Πώς πρέπει να φέρεσαι στο παιδί του συντρόφου σου

30 Μαρτίου 2015

Η αύξηση του αριθμού των διαζυγίων έχει αλλάξει την παραδοσιακή μορφή της οικογένειας και πλέον παρατηρούνται πολλές περιπτώσεις όπου παιδιά μεγαλώνουν με τους συντρόφους των γονιών τους. Πιο συγκεκριμένα, είναι σύνηθες ένας γονιός έχοντας ή όχι την κηδεμονία των παιδιών του να έχει παντρευτεί ή να συζεί με νέο σύντροφο και αυτό οδηγεί σε μια σειρά από προκλήσεις τόσο για τα παιδιά όσο και για τους γονείς και τους συντρόφους τους.

Από την επιστημονική ομάδα του Χαμόγελου του Παιδιού 


Στα παραμύθια, οι σύντροφοι των γονιών παρουσιάζονται μέσα από το πέπλο της  «κακιάς μητριάς», όπως συμβαίνει στις γνωστές ιστορίες της Σταχτοπούτας και της Χιονάτης ή του «σκληρού πατριού», όπως στην ιστορία Ντέιβιντ Κόπερφιλντ του Ντίκενς. Το συγκεκριμένο μοτίβο εξυπηρετεί την ανάγκη των παιδιών να εξιδανικεύσουν τη βιολογική τους μαμά αλλά δεν απεικονίζει το κομμάτι της πραγματικότητας όπου όλοι οι έταιροι του νέου οικογενειακού σχήματος (γονέας, σύντροφος, παιδιά) προσπαθούν να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα και σε προκλήσεις, όπως οι παρακάτω, που συνεπάγεται η κοινή ζωή τους.


Ποιος είναι πιο σημαντικός για σένα; Στην αρχή ο ρόλος που αποδίδεται στον σύντροφο είναι του ανθρώπου που δεν μοιράζεται κοινές εμπειρίες και αναμνήσεις μαζί τους. Έτσι, τα παιδιά απευθύνονται στον γονιό τους κάθε φορά που ανακύπτει ένα πρόβλημα. Είναι σημαντικό κάποιος να είναι προετοιμασμένος ότι μπορεί να συμβούν τέτοιες καταστάσεις ώστε να μην μπαίνει στη διαδικασία λανθασμένων αποδόσεων και ερωτήσεων του τύπου «ποιος έρχεται πρώτος εγώ ή τα παιδιά;».  Αντί για αυτό, το ζευγάρι μπορεί να συμφωνήσει και να διευκολύνει τη μετάβαση στη νέα πραγματικότητα δημιουργώντας ευκαιρίες όπου ο γονιός να περνάει χρόνο μόνος του με τα παιδιά.


Νοιώθω ότι χάνω τον γονιό μου! Για τα παιδιά, το διαζύγιο και ακόμα περισσότερο η ένωση του γονέα με έναν νέο σύντροφο σηματοδοτεί την αίσθηση της απώλειας του γονέα καθώς και του παλιού τρόπου ζωής, την απώλεια της κοινωνικής του θέσης («παιδί χωρισμένων γονιών»), της ασφάλειας και της σταθερότητας. Η προσοχή του γονιού επιμερίζεται πια και σε έναν άλλο άνθρωπο και δεν στρέφεται μόνο σε εκείνο. Επιπλέον, πολλά παιδιά που έχουν καλή σχέση με τον άλλο γονιό τους αισθάνονται ότι αν συνδεθούν με τον νέο σύντροφο θα προδώσουν τον βιολογικό γονιό και έτσι κρατούν ακόμα μεγαλύτερες αποστάσεις.


Όπως ο γονιός χρειάζεται χρόνο μόνος του με τα παιδιά έτσι και ο σύντροφος θα πρέπει να αφιερώσει χρόνο αποκλειστικά στα παιδιά ώστε από κοινού να βρουν ευχάριστες ασχολίες που θα τους φέρουν πιο κοντά. Προς αυτή την κατεύθυνση θα βοηθούσε μια ειλικρινής συζήτηση με τα παιδιά όπου θα τίθενται ζητήματα όπως ότι ο σύντροφός δεν αντικαθιστά την ξεχωριστή θέση που θα έχει για πάντα ο γονιός στη ζωή των παιδιών αλλά παρόλα αυτά μπορούν να του δώσουν την ευκαιρία να τον γνωρίσουν.


Θέματα κανόνων και διαπαιδαγώγησης 
Οι κανόνες που χρειάζεται να τηρούν τα παιδιά είναι από τα πρώτα θέματα που απασχολούν το νέο ζευγάρι και λόγω αυτού προκύπτουν αντιπαραθέσεις στην καθημερινή τους ζωή με τα παιδιά.


Ο γονιός είναι αυτός που χρειάζεται να διατηρήσει τον ρόλο του ανθρώπου που επιβάλει την πειθαρχία και που επικοινωνεί με τον άλλο γονιό όταν προκύπτουν πιο σημαντικά θέματα.  Σίγουρο είναι ότι η διαπραγμάτευση με το παιδί και η συμφωνία τήρησης κάποιων βασικών και σταθερών κανόνων θα βοηθήσει στη μείωση των εντάσεων.


Ο χρόνος, οι ρεαλιστικές προσδοκίες, η γνώση των προκλήσεων και η συνεχής  προσπάθεια είναι οι παράγοντες που θα συντελέσουν ώστε όλοι να βρουν τις ισορροπίες τους στη νέα καθημερινότητά τους. 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ