Η πιο κρίσιμη ηλικία να γίνεις αλκοολικός είναι...

3 Μαρτίου 2015

 

0 αλκοολισμός είναι μια εξαιρετικά σοβαρή και χρόνια ασθένεια που παίρνει τις διαστάσεις ενός ραγδαία αυξανόμενου φαινομένου. Μια αλληλεπίδραση ψυχολογικών, περιβαλλοντικών και γενετικών παραγόντων ενοχοποιείται για την εκδήλωση του αλκοολισμού. Χαρακτηριστικά συμπτώματα περιλαμβάνουν τη συστηματική και παρατεταμένη χρήση αλκοόλ, τη σταδιακή ανοχή στο αλκοόλ και την αναπόφευκτη αναζήτηση περισσότερης ποσότητας με την πάροδο του χρόνου. Η οργανική εξάρτηση από το οιλκοόλ και η εκδήλωση στερητικών συμπτωμάτων με τη διακοπή της χρήσης (εφίδρωση, τρέμουλο, αϋπνία, ναυτία, ψυχοκινητική ανησυχία, άγχος, παροδικές ψευδαισθήσεις κ.ά.) είναι συμπτώματα του αλκοολισμού.

Ο αλκοολικός ασθενής συχνά πίνει για να ανακουφιστεί ή να αποφύγει τα παραπάνω συμπτώματα, ενώ αναλώνει πολύ χρόνο για να αποκτήσει και να καταναλώσει ποτά. Το αλκοολικό άτομο εκδηλώνει αυτοκαταστροφικότητα η οποία παγιώνεται με την πάροδο του χρόνου, όπως και μια νοσηρή άρνηση απέναντι στο πρόβλημά του. Συνεχίζει να πίνει παρ’ όλα τα ψυχολογικά και σωματικά προβλήματα που προκύπτουν. Η σταδιακή κατάρρευση της προσωπικής, κοινωνικής και επαγγελματικής ζωής του αλκοολικού ασθενή είναι αναπόφευκτη, όπως και ο «εξαναγκασμός» του σε μια διά βίου μοναχικότητα. Ο αλκοολισμός «παραλύει» τη δυνατότητα του ατόμου να ζει φυσιολογικά και η βαρύτητα της χρήσης χειροτερεύει με την πάροδο του χρόνου.

Επιδημιολογικά δεδομένα φανερώνουν ότι ένας άντρας έχει πέντε φορές περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξει εξάρτηση από το αλκοόλ σε σχέση με μια γυναίκα. Η πιο ευάλωτη ηλικία στην εμφάνιση του προβλήματος είναι η περίοδος των 20-30 ετών. Η εξάρτηση από το αλκοόλ ακολουθεί χρόνια πορεία, με εναλλασσόμενη ένταση των συμπτωμάτων και συχνές υποτροπές, ενώ πρόκειται για μια πάθηση που εμφανίζεται τέσσερις φορές συχνότερα σε άτομα της ίδιας οικογένειας, γεγονός που αναδεικνύει πιθανούς γενετικούς παράγοντες προδιάθεσης.

Ποιες είναι οι ψυχικές επιπτώσεις του αλκοολισμού και πώς μπορεί ένα άτομο να θεραπευτεί από αυτόν;

Οι αλκοολικοί ασθενείς, βιώνοντας την κατάρρευση της ποιότητας και της λειτουργικότητας της καθημερινότητάς τους, καταλήγουν να νιώθουν άγχος, θλίψη, ντροπή, να έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση, ενώ ενδέχεται να γίνουν επιθετικοί τόσο απέναντι στον εαυτό τους όσο και απέναντι στους άλλους. Ένας φαύλος κύκλος δημιουργείται ανάμεσα στις παρενέργειες αυτές και την εκ νέου καταφυγή στο αλκοόλ. Η εξάρτηση από το αλκοόλ όχι μόνο αλλοιώνει τον ψυχικό κόσμο του ασθενή, αλλά επίσης εντείνει το αδιέξοδο που βιώνει.

Το «παυσίπονο» του αλκοολικού μεταμορφώνεται στο χειρότερο εχθρό του. Απατηλή και εν δυνάμει επικίνδυνη για τη θεραπεία του αλκοολισμού είναι η πίστη ότι «ο χρόνος τα πάντα θεραπεύει». Ο αλκοολισμός χρήζει απαραιτήτους έγκαιρης και εξειδικευ-μένης θεραπείας η οποία βασίζεται σε έναν και μοναδικό στόχο: Την πλήρη αποχή από το αλκοόλ. Τα εντατικά εξωνοσοκομειακά θεραπευτικά προγράμματα που συνδυάζουν τη φαρμακευτική αγωγή με την ατομική ή την ομαδική ψυχοθεραπεία. 

Από τη Δρ. Μυρσίνη Κωστοπούλου Κλινική Ψυχολόγο-Ψυχοθεραπεύτρια. 

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα στο βιβλίο της Δρ. Μυρσίνης Κωστοπούλου "Μιλώντας για εμάς και τα προβλήματά μας" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ