Πονοκέφαλος: Μπορεί τα αίτια να είναι ψυχολογικά;

12 Φεβρουαρίου 2015

Ο Πονοκέφαλος αποτελεί ένα κλασικέ ψυχοσωματικό σύμπτωμα που ταλαιπωρεί ένα στους πέντε ανθρώπους σήμερα. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το 50-75% των ατόμων ηλικίας 18-65 ετών έχει βιώσει ένα σημαντικό επεισόδιο πονοκεφάλου τον τελευταίο χρόνο. Διαρκεί από λίγα λεπτά έως ώρες ή μέρες, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις προκαλεί ναυτία, απώλεια της δυνατότητας συγκέντρωσης ή προσωρινή απώλεια της συνείδησης.

Από τη συνεργάτιδά μας  Δρ. Μυρσίνη Κωστοπούλου Κλινική Ψυχολόγο-Ψυχοθεραπεύτρια

Αν και οι ιατρικές ερμηνείες εντοπίζουν τις ρίζες του σε σωματικά-βιολογικά αίτια (π.χ., κινητικές διαταραχές, κρανιακούς τραυματισμούς, προβλήματα στην όραση, χρήση αντισυλληπτικών χαπιών), ωστόσο μια σειρά ψυχολογικών μηχανισμών διατηρεί τα συμπτώματα στο χρόνο. Η επίμονη ανησυχία του ατόμου θεωρείται κλασικός παράγοντας προδιάθεσης και εκδηλώνεται με σκεψεις βασανιστικές, απειλητικές και καταστροφικές για τα καθημερινά προβλήματα της ζωής που δημιουργούν δυσφορία, δυσθυμία και άγχος.

Οι δυσεπίλυτες ανησυχίες του ατόμου συσσωρεύονται μέσα του μέχρι ενός σημείου ψυχικού «κορεσμού» στο οποίο πυροδοτείται ο πονοκέφαλος. Μπορεί επίσης να εεκλυθεί και όταν το άτομο βρίσκεται ή προσπαθεί να υπεισέλθει σε κατάσταση χαλάρωσης. Μια ερμηνεία είναι ότι τα άτομα με συχνούς πονοκεφάλους εμποδίζουν τον εαυτό τους να χαλααρώσει στην καθημερινότητα τους.

Η έναρξη του πονοκεφάλου δημιουργεί στη συνέχεια ένα δεύτερο φαύλο κύκλο ανάμεσα στη σφαίρα της σκέψης του ατόμου και στις ψυχοσωματικές του εκφράσεις μέσω μιας μόνιμης κατάστασης υπερέντασης: Οι αλυσιδωτές καθημερινές αρνητικές σκέψεις βομβαρδίζουν το άτομο άτομο, όπως π.χ. «Οι πονοκέφαλοι με ελέγχουν πλήρως, δεν μπορώ να κάνω τίποτα για να τους σταματήσω», «Η ζωή μου καταστρέφεται, θα χάσω τη δουλειά μου», από στιγμή σε στιγμή θα πάθω εγκεφαλικό».

Όσο πιο ακραίες και καταστροφικές είναι αυτές οι σκέψεις τόσο πιο έντονα είναι και τα συμπτώματα του πονοκεφάλου. Η παρερμηνεία των συμπτωμάτων του πονοκεφάλου συχνά οδηγεί το άτομο σε αλλεπάλληλες επισκέψεις σε γιατρούς, προκειμένου να λάβει διαβεβαίωση ώστε να κατευνάσει τις φοβίες και τις ανησυχίες του (π.χ., ελπίδα ότι ο πόνος θα έχει τέλος ή καθησυχασμό ότι δεν πάσχει από μια παθολογική ασθένεια). Παράλληλα η ψυχοσωματική υπερένταση και η υπερδιέγερση που συχνά συνοδεύουν τους επαναλαμβανόμενους πονοκέφαλου: εμποδίζουν το άτομο να ηρεμήσει, κάτι που θα ήταν βοηθητικό για την απαλλαγή του από τα συμπτώματα.

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα στο βιβλίο της Δρ. Μυρσίνης Κωστοπούλου "Μιλώντας για εμάς και τα προβλήματά μας" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ