Οι Χαΐνηδες επιστρέφουν στο Ρυθμός Stage

30 Ιανουαρίου 2015

Στα λάιβ που θα κάνουν, θα παίξουν τα τραγούδια του τελευταίου τους δίσκου «Πέρα απ’ τα σύνορα»

Κάθε φήμη περί διάλυσής τους ήταν ράδιο αρβύλα. Άλλωστε τι θα πει διάλυση; Όπως το θέτει ο στυλοβάτης του γκρουπ Δημήτρης Αποστολάκης «οι Χαΐνηδες είναι πάνω από πρόσωπα». Και για να γίνει σαφέστερος παραθέτει μία μία τις αρχές της κολεκτίβας που αριθμεί 25 χρόνια ζωής, τονίζοντας τις λέξεις εν είδει μανιφέστου. Χαΐνηδες είναι εκείνοι που ερευνούν και εξελίσσονται διαρκώς. Που έχουν ισότητα στις αμοιβές. Που δεν έχουν καμία συναλλαγή με οποιοδήποτε είδος εξουσίας. Και βέβαια εκείνοι που φιλοδοξούν να αποκτήσει η κολεκτίβα και νέα μέλη, για να υπάρξει συνέχεια.

Στα δύο λάιβ που θα κάνουν στο Ρυθμό Stage θα παίξουν για πρώτη φορά τα τραγούδια του τελευταίου τους δίσκου «Πέρα απ’ τα σύνορα» (κυκλοφόρησε το καλοκαίρι) όπου συμμετείχαν οι Mode Plagal και ο Ψαραντώνης, κομμάτια που συνδυάζουν ηχοχρώματα από την Κρήτη, την Ανατολική Μεσόγειο, τα Βαλκάνια, τη τζαζ και τη ροκ, πάνω σε στίχους οικουμενικών στοχαστών (Μποντλέρ, Ρίλκε, Πούσκιν, Λόρκα, κ.ά.).
Κράμα ρομαντικού αριστερού ρήτορα των 70ς, «παιδιού των λουλουδιών» και ιδιοφυή τρελού που ουδέποτε θέλησε να ενταχθεί στις νόρμες του «επαγγέλματος», ο Δημήτρης Αποστολάκης μοιάζει να εννοεί κάθε λέξη όταν λέει «όσο ζω εγώ δεν διαλυόμαστε». Ωστόσο η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Ωραίο ακούγεται π.χ. αυτό το «είμαστε η κολεκτίβα της παιδικής αφέλειας», αλλά με τι μέσα βγαίνει ένας νέος δίσκος (κυρίως στις μέρες μας που ουσιαστικά έχει διαλυθεί η δισκογραφία). Η απάντηση σχεδόν αυτονόητη. Τον χρηματοδότησαν μόνοι τους και τη διανομή ανέλαβε μια συγκεκριμένη εταιρεία. Από κει και πέρα τα πράγματα τραβούν τον δρόμο τους όπως πάντα. Το κοινό τους στηρίζει εδώ και 25 χρόνια ίσως γιατί αναγνωρίζει την «προφητικότητα» των τραγουδιών τους. «Γιατί αυτά που συμβαίνουν σήμερα υπάρχουν στα τραγούδια μας. Ο κόσμος το έχει εκτιμήσει αυτό. Το αναγνωρίζει». Ρίλκε, Μποντλέρ, Λόρκα… στο «Πέρα από τα σύνορα», σαν απάντηση στην τωρινή κρίση;
Σίγουρα είναι μια πρόταση που δεν χαϊδεύει αυτιά, λέει ο Αποστολάκης, όμως θα είχε νόημα αλλιώς; Aν το τραγούδι δεν εκφράζει κάτι πέρα απ’ αυτό, αν δεν έχει ένα κοινωνικό αίτημα που το γεννάει, τότε είναι ανόητο. Περιττό. Τα γεγονότα γεννούν τα τραγούδια λέει. «Τα γεγονότα είναι αδυσώπητα, σε τραβούν όπως η λάμπα τα έντομα. Ένας δίσκος είναι μια κατάσταση υψηλής θητείας και κατάθεσης. Μια δύσκολη δουλειά».
Όχι δεν τίθεται ποτέ θέμα του στιλ «τώρα πρέπει να κάνω ένα νέο δίσκο», δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση. «Οι δίσκοι είναι σαν φάροι που σηματοδοτούν τις αλλαγές μέσα μας» λέει. «Και δεν κάνουμε τίποτα άλλο απ’ αυτό που κάνει ένας σκηνοθέτης σε μια παράσταση στο θέατρο, ή σε μια ταινία στον κινηματογράφο. Πρώτα φτιάχνεται το πλαίσιο, το υπόβαθρο όπου πάνω θα κτίσεις και πάνω κει μπαίνουν οι ήχοι, οι λέξεις, τα συναισθήματα, τα οράματά σου...».
Στο «Πέρα απ’ τα σύνορα» η στιβαρή φωνή του Ψαραντώνη δίνει ειδική βαρύτητα στους στίχους που έχει γράψει ο ίδιος ο Αποστολάκης, αλλά και σε ποιητές όπως ο Μπόρχες, ο Μπωντλέρ, ο Πούσκιν κ.ά. περνώντας μέσα από σταυροδρόμια ήχων και ρυθμών, από το μπλουζ στην πεντοζάλη κι από κει στο φλαμένκο (μέσα από στίχους του Λόρκα) και πάει λέγοντας. Ένας αντισυμβατικός δίσκος που φαίνεται να διψάει να βρει νέα σταυροδρόμια για να τα εντάξει στο δικό του δρόμο…
Η κρίση, λοιπόν, γεννάει έμπνευση, δίνει ερεθίσματα…
«Η κρίση επαναπροσδιορίζει το αναγκαίο. Μας κάνει να πετάξουμε στα σκουπίδια αυτό που νομίζαμε χρυσάφι. Kαιρός δεν ήταν να δούμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη χωρίς φτιασίδια;» Παίζουν και τραγουδούν: Κλέων Αντωνίου, Δήμητρης Αποστολάκης, Δημήτρης Ζαχαριουδάκης, Τάκης Κανέλλος, Μαρία Κώτη, Λευτέρης Μαντζιούκας, Μιχάλης Νικόπουλος, Γιώργος Παλαμιώτης.

31 Ιανουαρίου, 6 Φεβρουαρίου 2015. Ώρα έναρξης: 22:30. Είσοδος στο μπαρ: 12€ με μπύρα ή κρασί, Ποτό στο τραπέζι: 20 €.

tospirto.net

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ