Είσαι ντροπαλός/η; Τρόποι να βγεις από το καβούκι σου!

28 Ιανουαρίου 2015

Bγαίνοντας από το καβούκι (comfort zone)

Κείμενο της εκπαιδευτικής συμβουλευτικής ψυχολόγου Δρ. Καλλιόπης Εμμανουηλίδου

Όταν έχουμε χαμηλή αυτοεκτίμηση, κλεινόμαστε στον εαυτό μας και παγιδευόμαστε σε συνήθειες που μας βολεύουν. Πηγαίνουμε στα ίδια μέρη, διατρεφόμαστε με τον ίδιο τρόπο, φοράμε τα ίδια ρούχα, συναναστρεφόμαστε τους ίδιους ανθρώπους. Προτιμούμε να κάνουμε ασφαλείς επιλογές και να καταλήγουμε σε δοκιμασμένες λύσεις. Αποφεύγουμε καθετί καινούργιο, γιατί δεν θέλουμε να ρισκάρουμε και να αποτύχουμε, από φόβο μήπως νιώσουμε άσχημα με τον εαυτό μας ή μήπως οι άλλοι μας κατακρίνουν. Έτσι, χτίζουμε γύρω μας σταδιακά ένα «καβούκι», μια νοοτροπία δηλαδή στην οποία δημιουργούμε την ψευδαίσθηση της άνεσης και στην οποία δεν χρειάζεται παραπάνω προσπάθεια, ούτε υπάρχουν πολλά περιθώρια να πάει κάτι στραβά. Ακόμα και αν τελικά κάτι δεν μας αρέσει ή δεν εξυπηρετεί τις ανάγκες μας, το επιλέγουμε γιατί είναι δοκιμασμένο, βολικό, ασφαλές. Έτσι, συχνά:

• Φοράμε φαρδιά, άνετα, παλιά, σκούρα ρούχα.

• Κάνουμε παρέα με τους ίδιους ανθρώπους, ακόμα και αν πλήττουμε μαζί τους.

• Πηγαίνουμε στο ίδιο στέκι, έστω κι αν το έχουμε βαρεθεί.

• Τρώμε τα ίδια φαγητά, ακόμα και αν δεν μας αρέσουν πια.

Αν πιστεύετε ότι παγιδευτήκατε σε συνήθειες που δεν σας προσφέρουν κάτι θετικό, ποτέ δεν είναι αργά να ξεμυτίσετε από το καβούκι σας. Μπορεί να νομίζετε ότι είναι ασφαλές, μπορεί και πράγματι να είναι. Είναι όμως κάτι που σας ικανοποιεί ή απλώς έχετε βολευτεί σε αυτό; Μήπως κατά βάθος ζηλεύετε τους ανθρώπους που δοκιμάζουν διαφορετικά πράγματα και είναι πιο τολμηροί και ανοιχτοί σε νέες εμπειρίες;

Όλοι οι άνθρωποι σε διάφορες φάσεις της ζωής τους θέλουν να κλειστούν στο καβούκι τους. Είναι φυσιολογικό να περνάμε περιόδους εσωστρέφειας, στις οποίες δεν έχουμε ιδιαίτερη διάθεση για πειραματισμούς και καινοτομίες. Αρκεί όμως να μη μετατρέπονται σε μόνιμες καταστάσεις και σε τρόπο ζωής. Μερικοί άνθρωποι μάλιστα συνειδητοποιούν πόσα πράγματα θα ήθελαν να κάνουν μόνο όταν μια κρίση στη ζωή τους (π.χ. μια ασθένεια, ο θάνατος ενός κοντινού προσώπου) τους υπενθυμίσει ότι η ζωή είναι μικρή και ο χρόνος κυλά αμείλικτα!

Αν λοιπόν διαπιστώνετε ότι ζηλεύετε τους ανθρώπους που κάνουν ταξίδια και εκδρομές, που δοκιμάζουν νέα εστιατόρια και ταβέρνες, που φοράνε καινούργια ρούχα, που δοκιμάζουν ένα καινούργιο κούρεμα, που δεν διστάζουν να βγουν από τις συνήθειες και τη ρουτίνα τους, τότε δεν είναι αργά να αλλάξετε!

Η αλλαγή δεν είναι απαραίτητο να γίνει από τη μια μέρα στην άλλη - αυτά γίνονται μόνο σε κινηματογραφικές ταινίες. Ξεμυτίστε σιγά σιγά, δοκιμάζοντας νέα πράγματα που να μην έχουν μεγάλο κόστος σε περίπτωση που αποτύχουν: τη μια μέρα δοκιμάστε ένα φαγητό που δεν έχετε ξαναφάει. Ακόμα και αν δεν σας αρέσει, τουλάχιστον το δοκιμάσατε! Την άλλη μέρα δείτε 

Η κατάκτηση στόχων πάντα μας γεμίζει με ικανοποίηση. Όταν ευοδώνεται μια προσπάθειά μας, νιώθουμε περηφάνια για τον εαυτό μας. Τι γίνεται όμως όταν απουσιάζουν οι επιτυχίες ή όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια αποτυχία;

Είναι σημαντικό για την αυτοεκτίμησή μας να μάθουμε να αντιμετωπίζουμε διαφορετικά τα λάθη και τις αποτυχίες μας. Αντί να γεμίζουμε με συναισθήματα απογοήτευσης και ντροπής, είναι πιο χρήσιμο και ωφέλιμο να χρησιμοποιούμε πιο λογικές και πρακτικές σκέψεις, όπως τις ακόλουθες:

• Η έλλειψη αποτυχίας είναι και έλλειψη προσπάθειας.

Όταν προσπαθούμε κάτι, δεν θα πετύχει απαραίτητα με την πρώτη φορά - δείτε τις ενδιάμεσες αποτυχίες σαν ενδιάμεσα βήματα, σαν σκαλοπάτια.

• Μην παραβλέπετε τα οφέλη που έχει μια αποτυχία: δείτε τι μπορεί να σας διδάξει, τι δεν πήγε καλά, για ποιον λόγο, τι μάθατε για τον εαυτό σας, τι θα κάνετε διαφορετικά την επόμενη φορά. Μπορεί σε μια αποτυχία να προέκυψαν θετικά, όπως π.χ. να δεθήκατε περισσότερο με έναν φίλο που σας συμπαραστάθηκε.

• Η αποτυχία, όταν την αγκαλιάζουμε, μας αφήνει πιο ώριμους.

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα στο βιβλίο της Δρ. Εμμανουηλίδου "Γυρίζω Σελίδα στη Χαμηλή Αυτοεκτίμηση", εκδόσεις Μεταίχμιο.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ