Πως είναι σήμερα ο Γιώργος Μαρίνος;Ο γάμος του,η ομοφυλοφιλία και το γηροκομείο

27 Φεβρουαρίου 2015

Γεννήθηκε στις 18 Ιουνίου του 1939, στο Βοτανικό. Οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν μόλις ενός έτους και μεγάλωσε με τη μητέρα του Βασιλική. Ο πατέρας του Αλέξανδρος έλειπε από την παιδική του ηλικία, καθώς ήταν εξόριστος στη Μακρόνησο. Τον είδε για πρώτη φορά όταν ήταν 12 χρόνων.

Ο Γιώργος Μαρίνος σε νεαρή ηλικία Οι γονείς του ήθελαν να γίνει πολιτικός μηχανικός ή αρχιτέκτονας όπως ήταν ο πατέρας του, άλλωστε είχε κλίση στα μαθηματικά. Εκείνος όμως, ανήλικος ακόμη, έδωσε κρυφά εξετάσεις στη σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Το 1962, δευτεροετής στο Εθνικό, έπαιξε στην «Οδό Ονείρων» του Μάνου Χατζιδάκι, μαζί με τον Δημήτρη Χορν, τη Ρένα Βλαχοπούλου, τη Μάρω Κοντού και άλλους καταξιωμένους καλλιτέχνες.

Ερμήνευσε το τραγούδι «Κάθε Κήπος» και η φωνή του γοήτευσε το κοινό. Από τότε ξεκινά την πετυχημένη του καριέρα στο θέατρο, αλλά και τις μπουάτ της εποχής. Συνδυάζοντας την υποκριτική και το τραγούδι, παρουσίασε για πρώτη φορά στην Ελλάδα ένα διαφορετικό είδος διασκέδασης που αποτελούνταν από πρόζα, σάτιρα , χορό και τραγούδι. Ουρές σχηματίζονταν κάθε βράδυ στην Πλάκα, στη «Μέδουσα», όπου εμφανιζόταν για σχεδόν 20 χρόνια. (1973- 1992).

Η ομοφυλοφιλία  και ο μεγάλος του έρωτας

Ο Γιώργος Μαρίνος δεν ήταν πρωτοπόρος μόνο σαν καλλιτέχνης, αλλά και σαν άνθρωπος. Ήταν  ο πρώτος επώνυμος που βγήκε και μίλησε ανοιχτά για τις ερωτικές του προτιμήσεις στα μέσα του ΄60, σε μια ιδιαιτέρως συντηρητική Ελλάδα. Με το ίδιο θάρρος είχε αποκαλύψει και στους γονείς του στα δεκαέξι του χρόνια πως είναι ομοφυλόφιλος. Παρόλα αυτά ο μεγάλος έρωτας της ζωής του ήταν η ηθοποιός Κατιάνα  Μπαλανίκα. Ήταν σύντροφοι για τέσσερα χρόνια  στα τέλη του ΄60. Όπως έχει πει δεν θέλησε να προχωρήσει σε γάμο και να κάνει παιδιά, γιατί θεωρούσε πως  θα ήταν άδικο για το παιδί του να υποστεί το «αμαρτωλό» παρελθόν του. Παρόλα αυτά οι δρόμοι τους δεν χώρισαν, ούτε επαγγελματικά, ούτε φιλικά. Συνεργάστηκαν για χρόνια στη «Μέδουσα» και η φιλία τους παραμένει ζωντανή μέχρι σήμερα. 

Στην προσωπική του ζωή ήταν ιδιαίτερα μοναχικός. Τα δύο του πάθη ήταν πάντα η αστρολογία και τα σκυλιά του. Πριν από μερικά χρόνια αποχώρησε από τα καλλιτεχνικά δρώμενα και απομονώθηκε στο σπίτι του στο Νέο Βουτζά, μια περιοχή κοντά στη Ραφήνα. Το τηλέφωνο του σταμάτησε να χτυπά και να δέχεται προτάσεις, ενώ ο ίδιος βυθιζόταν όλο και πιο βαθιά στη μοναξιά και την κατάθλιψη. Μετά την περιπέτεια της υγείας του και το σοκ που υπέστη από τη ληστεία που έγινε πριν από δύο χρόνια στην κατοικία του, αποφάσισε να το πουλήσει και να μείνει στο κέντρο. Συγχρόνως σταμάτησε να γράφει και την αυτοβιογραφία του, που με τόσο ενθουσιασμό είχε ξεκινήσει πριν από λίγο καιρό.


Στο περιοδικό People παραχώρησε συνέντευξη η Άννα Φόνσου και, μεταξύ άλλων, μίλησε για τον Γιώργο Μαρίνο, ο οποίος φιλοξενήθηκε για ένα διάστημα στο Σπίτι του Ηθοποιού.

Ο Γιώργος δεν ξέμεινε από χρήματα

«Γράφτηκαν πολλά που δεν ισχύουν. Ο Γιώργος δεν ξέμεινε από χρήματα. Γι’ αυτό, όταν χρειάστηκε, πήγε σε ιδιωτικό νοσοκομείο, στην πρώτη θέση. Το πρόβλημα ήταν και είναι διαφορετικό: Η μοναξιά. Κάνοντας απολογισμό της ζωής του, είδε ότι πολλοί τον εκμεταλλεύτηκαν. Αυτό του στοίχισε πολύ». Η ηθοποιός ομολογεί πως δεν ήταν φίλη με τον Μαρίνο πριν από την περιπέτεια με την υγεία του. «Ούτε που γνωριζόμασταν. Μάλιστα, στην αρχή μιλήσαμε στον πληθυντικό. Εγώ τον πλησίασα γιατί θέλησα να του συμπαρασταθώ. Έμεινε δύο μήνες στο Σπίτι και είχε την ευκαιρία να βάλει τις σκέψεις του σε τάξη. Μετά πήγε σε έναν υπερπολυτελή οίκο ευγηρίας και έμεινε ένα διάστημα γιατί είχε ανάγκη από ψυχολόγο».

Ποια είναι σήμερα η κατάσταση του ηθοποιού;

Όπως εξηγεί η Άννα Φόνσου, «ζει σε ένα ωραίο σπίτι και τον φροντίζει μια κυρία. Έχει κάνει τις επιλογές του για το ποια άτομα θα συναντάει και ποια όχι. Κι έχει αυτό το δικαίωμα. Είναι σε πολύ καλή κατάσταση. Εμείς μιλάμε συχνά. Θέλω, μάλιστα, να τον ευχαριστήσω και μέσω του People, γιατί μου έστειλε όλα τα ρούχα που φορούσε στις πίστες και στο θέατρο για να τα τοποθετήσουμε στο βεστιάριο που φτιάχνουμε στο Σπίτι. Φυσικά θα τα βάλουμε σε εξέχουσα θέση».

 

Τελικά, όταν σβήνουν τα φώτα, είναι δύσκολη η ζωή για έναν καλλιτέχνη;

«Η "αρρώστια" των ηθοποιών είναι η μοναξιά, που οδηγεί στην κατάθλιψη. Για τους περισσότερους είναι τρομερό να μην τους ζητούν πια για δουλειά και να τους "σκοτώνουν" όπως τα άλογα όταν γερνάνε ή αρρωσταίνουν. Οι θιασάρχες, το Εθνικό, θα μπορούσαν να δίνουν έστω και ρολάκια σε αυτούς τους ηθοποιούς, που δεν υπήρξαν όλοι πρωταγωνιστές», τονίζει.

Θεωρεί πως υπάρχει ηλικία που πρέπει να αποχωρεί ένας ηθοποιός από τη σκηνή; «Νομίζω ότι το καταλαβαίνει κανείς από μόνος του. Εγώ το αντιμετωπίζω ψύχραιμα όλο αυτό. Όταν δεν θα μπορώ να αποστηθίσω με ευκολία τα λόγια μου ή να ακολουθήσω τις οδηγίες του σκηνοθέτη, θα αποχωρήσω, όση ζήτηση κι αν έχω. Είναι πολύ σκληρό να ακούς νέους ηθοποιούς να λένε για τους παλιότερους "πότε θα μάθει τα λόγια του; Θα μας κρεμάσει στην παράσταση!"».

 






ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Φράντς Κάφκα
Η Σκέψη της ημέρας
9:10 Φράντς Κάφκα