Άπιστη γυναίκα: Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά της

3 Μαρτίου 2015

Πότε γίνεται μια γυναίκα άπιστη;


Παραδόξως, η εικόνα της γυναίκας είναι συνυφασμένη με δυο αντίθετα μεταξύ τους στερεότυπα. Το στερεότυπο της πίστης συντρόφου όπως η Πηνελόπη, της γυναίκας που είναι αφοσιωμενη αιώνια στον άντρα της και αγόγγυστα υπομένει τις όποιες στερήσεις ή κακουχίες που οι περιστάσεις ή ο ίδιος ο άντρας θα της επιβάλουν.

Από την άλλη, το στερεότυπο της άπιστης γυναίκας (ως άστατου θηλυκού, ικανού να καταστρέψει με την απιστώ της τον άντρα). Κανένα από αυτά βέβαια δεν αρκεί για να εξηγήσει το γυναικείο ψυχισμό και τη σχέση του με το πολύπλοκο θέμα της απιστίας.

Πότε, αλήθεια, μια γυναίκα γίνεται άπιστη στον άντρα ή στον ερωτικό της σύντροφο; Οταν τον έχει βαρεθεί; Όταν τον θέλει πάρα πολύ και φοβάται ασυνείδητα μήπως αυτός την εγκαταλείψει και προλαβαίνει εκείνη να τον εγκαταλείψει πρώτα, έστω συμβολικά; Όταν θέλει να επιβεβαιώσει τη σεξουαλική της ταυτότητα ή τη γυναικεία της αυταρέσκεια;

Όταν ο σύζυγος έχει πάψει να την προσέχει, είναι σαν να μην υπάρχει γι’ αυτόν ή έτσι τουλάχιστον το αντιλαμβάνεται εκείνη και έχει ανάγκη κάποιος άλλος να της πει «Ναι, σε ποθώ και άρα υπάρχεις». Απιστία σαν αντίδοτο σε μια λανθάνουσα ή ορατή κατάθλιψη ;

Εδώ η παρανομία αποσπά τη γυναίκα από τη θλίψη της. Όταν η ισοπεδωμένη καθημερινότητα χρειάζεται να διανθιστεί μέσα από μια έστω κατασκευασμένη ένταση; Όταν θέλεις να επισπεύσεις το τέλος μιας καταδικασμένης σχέσης ή όταν, αντίθετα, θέλεις να συντηρήσεις αυτή τη συμβατική σχέση μέσα απ την απιστία; Πολλά και αντιφατικά τα κίνητρα.

Ποια είναι τα συναισθήματα που γεννά η απιστία στη γυναίκα;

Η γυναίκα μπορεί να νιώσει ενοχή από την παρανομία ή κρυφή ευχαρίστηση και ηδονή μέσα από αυτή. Στιγματισμένη αλλά και δικαιωμένη σε περίπτωση που νιώθει ματαιωμένη, στερημένη ή κακοποιημένη από τον άντρα της. Υπερήφανη αλλά και ταπεινωμένη μαζί. Νικήτρια και ηττημένη. Παράδοξα ζωντανή και σε εγρήγορση αλλά και θλιμμένη και μελαγχολική. Πολλά και αντιφατικά τα συναισθήματα. Ποιον προδίδει η γυναίκα που απιστεί; Προδίδει το σύζυγο της μο-νο; Ή και έναν ολόκληρο τρόπο με τον οποίο μεγάλωσε; Τις συμβατικές αξίες ενός κοινωνικού συστήματος με τις οποίες μεγάλωσε; Προδίδει τα παιδιά της, αν έχει; Και την εικόνα της καλής μητέρας; Την ίδια της τη μητέρα ή και τον πατέρα της και τις προσδοκίες που ενδεχομένως αυτά τα πρόσωπα είχαν από την ίδια, όπως, π.χ., την προσδοκία μιας άξιας, αφο-σιωμένης στην οικογένεια γυναίκας^Ή επαναλαμβάνει αντίστοιχες προδοσίες που έζησε το πρώιμο οικογενειακό της περιβάλλον; Εντέλει, η γυναικεία απιστία μάς φανερώνει τις αντιφάσεις της ψυχής μας με την ατομική μας ιστορία αλλά και με το κοινωνικό πλαίσιο στο οποίο καλούμαστε να ζήσουμε μια ζωή καθόλου εύκολη, ιδιαίτερα στην παρούσα συγκυρία.

Από τη Δρ. Μυρσίνη Κωστοπούλου Κλινική Ψυχολόγο-Ψυχοθεραπεύτρια. 

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα στο βιβλίο της Δρ. Μυρσίνης Κωστοπούλου "Μιλώντας για εμάς και τα προβλήματά μας" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη.


ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ