5 παραστάσεις που πρέπει να προλάβετε πριν το Πάσχα

2 Απριλίου 2015

Την Κυριακή των Βαΐων είθισται οι περισσότερες παραστάσεις της σεζόν να κάνουν τον κύκλο τους. Οι επιλογές που υπήρξαν φέτος ήταν πολλές και ειδικά το τελευταίο τρίμηνο το επίπεδο ήταν ανεβασμένο, ας δούμε λοιπόν 5 παραστάσεις που καλό θα ήταν να προνοήσετε να τις δείτε προτού ρίξουν αυλαία.


«Παράσιτα» της Βίβιεν Φράντσμαν

Τι: H Πινκ αγαπάει τη Ρόλλυ και η Ρόλλυ αγαπάει την Πινκ. Είναι αδελφές, που μοιράζονται το ίδιο τραυματικό παρελθόν και το ίδιο ζοφερό παρόν: ναρκωτικά, φτώχεια, έλλειψη εκπαίδευσης, βία, κακοποίηση, φυλακή, κοινωνικό περιθώριο. Η μία θέλει να ξεφύγει. Όμως η άλλη την χρειάζεται κοντά της.

Πού: Στο Θέατρο του Νέου Κόσμου μέχρι 5 Απριλίου, Παρασκευή, παραστάσεις Σάββατο 21:15, Κυριακή 19:00.

Γιατί: Το έργο της Βίβιεν Φράντσμαν έτυχε μιας εξαιρετικής μεταφοράς από τον Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο που δικαίως αποτέλεσε την επιτυχία της σεζόν στο Θέατρο του Νέου Κόσμου. Μια παράσταση που διαφωτίζει τις ζωές των ανθρώπων που βρίσκονται στο περιθώριο, μα που πρωτίστως έχει στο επίκεντρο μια τοξική αλλά και σπαρακτική σχέση δύο αδελφών. Η Κόρα Καρβούνη και οι Ιωάννα Κολλιοπούλου παρέδωσαν δύο ερμηνείες που σε ταρακουνούν συθέμελα και αξίζουν μόνο θαυμασμό για τα ψυχικά φορτία που διαθέτουν για να μπαίνουν σε αυτό το κλίμα κάθε βράδυ.

 «Η Λίλα λέει» του Σιμώ


Τι: Ο Σιμώ, γεννιέται στη Γαλλία από άραβες γονείς και μεγαλώνει στο γκέτο ενός παρισινού προαστίου. Δεν έχει δουλειά, λεφτά, όνειρα. Καμμία ελπίδα και καμμία προοπτική. Ώσπου γνωρίζει τη Λίλα, ένα πανέμορφο πλάσμα με αγγελικό πρόσωπο αλλά γλώσσα τόσο χυδαία “που νόμιζες πως οι λέξεις θα πλήγωναν τα χείλη της». Κι όμως η Λίλα, λέει τα πιό ακραία πράγματα απλά, απαλά «σαν αναγγελίες πτήσεων που δε θα προσγειωθούν ποτέ». Κι αυτό την κάνει μοναδική. Μαζί της ο Σιμώ, βρίσκει επιτέλους νόημα στην άθλια ζωή του: γράφει μια ιστορία. Και η ιστορία αυτή, δεν είναι παρά όλα όσα του περιγράφει η Λίλα και τον τρελαίνουν: οι ερωτικές εμπειρίες της με άλλους άντρες, οι φαντασιώσεις της, η εμμονή της με το σεξ. Ο Σιμώ, όλο και πιό βαθιά ερωτευμένος, δε μπορεί να φανταστεί πόσο βίαια και αναπάντεχα θα τελειώσει η ιστορία του.

Πού: Στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν (Υπόγειο) μέχρι 7 Απριλίου, παραστάσεις Δευτέρα και Τρίτη στις  21:15.

Γιατί: Το πορνογραφικό κείμενο του Σιμώ μετατρέπεται κατά το ανέβασμά του στο Θέατρο Τέχνης σε μια ωδή στον αγνό έρωτα. Γιατί παρά την προκλητική γλώσσα και το ακατάλληλο για ανηλίκους περιεχόμενο, η συγκεκριμένη παράσταση είναι μόνο συναίσθημα. Η συν-σκηνοθεσία της Μαριάννας Κάλμπαρη και του Βασίλη Μαυρογεωργίου λειτουργεί στο επίπεδο που αφήνει ελεύθερους τους δύο πρωταγωνιστές. Και όσο κι αν η χημεία που έχουν βρει είναι εκρηκτική, η Λένα Δροσάκη είναι αυτή που απογειώνει το έργο κάνοντας ακόμη και τις χειρότερες λέξεις να μοιάζουν με τα πιο τρυφερά γλυκόλογα. Δεν υπάρχει κανείς να αμφισβητήσει τη βράβευσή της με την καρφίτσα της Μελίνα Μερκούρη.

 

«Μεγάλοι δρόμοι» της Λένας Κιτσοπούλου


Τι: Μια τρελή αναζήτηση στους δρόμους της Αθήνας, ένα δείπνο στα πρόθυρα της αλήθειας, ένα ζευγάρι παπούτσια στο χέρι, ο ήχος από το τουμπερλέκι, ένα τηλέφωνο που χτυπά, ένα αεροπορικό εισιτήριο που γράφει «σ’ αγαπώ», ένας σάκος γεμάτος γράμματα, το σπίτι στην Άνδρο, τα Μπριζολάκια του Τέλη, ο Γιάννης, η Άννα, ο Όμηρος, ο Αριστοτέλης.

Πού: Στο Θέατρο του Νέου Κόσμου μέχρι 5 Απριλίου, παραστάσεις Σάββατο 18:30 και Κυριακή 21:30.

Γιατί: Η νεοσύστατη ομάδα T.d.S. (Terre de semis) αποτέλεσε μια από τις ευχάριστες εκπλήξεις της φετινής σεζόν. Το ανέβασμα δύο διηγημάτων της Λένας Κιτσοπούλου έγινε ευκαιρία για την αποτύπωση των ανησυχιών μιας ολόκληρης γενιάς. Γιατί πίσω από τη γενικόλογη γενιά της κρίσης, υπάρχουν νέοι άνθρωποι που έχουν όνειρα, ερωτεύονται, απογοητεύονται, μα πάνω απ’ όλα έχουν δίψα για ζωή.

«Ρομαντισμός» του Χέρμαν Μπροχ


Τι: Ήταν, λοιπόν, ο Αδόλφος Χίτλερ ένας ρομαντικός; Μήπως, δηλαδή, η ενδογενής και ίσως αναπόδραστη αιτία της ανόδου του ναζισμού ήταν η ηθική και πνευματική αποσταθεροποίηση του 19ου αιώνα; Τέτοια ερωτήματα θα εγείρει η σκηνική μεταφορά της εμβληματικής μυθιστορηματικής τριλογίας του Hermann Broch, Οι υπνοβάτες (1932), αυτού του συγκλονιστικού χρονικού που χαρτογραφεί την τριακονταετία (1888-1918) κατά την οποία η Ευρώπη οδηγήθηκε από την παρακμή του ρομαντισμού στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και στον εναγκαλισμό του φασισμού. Λάτρης ενός θεάτρου του πυρετώδους λόγου και του ακραίου στοχασμού, ο νέος και ραγδαία ανερχόμενος σκηνοθέτης Θέμελης Γλυνάτσης, από τις πιο ξεχωριστές και ιδιαίτερες φωνές του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου, καταπιάνεται με τον πρώτο τόμο της τριλογίας του Μπροχ.

Πού: Στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών μέχρι 5 Απριλίου, παραστάσεις καθημερινά στις 21:00.

Γιατί: Μπορεί η μορφή αναλογίου που επέλεξε ο Θέμελης Γλυνάτσης ώστε να μεταφέρει επί σκηνής τον πρώτο τόμο από τους «Υπνοβάτες» του Μπροχ να μας κούρασε λίγο για τις 3 ώρες που διαρκεί η παράσταση, ωστόσο όσο τη σκεφτόμαστε τόσο πιο πολύ εκτιμάμε το όλο εγχείρημα. Σε εικαστικό επίπεδο το δημιούργημα του Γλυνάτση είναι χάρμα οφθαλμών και υπάρχουν κάποιες μαγικές στιγμές που έχουν εντυπωθεί στο μυαλό μας και θα αργήσουν να βγουν από εκεί. Δύσβατη εμπειρία, αλλά περιπετειώδης. Αξίζει να τη βιώσετε.

 

«Τα Γεγονότα» του Ντέηβιντ Γκρέηγκ


Τι: «Τα Γεγονότα» είναι ένα ολοκαίνουργιο έργο (2013) από τον διάσημο Σκωτσέζο θεατρικό συγγραφέα, Ντέηβιντ Γκρέηγκ (David Greig). Ο συγγραφέας δέχτηκε μία πρόσκληση για να μεταβεί στη Νορβηγία και να γράψει ένα έργο για τα τραγικά γεγονότα της 22ας Ιουλίου του 2011, όταν ο Άντερς Μπρέιβικ σκότωσε 79 άτομα, τα περισσότερα νεαρά παιδιά. Κατά την παραμονή του στο Όσλο, βρέθηκε τυχαία στην παράσταση μιας χορωδίας. Τότε κατάλαβε τι έργο ήθελε να γράψει: μπροστά του βρισκόταν η ακριβώς αντίθετη εικόνα από αυτή που τον στοίχειωνε τόσες μέρες. Μπροστά του, ανοίγονταν δυο δρόμοι, δυο επιλογές στην ανθρώπινη ζωή: η συνεργασία ή η διάλυση, η δημιουργία ή η σφαγή, η αρμονία ή το χάος. Και μπροστά του είχε μια ομάδα ανθρώπων που αποφάσισαν να είναι μαζί.

Πού: Στο θέατρο Μικρό Γκλόρια μέχρι 5 Απριλίου, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο 21:15 και Κυριακή 19:15.

Γιατί: Το βραβευμένο κείμενο του Ντέηβιντ Γκρέηγκ είναι σύγχρονο και τρομακτικά επίκαιρο, βγάζοντας το θεατή από τη ζώνη ασφαλείας του και με μια πρωτοφανή αμεσότητα τον καλεί να αναζητήσει τα αίτια κάθε μορφής βίας. Οι Θεοδώρα Τζήμου και Πάνος Βλάχος καταθέτουν δύο στιβαρές ερμηνείες που περισσότερο σκοπεύουν να καθοδηγήσουν το κοινό όντας μέσα σε αυτό παρά να δημιουργήσουν ένα διαχωρισμό. Πρωτότυπο εγχείρημα με έντονες ερευνητικές διαθέσεις που μπορούν να το δεις ως θέατρο μα ταυτόχρονα και ως πείραμα.

clickatlife

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ