη με­ριά, ούτε η ωραιοποίηση και η υπέρμετρη και αφύσικη αισιο­δοξία βοηθούν. Η ανεργία είναι μια πολύ δύσκολη κατάσταση, είναι ένα πρόβλημα σοβαρό, και πρέπει να τη βλέπει κανείς στις πραγματικές της διαστάσεις. Με ευελιξία (αν δηλαδή δεν πετυ­χαίνει το πλάνο Α, να προχωρά κανείς σε πλάνο Β κ.ο.κ.), τόλμη, ελπίδα αλλά και ρεαλισμό.

Άλλες δραστηριότητες που βοηθούν έναν άνεργο να περιφρουρεί την αυτοεκτίμησή του και να επιβιώνει συναισθηματι­κά από αυτή τη δοκιμασία είναι οι ακόλουθες:

  • Καθημερινό πλάνο δράσης. Είτε αυτό είναι αγορά μιας εφημερίδας με αγγελίες είτε είναι η καθημερινή ενημέρωση από ειδικές ιστοσελίδες για ανεύρεση εργασίας, προκηρύ­ξεις κτλ., οποιαδήποτε ενασχόληση με τη λύση του προβλή­ματος δημιουργεί μια αίσθηση ότι ο άνεργος τουλάχιστον είναι ενεργός σε ό,τι αφορά την αναζήτηση νέας εργασίας.
  • Δραστηριότητες αναψυχής. Η αναψυχή δεν χρειάζεται να έχει μεγάλο οικονομικό κόστος. Ακόμα και μια προγραμματι­σμένη βόλτα, ένας περίπατος, άσκηση, αν γίνεται συνειδητά (όχι μηχανικά, αλλά με απόλαυση) για να γεμίσει κάποιος τις «μπαταρίες» του, βοηθά στη διατήρηση της καλής διάθεσης. Τα χόμπι μάλιστα είναι ιδιαίτερα αγχολυτικά και όταν μάλι­στα είναι δημιουργικά δίνουν μια αίσθηση ολοκλήρωσης.
  • Διαχείριση χρόνου. Αν και η αναζήτηση νέας εργασίας κα­ταλαμβάνει αρκετό χρόνο στη ζωή του άνεργου, ωστόσο υπάρχει μεγάλο απόθεμα χρόνου που μπορεί να αξιοποιή- σει με διάφορους τρόπους. Η βιασύνη δεν βοηθά - χρειά­ζονται μεθοδικότητα και διαφορετική αντίληψη του χρό­νου. Αυτή η διαφοροποίηση στους ρυθμούς παρατηρείται ιδίως όταν κάποιος έχει χάσει δουλειά η οποία απαιτούσε ιδιαίτερα σκληρά ωράρια και δύσκολους ρυθμούς, οπότε χρειάζεται μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα, όταν ξαφνικά βρίσκεται χωρίς εργασία.
Κείμενο της εκπαιδευτικής - συμβουλευτικής ψυχολόγου, Δρ Καλλιόπης Εμμανουηλίδου

Mπορείτε να διαβάσετε περισσότερα στο βιβλίο Γυρίζω Σελίδα στη Χαμηλή Αυτοεκτίμηση - Εκδόσεις Μεταίχμιο  

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Πέθανε ο Πέτρος Φυσσούν (βίντεο)
Τα νέα της ημέρας
16:26 Πέθανε ο Πέτρος Φυσσούν (βίντεο)
 Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε
Η Σκέψη της ημέρας
14:58 Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε