Τα χαρακτηριστικά των ευαίσθητων ανθρώπων

31 Μαρτίου 2015

Η ΠΑΓΙΔΑ ΤΗΣ ΕΥΑΛΩΤΟΤΗΤΑΣ 

Κατακλύζεστε συχνά από το άγχος και τη σκέψη ότι θα σας πλήξει η καταστροφή και δεν θα μπορέσετε να την αντιμετωπίσετε. Υπάρχουν 4 κατηγορίες ευαλωτότητας, ανάλογα με το που ανήκει η παγίδα σας: 1) υγεία και ασθένεια, 2) κίνδυνος, 3) φτώχεια, 4) απώλεια ελέγχου.

Kείμενο των Jeffrey Young και Janet Klosko,

Επιστημονική επιμέλεια κειμένου, ψυχίατρος- ψυχοθεραπευτής, Δρ Γρηγόρης Σίμος. 

 

Αν ανήκετε στην πρώτη κατηγορία της υγείας και της ασθένειας, τότε μάλλον αναζητάτε διαρκώς σωματικά συμπτώματα που να προμηνύουν κάποιο πιθανό πρόβλημα. Ανησυχείτε ότι κάτι σοβαρά ιατρικό σας συμβαίνει, αν και οι γιατροί σας διαβεβαιώνουν για το αντίθετο.

Όσον αφορά την παγίδα ευαλωτότητας στον κίνδυνο, φαίνεται να ανησυχείτε υπερβολικά τόσο για τη δική σας ασφάλεια όσο και των αγαπημένων σας προσώπων. Φοβάστε τις φυσικές καταστροφές (σεισμοί, πλημμύρες), καθώς και τα αυτοκινητιστικά και αεροπορικά δυστυχήματα, παρόλο των λογικών πιθανοτήτων.

Η ευαλωτότητα ως προς τη φτώχεια αφορά κυρίως ανθρώπους που έζησαν την παιδική τους ηλικία σε εμπόλεμες, κατοχικές και οικονομικά δυσμενείς καταστάσεις της χώρας τους και της οικογένειάς τους. Αποταμιεύετε ακόμα και ευτελή ποσά και παρόλο την οικονομική άνεση που διαθέτετε, ανησυχείτε υπερβολικά ακόμα και για μικροέξοδα, φοβούμενοι/ες την απόλυτη οικονομική σας καταστροφή. Αν χάσετε τα χρήματά σας, τότε είστε έρμαιο της οποιαδήποτε καταστροφής σας έρθει!

Τέλος, η απώλεια ελέγχου αφορά εκείνα τα άτομα που έχουν ένα καταστροφολογικό τρόπο σκέψης και ίσως εκδηλώνουν πολλές προσβολές πανικού. Αν και εσείς ανήκετε εδώ, τότε σίγουρα θα ξέρετε ότι ο φόβος σας είναι μήπως πάθετε νευρικό κλονισμό, λιποθυμήσετε, τρελαθείτε ή χάσετε τον έλεγχο. Σκέφτεστε ότι μπορεί να σας συμβεί το χειρότερο και νιώθετε τόσο αδύναμη/ος που δεν μπορείτε να ατιμετωπίσετε την πραγματικότητα.

Και για τις τέσσερις περιπτώσεις, η παιδική ηλικία έχει να μας δώσει μια καλή εξήγηση. Ένας από τους γονείς σας μπορεί να είχε την ίδια παγίδα ή ήταν υπερπροστατευτικός και σας προειδοποιούσε συχνά για συγκεκριμένους κινδύνους. Από την άλλη πλευρά, μπορεί και να μη σας προστάτευαν αρκετά και έτσι να νιώθατε ευάλωτος/η. Επιπλέον, εάν εσείς ή κάποιος από τους γονείς σας πέρασε μια τραυματική εμπειρία, είναι πολύ πιθανό να σας στιγμάτισε με αυτόν τον τρόπο. 

Αν θέλετε να κάνετε ένα βήμα προς την αντιμετώπιση αυτών των φόβων, κάντε μια πρώτη καταγραφή τους , αξιολογήστε τους και βάλτε τους σε μια ιεραρχική κλίμακα.

Ζητήστε βοήθεια από αγαπημένα σας πρόσωπα και εξετάστε μαζί την πιθανότητα να συμβούν όλα αυτά που φοβάστε. Θα δείτε σταδιακά ότι δεν και τόσο εύκολο να συμβούν. Εξασκηθείτε σε τεχνικές χαλάρωσης, αντιμετωπίστε τον κάθε φόβο και ανταμείψτε κάθε φορά τον εαυτό σας.

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ