Γάμος: Γνωρίζετε τι είναι "ο μήνας του διαβόλου";

7 Απριλίου 2015

Στην καθημερινή κλινική εργασία, νέοι άνθρωποι, που πρόκειται να παντρευτούν, εξιστορούν τις βασανιστικές προετοιμασίες για την τελετή του γάμου.Είναι πια σίγουρο, μέσα από την κλινική εμπει­ρία. ότι αν ο «μήνας του μέλιτος» δεν υφίσταται πια για όλα τα ζευγάρια και πολύ συχνά για οικονομι­κούς λόγους δεν διαρκεί ένα μήνα, όμως υφίσταται ο «μήνας του διαβόλου» που αυτός όμως διαρκεί πο­λύ περισσότερο. 

Γράφει ο ψυχοθεραπευτής Δημήτρης Καραγιάννης

Ως «μήνας του διαβόλου» ορίζεται το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί από την απόφαση μέχρι την πραγματοποίηση του γάμου. Το χρονικό αυτό διάστημα που αντιστοιχεί στην προετοιμασία των συντρόφων για τον γάμο, έχει ταυτιστεί αποκλει­στικά με τα διαδικαστικά της τελετής του γάμου και τα παρεπόμενα.

Το ζευγάρι, που αγαπιέται και αποφασίζει να συμπορευτεί, ξαφνικά ευρίσκεται μπροστά σε ένα κυκεώνα καταστάσεων που καλείται να αντιμετωπίσει. Οι νέοι σύντροφοι με αφορμή τον γάμο τους έχουν να αποφασίσουν για ένα πλήθος θεμάτων. Επιφα­νειακά μπορεί να φαίνονται ως ζητήματα τυπικής διεκπεραίωσης ή θέματα αισθητικής, αλλά στην πραγματικότητα εισάγουν τον τρόπο λήψης αποφάσεων του ζευγαριού.

Θεμελιώνουν το σύστημα αξιών τους. Επισημαίνουν τις διαφορετικότητες. Αναδεικνύουν τις προτεραιότητες. Απαιτούν λύσεις στην οικονομική διαχείριση. Θέτουν τον ρόλο των τρίτων στην κοινή τους ζωή. Όλα αυτά τα πολύ σημαντικά θέματα ζωής έχουν να επιτελεστούν σε πιεστικά χρονικά όρια, με οικονομικούς περιορισμούς, με αχαλίνωτες φαντα­σιώσεις εντυπωσιασμού που προκύπτουν από την καθημερινή προβολή lifestyle προτύπων και από τις προσδοκίες των πατρικών οικογενειών τους, που συ­νήθως δεν συγκλίνουν, αλλά που αντίθετα αποκλί­νουν και τείνουν να υπονομεύσουν την ενότητα του ζευγαριού.

Είναι τότε που το ζευγάρι, που δεν είναι υποψια­σμένο, παρασύρεται από τις καταστάσεις θεωρώ­ντας ότι τα πράγματα θα έπρεπε να συμβούν ονει­ρεμένα, αφού θέλουν να ζήσουν την ημέρα του γά­μου τους μοναδικά. Ξεχνώντας ότι για κάποια κι­νηματογραφικά ή τηλεοπτικά ονειρικά δευτερόλε­πτα έχουν ξοδευτεί ατελείωτες ώρες, ημέρες ή και μήνες δουλειάς από κινηματογραφικούς παραγω­γούς, οικονομικούς χορηγούς, έμπειρους σκηνοθέ­τες, από τεχνικά συνεργεία, από μακιγιέρ, από στυλίστες, από σκηνογράφους, από οπερατέρ, από ειδι­κούς στο μοντάζ και από πειθήνιους ηθοποιούς που θα πρέπει να προβάρουν και να επαναλάβουν την ίδια σκηνή τόσες φορές, ώστε να παραγάγουν το επιθυμητό αποτέλεσμα που να μοιάζει τόσο φυσικό.

Όσοι προχωρούν στον γάμο από κοινωνική υποχρέωση, από την πίεση άλλων ή από την πίεση του χρόνου, δίχως ελπίδα και έμπνευση, οδηγούνται μοι­ραία στην ανία, στην φθορά και στην εξουθένωση.

'Οσοι σήμερα αποφασίζουν να παντρευτούν, έχουν να προσδιορίσουν τους λόγους που το επιλέγουν και να προσδώσουν στον γάμο τους το περιεχόμενο που οι ίδιοι επιθυμούν. Να αποφασίσουν αν ο γάμος τους θα αποτελέσει την συνταρακτική απόφαση για συμπόρευση και για αμοιβαία αλληλο-περιχώρηση για μια ζωή. Τότε η επιλογή για εκκλησιαστικό ή πολιτικό γάμο δεν αφορά τον χώρο της τελετής, αλ­λά τις αξίες που επιλέγουν να υπηρετήσουν στην κοινή ζωή τους. Τότε επέρχεται η συνειδητοποίηση ότι η προετοιμασία για τον γάμο δεν αφορά μόνο την τελετή του γάμου, αλλά τον ίδιο τον γάμο.

Η κοινή στάση του ζευγαριού την περίοδο προε­τοιμασίας του γάμου απειλείται από συγγενείς και φίλους που, πολλές φορές άθελά τους, τείνουν να επεμβαίνουν για να καθορίσουν αυτοί τον «σωστό» τρόπο.

Είναι τότε που τα ζευγάρια, την ώρα που διακη­ρύττουν τον έρωτά τους, με τεράστια αγωνία ανα­ρωτιούνται για την επιλογή τους, για τον σύντροφό τους, για τον ίδιο τον εαυτό τους. Είναι αυτές οι μαύρες σκέψεις που δεν μπορούν να μοιραστούν, γιατί αυτό θα ισοδυναμούσε με προδοσία της επιλογής τους. Δεν συνειδητοποιούν ότι και ο σύντροφός τους έχει τα ίδια ερωτηματικά και ότι ο εκνευρισμός του ή η απόσυρσή του εκφράζουν τις δικές του ανη­συχίες...

—      Η Διονυσία, 32 χρόνων, λέει: «Είμαι με τον Κώστα 9 χρόνια μαζί και at ένα μηνα παντρεύο­μαι! Τον τελευταίο καιρό συμπαρασταθηκα, όιχως να το πολυσκεφτώ, σε ένα αγόρι αττο την παρέα μου, και ένιωσα πολύ τρυφερά μαζι του, σχεδόν ερωτικά. Τώρα τρέμω αν έχω κάνει καλά που πα­ντρεύομαι! Οι γονείς μου είναι 35 χρόνια μαζί και δεν τα βρήκαν ποτέ! Αν δεν υπήρχα εγώ, ίσως θα χώριζαν...».

—   0 νέος άντρας ήλθε γεμάτος αγωνία και άγ­χος, που του προκαλούσαν έντονες σωματικές ενο­χλήσεις. Θα παντρευόταν σε τρεις μήνες με μια κο­πέλα που την είχε ερωτευτεί κεραυνοβόλα και που της είχε προτείνει πολύ σύντομα να την παντρευ­τεί. Όμως τώρα είχε τραγικά αγχωθεί. Το ερώτη­μά του έμοιαζε απλό, καθώς διατυπωνόταν ως εξής: «Μου είναι ελκυστική τώρα που βγαίνουμε έξω στα ραντεβού μας, αλλά θα μου είναι ελκυστι­κή και στην καθημερινότητά μας;».

Οι σύντροφοι που πορεύονται για την κοινή ζωή τους είναι πάρα πολύ σημαντικό να συνειδητοποιή­σουν ότι η καλύτερη προετοιμασία για τον γάμο τους δεν μπορεί να περιορίζεται στις όμορφες μπο­μπονιέρες, στον εντυπωσιακό στολισμό ή στο μενού του γλεντιού.

Η καλή προετοιμασία για τον γάμο τους είναι η φροντίδα της σχέσης τους. Να είναι ο έρωτας τους ζωντανός, όταν πάνε στην εκκλησία. Ο απαιτούμενος χρόνος είναι πολύ πιεστικός και ποτέ δεν επαρκεί για να γίνουν όλα σωστά, επομένως έχουν να δώ­σουν προτεραιότητα στις βόλτες τους, στα φιλιά τους, στις αμοιβαίες εξομολογήσεις τους, στο μοίρασμα των ανησυχιών τους, αλλά και των ονείρων τους.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Δρ. Καραγιάννη Έρωτας ή Τίποτα - Εκδόσεις Αρμός 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ