Έρευνα: Oι φτωχοί ή οι πλούσιοι άνδρες είναι πιο άπιστοι;

16 Απριλίου 2015

Έχω μπει πολλές φορές στον πειρασμό κι έχω ρωτήσει τους πελάτες μου αν θα ένοιωθαν καλύτερα σε περίπτωση που η κοινωνία και τα έθιμα μας αποδέχονταν την παρουσία μιας δεύτερης γυναίκας στη ζωή ενός άντρα. Αν και την ερώτηση απευθύνω εκλεκτικά στους πιο "ζωηρούς”, δεν εισέπραξα ποτέ αρνητική απάντηση!... Αρκετοί μάλιστα είναι πρόθυμοι να τεκμηριώσουν την άποψη και με προσωπικές θέσεις.

Να δουλεύεις 16 ώρες το εικοσιτετράωρο. Να μην της λείπει τίποτα, Να την έχω σε παπλώματα. Να είμαι ο πρώτος κουβαλητής. Όσα λεφτά μου ζητάει, της δίνω. Τα παιδιά μου; Τα πιο φροντισμένα στο σχολείο. Και να μη μπορώ να βγω ένα βράδυ με τους φίλους μου. Ή ότι ήθελε προκύψει, βρε αδερφέ!Μ. Αυτά μου έλεγε τις προάλλες ένας κοκκινομάλλης σαραντάρης, που ένοιωθε τόσο καταπιεσμένος από τη σύζυγό του, ώστε άρχισε να χάνει τη στυση του, όταν η γυναίκα του προσπάθησε να του περιορίσει τις βραδινές του εξόδους.

“Δεν έδωσα ποτέ το παραμικρό δικαίωμα. Πάντα  είχα όμως μια παράλληλη σχέση, που την άφηνα μακριά από τα προβλήματα του σπιτιού μου, Τι περιμένει η άλλη από μένα; Ήμουνα πάντα γκαλάν με τις γυναίκες. Λίγο ενδιαφέρον, τα δωράκια μου δεν περνούν απαρατήρητα και με τον τρόπο μου τη βοηθάω οικονομικά. Όταν βγαίνει με τις φίλες της είναι η πιο καλοντυμένη. Της έχω πάρει κι ένα αυτοκινητάκι για να κάνει τα ψώνια της...". Πολύ καλά “ξεκαθάριζε" τα πράγματα ο συνομήλικός μου πενηντάρης, διευθυντής σε οίκο καλλυντικών. Πρόβλημα: η ελάττωση της ερωτικής του επιθυμίας για τη σύζυγο! Τη δεύτερη φορά που τον είδα μου παραπονέθηκε και για “μικροπροβλήματα” με τη στύση. Μου έφερε κι ένα καινούργιο after shave, που ξετρελαίνει τις γυναίκες.

Πιο “αποστομωτικό” όμως ήταν το σχόλιο ενός μικροσκοπικού ταξιτζή από τη Θεσσαλία, που αφού μου περιέγραψε με αδρά χρώματα τα μαλλιοτρα-βήγματα της γυναίκας του με την ερωμένη του, δήλωσε: “Άντρες είμαστε”.

Τι σημαίνει λοιπόν ότι είμαστε άντρες; ‘Οτι αυτή η ατίθαση ορμόνη που λέγεται τεστοστερόνη μας κάνει να έχουμε ανάγκη από μια ποικιλία "ορεκτικών", που θα μας κάνουν ακόμα πιο άντρες; Ή μήπως ο πολιτισμός μας, μας έμαθε έτσι κι ο άντρας κυνηγός έγινε αποδεκτός και μπήκε στα ήθη και έθιμά μας;

Εκείνο που είναι σίγουρο είναι ότι η οικονομική άνεση των προηγούμενων δεκαετιών στην Ελλάδα έκανε τους άντρες πιο απαιτητικούς και πιο επιθετικούς στη δημιουργία εξωσυζυγικών και παράλληλων σχέσεων. Η οικονομική άνεση κάνει τους άντρες ευκολότερα πολυγαμικούς. Κι αυτό γιατί έχουν το αίσθημα ότι δε στερούν τίποτα από το σπίτι  τους, στοιχείο, που ιούς βοηθάει να μην έχουν ενοχές.

Ναι τι πιστεύει γιο τη σχέση χρήματος και πολυγαμίας η Εστέρ Βιλόρ. που γνωρίζει καλά τους ευκατάστατους επιχειρηματίες του Μονάχου: Ή ύπαρξη πολλών γυναικών προϋποθέτει πάντα μια άδικη διανομή των περιουσιακών στοιχείων. Αποτελεί για κάθε χώρα ένα καθρέφτη της κοινωνικής δικαιοσύνης που επικρατεί σ' αυτή. Επειδή ο άντρας πρέπει να πληρώνει τις γυναίκες, όποιος άντρας διαθέτει πολλά χρήματα αποκτά πάντα πολλές γυναίκες και όποιος διαθέτει λίγα ίσως και καμία. Γι αυτό οι άντρες στα σοσιαλιστικά κράτη βρίσκονται σε ό.τι αφορά την πραγματοποίηση των σεξουαλικών τους πόθων και ονείρων, σε ιδιαίτερα κακή θέση: όσο πιο ίση είναι ανάμεσα στους πολίτες η κατανομή του εθνικού προϊόντος, τόσο μικρότερη είναι για κάθε άντρα η πιθανότητα για πολλές γυναίκες...

Ιδιαίτερα ευνοϊκές για την απόκτηση πολλών γυναικών, είναι οι συνθήκες στις ισχυρές εισοδηματικά ανώτερες κοινωνικές τάξεις των υπό ανάπτυξη χωρών. Στη Λατινική Αμερική η διγαμία έχει πρακτικά εγκαθιδρυθεί. Ο πλούσιος Μεξικανός έχει την “casa grande’ και την “casa chica”, δηλαδή το σπίτι με τη σύζυγο και το σπίτι με την ερωμένη. Φυσικά η ρύθμιση αυτή κρατάει μόνο όσο καιρό είναι οε θέση να φροντίζει επαρκώς και τα δύο σπίτια".

Διαβάζοντας τις απόψεις της Εστέρ Βιλάρ που γεννήθηκε στο Μπουένος Άϊρες και στη συνέχεια έζησε στο Μόναχο και τη Ζυρίχη, θυμήθηκα ένα εξηντάρη παπουτσή από το Βοτανικό, που συντηρούσε με εκατόν είκοσι χιλιάδες το μήνα την κυρά του σ’ ένα σπιτάκι σαράντα τετραγωνικώνι και την ερωμένη, μοιράζοντας σιις δύο το μισθό του, εξήντα χιλιάδες στην κάθε μία.

Παρά το γεγονός ότι ο φτωχός έχει το αίσθημα πως στερεί τα χρήματα από την οικογένειά του και παρά το ότι οι άπιστοι άντρες είναι συνηθέστερα εύποροι, έχω πολλές φορές συναντήσει περιπτώσεις σαν του παπουτσή που ανέφερα,

Η Κάρολ Μπόντγούιν, στο βιβλίο της "Άντρες που δεν είναι πιστοί", υποστηρίζει ότι "σήμερα οι σύζυγοι έχουν εξωσυζυγικές σχέσεις σε νεαρότερη ηλικία από ό.τι στο παρελθόν και, όταν το ετήσιο εισόδημα ξεπερνά τα 60.000 δολάρια, το φαινόμενο της απιστίας εκτοξεύεται στο 70%”. Αξίζει να σημειωθεί ότι και τα περασμένα χρόνια το ποσοστό των άπιστων αντρών δε θα πρέπει να ήταν μικρότερο. Οι συνεργάτες του Κίνσεϋ Πωλ Γκέμπχαρντ και Γόρντελ Πομερόϊ εκτιμούσαν το ποσοστό των Αμερικανών με εξωσυζυγικές σχέσεις σε 60 και 65% αντίστοιχα.

Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο που παρεμβαίνει στη διαμόρφωση ποσοστών αντρών με εξωσυζυγικές σχέσεις, είναι η συχνή αλλαγή γυναικών και η έλλειψη μακροχρόνιων ερωτικών σχέσεων την εποχή πριν από το γάμο. Άντρες δηλαδή που συνήθιζαν ν’ αλλάζουν συχνά ερωτική σύντροφο πριν από το γάμο τους. συνεχίζουν σε μεγάλο ποσοστό να διατηρούν παράλληλες σχέσεις μετά το γάμο. Έτσι λοιπόν ο "αποδεδειγμένου ανδρισμού" σύζυγος ή ο "άντρας με παρελθόν" συχνά θα έχει και ένα ανάλογο μέλλον.

Οι γυναίκες που παντ ρεύονται τέτοιους άντρες νοιώθουν συχνά πολύ ικανές για να κρατήσουν το σύζυγο μονογαμικό κοντά τους, καλό όμως είναι να λαμβάνουν υπόψη τους και τα στατιστικά δεδομενα. Αντρες δηλαδή με πολλές σεξουαλικές σχέσεις πριν από το γάμο τους, νοιώθουν "παγιδευμένοι" όταν παντρευτούν και αρκετές φορές αυτό επηρεάζει αρνητικά τη σεξουαλική ζωή του ζευγαριού.

Ο κουμπάρος μου ο Αργύρης που κάθε χρόνο με ξεναγεί στη Σάμο, βάζει συχνά στον εαυτό του το ψευτοδίλημμα, που το πιστεύει: "Παράλληλη σχέση και καλή επίδοση στο σεξ με τη σύζυγο ή μονογαμικός και με πεσμένες επιδόσεις;". Το περίεργο είναι ότι τα σεξουαλικά του σκαμπανεβάσματα τα αντιλαμβάνεται και η γυναίκα του...

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ! :
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ